Masonlar.org - Harici Forumu

 

Gönderen Konu: BİR EFSANE DÜŞTÜ  (Okunma sayısı 1112 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Ağustos 01, 2023, 09:23:15 ös
  • Uzman Uye
  • ****
  • İleti: 3236
  • Cinsiyet: Bay

Rafael Sadi'yi sınıf arkadaşı Erdoğan unutmadı... Ailesini bizzat aradı

Rahmetli babam Rafael Sadi, Türkçe adı Rıfat'tı  -Annem ona hala Rıfat diye hitap eder- vefat ettiğinde telefonlar durmaz oldu. Ben hayatımda hiç bu kadar çok kişiyle telefonda konuşmadım. Ne kadar çok seveni sayanı varmış babamın... İnsan bazen, maalesef bu tür şeyleri böyle günlerde görüyor.

A-A+
Viket Sadi
https://i.hbrcdn.com/haber/2022/09/29/rafael-sadi-kimdir-rafael-sadi-kac-yasinda-15317793_7208_amp.jpg
ADVERTISEMENT
Gelen telefonlardan biri de Oda TV yazarı Soner Yalçın Bey'di. Bana, “Babanız benim dostum, arkadaşımdı. Dürüst, cesur yazardı" dedi. "Kendisine son görevim olarak bir haber yazmak isterim. Özel hayatı ile ilgili bir kaç sorum olacaktı" dedi. Daha öncede ofisi tarafından liste şeklinde bir kaç soru gönderildi –kaç senedir evli, kaç çocuğu var– gibi sorular. Bir kısmına cevap verince Soner Bey'in şaşırdığını gördüm “Hiç anlatmadı, ne ketum adamdı. Konuşurduk devamlı, ondan her sabah bir veya iki yazı alırdım. Hayatımda gördüğüm en çalışkan adamdı. Ama özelini anlatmazdı” dedi. Doğrusunu söylemek gerekirse bu listeye cevap vermek bana biraz kuru geldi.

Soner Bey'e  “Bunu ben bir yazayım, size cenazesi, mevlütü hakkında da haber yaparım" dedim. Sağ olsun sevinerek, memnuniyetle kabul etti.   


Herkes için o gazeteci, yazar Rafael Sadi'ydi. Fikirleri, üslubu, cesareti, kendine sadıklığı, jargonu ile eşsiz bir kişilikti.

Ama hepsinden önce o benim babamdı. Tahtakale'deki fırçacı Aaron’un, Terzi Viktorya’nın ikinci ve en küçük çocuğu Rafael'di. Yani iki kardeşlerdi; bir de ablası var Beki... Allah uzun ömürler versin.

Babam 1955 senesinde İstanbul Kasımpaşa'da dünyaya gelmiş, çocukluğu gençliği babasının yanında Tahtakale'de geçmiş. İlkokuldan lise sona kadar Musevi Lisesi'nde okudu. Sonra Aksaray İktisat ve Ticaret Yüksekokulu, şimdiki adı ile Marmara Üniversitesi'nde okudu ancak mezun olmadı.

NEDEN MEZUN OLAMADI
Zor dönemlermiş o zamanlar Türkiye'nin sıkıntılı zamanlarıymış, sınavlara gidememiş. O zamanlarda da sayın Tayyip Erdoğan ile sınıf arkadaşıydı. Aynı zamanlarda da çok aktif bir kişilikti. Yıldırım Spor Kulübü'nde başkanlık yapmıştı.

O zamanlarda kendisini iyi tanıyan dostu, İsrail'deki Türk Göçmenleri Kurumu Onursal Başkanı Sayın Selim Salti, babamın cenazesinde yaptığı methiyede şöyle tarif etti; “Rıfat’ı bundan yaklaşık 50 yıl önce İstanbul'da tanıdım. O zamanın Yıldırım Spor Başkanı olarak, ona inanmış ve kulübün sosyal kısmında lokal yönetmenliği görevini vermiştim. O günden şu ana kadar birbirimizden hiç kopmadık ve dost kaldık. Ne yazık ki, şu an fiziksel ayrılma anı ve acı anımızdır.

Rahmetli Bensiyon Pinto’nun (Eski Türkiye Yahudi Cemaati Başkanı) sağ kolu gibi karşılık beklemeksizin uzun yıllar çalışmıştı. Sosyal hayatında herkesin yardımına koşan mert bir insandı, dürüsttü, etik davranırdı, kısaca doğru bir kişiydi. Aynı Rıfat’ı İsrael’e taşındığında benzer faaliyette görürüz. Türk göçüne yardım etmek üzere kurulmuş IYT’de uzun yıllar usanmadan görev almış ve büyük bir kitlenin sevgisini kazanmıştı.”

