![](http://i.hizliresim.com/zVnXbD.png)
Mimar Sinan Dergisinde okuyup paylaşmak üzere heyecanla notunu aldığım yazılardan bir tanesi. Masonluğu araştıran ve bu yola ilgi duyan kişilerin mutlaka okuması gereken bir yazı.
Kardeşlik Üzerine![](http://images.askmen.com/toys/special_feature_200/200_special_feature_flash.jpg)
«Bir dostluğun kurulduğu kesin ânı kati olarak bilemeyiz. Damla damla dolan bir kapta olduğu gibi, nihayet son bir seri sevgi ve şefkatte, nihayet kalbi taşıran bir damla olabilir.» diye James Boswell yazıyor. Biz Masonlar kendimizi bir kardeşlik toplumu olarak ka-, bul ediyoruz. Loca içinde olsun, loca dışında olsun, birbirimizin arkadaşlığından zevk duyuyoruz. Değişik derecelerde top^ntılara iştirak ediyoruz, sosyal işlerde birleşiyo-ruz, loca dışında birbirimizi arıyoruz, hepimizde muhakkak varolan kusurları müsamaha ile kabul ediyoruz. Bütün bunları yapıyoruz çünki kardeşiz, Loca çalışmalarımızda kardeşler olarak toplandığımızı kabul ediyoruz, tatil günlerinde beraber olmaktan zevk ahyoruz, etnik görgü ve kültürümüze dikkat ediyoruz ve bütün bunları kardeşük ruhu içinde yapıyoruz.
Biz Masonlar kardeşizdir ve kardeşlik sevgisini uygularız. Bunda kimse hataya düşmemelidir. Hakiki bir Mason iki basit gerçeği öğrenmiştir : Evvela hürriyet olmayan yerde Mason locası olamaz, sonra da taassup olan yerde Masonluk olamaz. Ulu mimar bizi et ve kandan yapmıştır. Gözlerimizin rengi, değişik olabilir, derimizin boyası değişik olablir, uzun veya kısa olabiliriz, cüsseli veya dal gibi ince yapılı olabiliriz. Tanrıya değişik şekillerde ibadet edebiliriz, değişik klüpleri tutabiliriz. Yani ne olmuş? Bizi değişik yapan şeyler bizi birleştirir. Biz değişiğiz çünki O bizi değişik yaratmıştır. Hiç düşündünüz mü, hepimiz aynı olsaydık bu dünya nasü bir yer olurdu? iNekadar iç sıkıcı, tamamen ve sadece sıkıcı, öyleyse etrafımızda, dünyada ve Masonluk dünyasında biz değişiğiz. Ama bu değişiklik bizi yaşayan ve hareketli bir aile yapar. Kardeş olduğumuzu ilan ettikten sonra, Bizi böyle yapan şey nedir? Bu sevgi hissi nereden çıkmaktadır? Masonlar kimlerdir? Biz neyiz? Masonlar olarak biz başkalarını etki! iyen kimseleriz.
Biz Masonik derecelerin içindeki büyük ahlaki dersleri uygulayan kimseler olarak biliniriz. Ama sadece derecelerin alınması bizi Mason yapmaz. Derecelerin alınması bizlere fırsat verir, bizi yerimize yerleştirir. Böylece öğrendiğimiz hakikatleri her yerde tatbik ederek Mason oluruz. Bu işleri yaparken de kardeş oluruz. Bu işin felsefesi güzel, uygulaması da şereflidir. Eskiden, bugün olduğu kadar Masonluğa karşı olan bir devirden geçmemiştik. Bu ise, Masonluğu hizmet verecek bir yer olmaktan ziyade, kullanılacak bir kuvvet olarak tanıyanlara bir karşı koymadır. Ruhi ve cismani despotizm bir yanda, demokrasi ve hürriyet öbür yanda, bu ideolojik çekişmede insanlar arasında anlayış ve köprü kurmada başka hiçbir müessese bizden daha iyi teçhiz edilmemiştir. Hayatın gerçeklerini arayıp bulmanın güç olduğu bir zamanda, bunları her Masonun kendi arayıp bulmasını kabul ediyoruz. Bir insanı Hür masonluğun yemin kürsülerine götürebileceğimizi de biliyoruz, ama o bu hakikatleri aramakta gayret sarf etmeyi ret ederse, o-zaman iç sükûn, ahenk ve Allah sevgisini bulmayı ümid edemez. Evvela kalbimizde Mason olamazsak, doğru ve tam bir Mason olmayı ümid edemeyiz.
Öyleyse evvela kalbimizde Mason olmamız lazımdır. Dereceleri aldıktan sonrada, bütün uyanık saatle-lerimizde buna göre yaşayıp hareket etmeliyiz. Bu mantık bugün olduğu gibi, Masonluğun ejander şekilde doğduğu Süleyman mabedinin yapımı zamanında da geçerli idi. Bu kayram hiçbir zaman değişmeyecektir, çünki o bizim inançlarımızın ruhudur. Albert Pike diyor ki: «Alicenap insan, kardeşler ara smdaki münakaşa ve kavgalara çok üzülür. Sadece alicenap olmayanlar uyuşmazlıklardan zevk alırlar. İnsanları birbiri hakkında kötü düşünmeye sevk eden çaba, bir insanm yapabileceği en aşağılık iştir. Komşusu hakkında iyi düşünmek, güçlükleri şiddetlendirme yerine sakinleştirmek, baskı altında olanları veya ihmal edilmişleri koruyup bir araya getirmek, dostların düşman olmasını önlemek, düşmanları ise dost olmaya razı etmek bir Masonun üzerinde çaba harcaması gereken görevleridir. Bunları yapmak için evvela kendi ihtirasını kontrol etmesini bilmeli ve sabırlı olmalıdır.
Ne kusur işlemede aceleci olmalı, ne de hiddete şiddete hevesli olmalıdır. Çünki hiddet ve şiddet basiretin profesyonel düşmanıdır. O doğrudan bir fırtınadır ki, bunun içinde bir insan kendi sesini duymadığı gibi, durumu kurtarmak için dışarıdan müdahele eden bir sesi de duyamaz.» Kendimizi geliştirmek için içimizde saklı olan kuvvetleri bulmalıyız. Masonluk yüzyıllar boyunca insanları buna teşvik etmiştir. Mason olarak evvelce aldığımızdan daha içten ve daha samimi olarak, kendimizin ne olduğumuzu ve yaşamımız süresince neler yapabileceğimizi öğrenmeye çalışmalıyız. Eğer Masonlar olarak içimizdeki gizü kabiliyetleri keşfede-mezsek, Masonluğun dersleri-de, alagorileri de, sembolleri de, kardeşliği de sıfırdır. Öyleyse kendimizi araştıralım,' Kendimizi tarif edelim, Kendimizi islah edelim.
Kardeşlik ucuz birşey değildir. Herkes kardeş olamaz. Kardeş olmak için ona layik olmak lazımdır. Layik olmayanların kardeşliği boş laftır ve hiçbir işe yaramaz. Eğer biz kardeş Masonlar isek evvela dost olalım. Başta dediğimiz gibi kabı dolduracak sevgi ve şefkat damlalarım esirgemeyelim. Bu sevgi ve şefkat damlaları içinde nihayet kalbi taşıran bir damla muhakkak olacaktır.
Kaynak: Mimar Sinan Dergisi / Sayı 63 / Raşid Temel