ÇOK İYİ BİR OKURDU
Babam çok ciddi bir okurdu. Hayatım boyunca kendisini hep okurken gördüm. Evin her tarafında kitaplar, dergiler, magazinler bırakırdı. 300 sayfalık bir kitabı ilgisini çekerse bir gecede silip süpürürdü. İsrail'de yaşadığımız için Türkçe kitap kolay bulunan bir şey değildi. Eskiden internet yoktu, online okuma yoktu. Türkiye'den kim gelirse en büyük ihtiyacı kitap ve dergiydi, tabi sucuk, pastırma, kaşar peynirini saymazsak.

Her konu hakkında derinden bilgisi vardı, adeta ansiklopedi gibiydi. Google icatından evvel evde özel Google’ım vardı sanki. Zaman geçtikçe internet geldi, Google geldi. İlk seneler kendisine Google kullanarak meydan okumaya çalışmıştım. Yaş itibari ile daha teknolojik idim. Bilmediği bir konu bulup üstünden gelmeye çalışıyordum, bundan çok büyük bir zevk aldığını görüyordum. Fakat bu meydan okuma sezonu çok çabuk bitmişti. Google interneti çok çabuk çözmüştü ve sanki evdeki kitaplara yaptığı gibi Google'ı da silip süpürmüşçesine kat kat katlamıştı kendisini. Bu bilgeliğine hayrandım ve hayatım boyunca da hayran kalacağım.

Yemeği çok severdi. Usta bir yiyiciydi. Çoğu dünya mutfağını tatmış, her tür baharattan anlayan, yemeğin iyisini nerde bulabileceğini bilen biriydi. Birine yol tarif ederken lokantalar üzerinden tarif ederdi. “Köfteciyi geç, sağa dön ilerde sağlam bir lokanta var açsan orda ye. Sonra dondurmacıdan sola dön” gibi tarifler duyardınız.

Bu yemek sevdası bulaşıcıydı sanki; karşısında oturup iştahlanmamak imkansızdı...

"BİZ TÜRKLER HEP KOLONYA KULLANIYORUZ"
“Body Positif”  terimi icat edildiğinde, biraz kovid sürecinde tüm dünyanın ellerini alkol jeli ile hijyen sağlamayı öğrenmesine bir Türk gözü ile bakmak gibi bir şey idi. “Yahu biz Türkler bir kaç yüzyıldır kolonya kullanıyoruz, kovid geldi de dünya hijyeni yeni öğrendi” dedirtircesine.

Fazla kilolarla barışık olmayı, ne olursa olsun kişiliğim benliğimle öne çıkmayı öğretti bana. Doğru bildiğimden şaşmamam gerektiğini, cesur olmayı öğretti bana. Sen ne yaparsan en iyisini yaparsın derdi.

Her zaman duymaya, tatmaya ve yeni şeylere açık bir insandı. Sanırım kendisini bu kadar özel yapan şeyde buydu.

Devamlı birilerine yardım ederdi. İşini gücünü bırakıp tanıdığı tanımadığı insanlara yardım ederdi. "İşin var baba sonra neden yapmıyorsun?" diye sorduğumda "Onun ihtiyacı daha acil" derdi. Hep güler yüzle, espriyle yapardı her şeyi... Mizah hayatının yoluydu onun için.

TÜRKİYE AŞIĞIYDI
Her şeyden en önemlisi iki ülkesini Türkiye ve İsrail’i çok severdi. Bulunduğu her yerde muhakkak iki bayrak olacak. Biri Türk bayrağı öbürü İsrail, “Bizim iki ülkemiz var, bu bizim zenginliğimiz. O kadar sevdiğimiz iki ülkenin arasında köprü olmak bizim görevimiz. Çünkü iki tarafı da en iyi biz anlayabilir köprüyü biz kurabiliriz" derdi. Adeta hayatının son 20 senesini buna adadı. Hiçbir karşılık almadan saf ve sade vatan sevdasıydı bu.

Abim Aaron Sadi, cenazesinde yaptığı methiyede söyle tarif etti; “Benim için bir arkadaş, öğretmen, abi ve takdire şayan bir figür idin. Kocaman kalpli ve zekalı bir baba. Kitap insanıydın, araştırmayı, analiz etmeyi, öğrenmeyi tabii ki yazmayı çok severdin. İki ülkeni çok severdin, o kadar sevdiğin ülkeleri birleştirme çaba yolculuğunda gece gündüz hiç bir karşılık almadan çabalardın. Bize kocaman bir kalıt bıraktın ve bu yolu devam ettirmek için elimizden gelen her şeyi yapacağız” 


Babamın mevlütüne o kadar çok kişi geldi ki eve sığmadı insanlar. Mevlütün son gecesini "IYT Başkanı Oktay Gülerşen sağ olsun" IYT kulübünde yapmak durumunda kaldık artık. Son gece yemek Seuda servisi yapılır, bunu da evde yapmamız imkansızdı.

https://cdn.odatv5.com/images/2023_07/2023_07_31/odatv_image_82__f216642275f845.png
https://cdn.odatv5.com/images/2023_07/2023_07_31/odatv_image_82__b7491922b66f49.png
    
    


ERDOĞAN SINIF ARKADAŞINI UNUTMADI
Tüm başsağlığı dileyenlerin arasında en özeli de sayın Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan oldu.
Kendisi Türkiye'ye döner dönmez beni bizzat aradı. Dürüstçe söylemek gerekirse çok duygulandım. Taziye mektubu gelir belki diye düşündüm ama hayır... Bizzat aradı, başsağlığı diledi.

Babamın yıllarca tarzıyla, üslubuyla, çevrilen birtakım dolaplarda arkasında durduğu için teşekkür etti.  Kendisine ben uzun yılladır tanışık olduklarını bildiğimi söyledim. “Daha siz ilk başbakan olmadan evvel, babam sizi televizyonda izledi ve ardından 'Bu adam başbakan olacak' demişti. Neden onun başkan olmasını istiyorsun diye sorduğumda. 'Arkadaşım çünkü onunlar beraber üniversitede okumuştuk' demişti." dedim.

“Kendisi ile en son İsrail ziyaretimde görüşmüştük”  dedi. Ardından annemin hatırını sordu, “Kendisi hala şokta, çok ani oldu hiç beklemiyorduk” dediğimde beni teselli etti: “Maalesef hayat böyle işte."

Ardından Türkiye'ye gelip gelmediğimizi sordu. “Doğrusunu söylemek gerekirse geliyoruz hatta haftaya belki gelme ihtimalimiz var” dememin üzerine şöyle bir yanıt verdi; “Bu aradığım telefon numarası ekranında gözüküyor, onu kaydet benim özel kalemimin telefon numarası bu, geleceğiniz zaman haber ver görüşelim. İlla Ankara'da olmak zorunda değil İstanbulda da olabilir”

ERDOĞAN'IN TELEFONU DUYGULANDIRDI
Şimdi politikayı bir yana bırakalım, kişisel fikirleri bir yana bırakalım Cumhurbaşkanının arayıp dostça candan -ve içtendi- başsağlığı dilemesi beni duygulandırdı. Aynı şekilde babamın İsrailli gazeteci dostları da bu telefon görüşmesi hakkında Rafael Sadi anısına röportaj yapmamı istediler. Abim mezarı başında bir söz vermiş “Bu yolu devam ettirmek için elimizden gelen her şeyi yapacağız." diye... Hayır diyemedim.

    
    

Son olarak söylemek istediğim babama olacak –

Dünya seni kaybetti ama ben babamı kaybettim -

Ruhun şad olsun.
:( :( :(
Odatv.com
« Son Düzenleme: Ağustos 01, 2023, 09:28:06 ös Gönderen: NOSAM33 »
audi-vide-tace
    dinle-gör
        sus


Ağustos 01, 2023, 09:27:43 ös
Yanıtla #1
  • Uzman Uye
  • ****
  • İleti: 3236
  • Cinsiyet: Bay


Yayınlanma: 21 Temmuz 2023


Yazarlar - Soner Yalçın
Arkadaşım Rafael Sadi
Rafael Sadi (d.1955) ile ölümünden iki gün önce yazıştık:

-Bu ilaç şirketini araştırın, siz bu konuda uzman sayılırsınız. Ben de inceleyeceğim.

Hep mesajlaşır, nadir telefonda konuşurduk.

En son dilimize “Çav Bella” olarak çevrilen “Bella Ciao” şarkısının bestecisi Mishka Ziganoff'u yazdı. Kendisinden benzer yazılar isterdim. Dedim ki, “bu tür aktüel yazılar hafta sonu için iyi olur.”

Her daim mütevazılığı ile “karar sizin” dedi. Ben de iki kadehli emoji gönderdim.

-“Ben kullanmıyorum, size afiyet olsun” dedi. (Şeker hastasıydı.)

Ardından, “mahsuru yoksa yazıyı (sahibi olduğu) Hastürktv'de kullanıp kullanmayacağını sordu, “tabii ki” dedim.

Bu son görüşmemiz oldu. Yaşadığı Tel Aviv'deki evinde uyurken vefat etmişti…

Sabah uyandığımda mutlak gece gelen mesajlarıma bakarım, Rafael Sadi'nin bir-iki mesajı mutlaka olurdu. (Ki, 60 mail grubuna yazdığını anımsatırım.) Bu sebeple, sabah saatlerinde uyanık olmayınca eşi merak edip uyandırmaya çalıştığında acı gerçeği anlıyor: Uykusunda ölmüştü.

★★★

Bir haftadır düşünüyorum: Rafael Sadi, ne zaman başladı Odatv'ye yazmaya?

Hürriyet gazetesinde 2007 yılında yazmaya başladım. O yıl Odatv'yi de kurduk.

Hürriyet'teki yazılarıma yapılan yorumları yanıtlarken Odatv'den bahseder, okuyuculardan haber-yorum yazıları isterdim. Sanırım Rafael Sadi ile o dönem tanıştık. (Ülker ailesinin kurucu ortaklarından H. Vitali Nahum'un damadı Haim Erroll Gelardin de o dönem Odatv yazarı oldu.)

Rafael Sadi yazmayı hiç bırakmadı.

Her sorumuza yanıt verdi.

Her inceleme istediğimiz konuyu araştırıp yazdı.

Tel Aviv'de yaşayan bir Yahudi'nin Odatv'de yazması kimileri tarafından hakkımda “Mossad ajanı” yalanlarına sebep oldu. Geçen ay telefon sohbetimizde bu karalamayı söylediğimde dedi ki, “Ah bunu bir de bana sor. Odatv'de yazdığım için bana da ‘faşist' diyorlar!”

Ne kolay değil mi; entelektüel tartışma yapacak birikimleri olmayanların sığıntısıdır kişisel karalamalar. İşin garip yanı bu çevrelerden İsrail'e gidenlerin yardım istedikleri tek kişi Rafael Sadi oldu hep…

★★★

Rafael Sadi…

İstanbul/Şişlili bir Yahudi…

Her daim, “Türkiyeli değil, Türküm” dedi. İbranice “Hasbara” (izah etmek) ve “Türk” sözcüklerinin birleşmesinden doğan Hastürktv.net sitesini kurdu.

Beyoğlu Özel Musevi Lisesi'nde başladığı izciliğiyle hep övündü. Yıldırımspor günleriyle gurur duydu.

Yıllarca yapacağı gazeteciliğe lise duvar gazetesinde yazarak başladı. Ardından her çarşamba günü yazdığı Şalom gazetesi geldi. Haber Gazetesi'nde (Lehi kurucularından Yair Stern anısına) “Yair” müstear adıyla nostalji köşesi yazdı.

İmla kurallarına hiçbir zaman uymadı ama doğruları söyleme ve yanlışları düzeltme konusunda ödünsüzdü. Ki gün oldu bana karşı bile yazmaktan geri kalmadı.

Hep korkusuz yazdı.

Kaleminin aksine her daim güler yüzlü, esprili oldu.

Mahalle baskısına rağmen Erdoğan'ın sınıf arkadaşı olduğunu söyledi. Ki Erdoğancı değildi! Ancak hep saygı duydu. Röportajlar yaptı.

Hep çalışkandı. Arkadaşı Yakup Barokas vefatı ardından yazdı:

-“Sadi gerek kendi haber portalı Hasturktv.net ve yazarı olduğu Odatv'den günde en az bir, genelde iki, üç haber/yorum yayınlamazsa kendini görevini yerine getirmemiş hissederdi.”

1990'lar başında İsrail'e göç etse de “Tahtakale çırağı” olarak kaldı hep. Unutamadığı dostlarını anılarını kitapta yazdı: Tahta-Kale.

Ah! Belgeseller yapacaktık daha…

Biz, senden razıydık Rafael Sadi dostum. Tek tesellimiz torununa kavuşmuş olman…

Yazı mirasını Odatv'de kızın Viket Sadi sürdürecek…
audi-vide-tace
    dinle-gör
        sus


Ağustos 01, 2023, 09:33:15 ös
Yanıtla #2
  • Uzman Uye
  • ****
  • İleti: 3236
  • Cinsiyet: Bay

Meslektaşı olma yolunda olan ben; Öncelikle Tanrıdan rahmet, yakınlarına ve dostlarına sabır diler. Ailesine de sabırlar dilerim ...


ALTAN GÜVEN
MERSİN ÜNİVERSİTESİ İLETİŞİM FAKÜLTESİ 2. Sınıf öğrencisi ... :(


Saygılar
audi-vide-tace
    dinle-gör
        sus