Alıntı

Devir bir canavara dönüştü ve beyaz eldivenleri çıkarıp kavga vermeye başlamalı

Kime karşı vermeliler ?   Sayın Transcendenta ...
Kuruluş amacı belli bir kurum,  zaten yeteri kadar sorunla uğraşıyorlar ...

Saygılar

Sayın NOSAM33
“Kime karşı?” sorusu yerinde; çünkü yaşadığımız çağda tehditler soyut değil, fazlasıyla somut. Benim işaret ettiğim mücadele; kişilere ya da tekil kurumlara karşı değil, hukuksuzluğun normalleşmesine, keyfîliğin sistemleşmesine ve aklın sistematik biçimde itibarsızlaştırılmasına karşıdır.
Bugün bu ülkede insanlar malına el konulabileceğini, bir sabah gözaltına alınıp yıllarca gerekçesiz tutulabileceğini, cehaletin ise yüksek sesle konuştuğunda “hakikat” muamelesi gördüğünü biliyor. Asıl canavar budur. Ve bu canavar, sessizlikten beslenir.
Masonluğun tarihsel misyonunu ben tam da burada görüyorum: aklın, hukukun ve insan onurunun geri çekildiği anlarda geri adım atmayan bir zihinsel hat kurmak. Bu bir vitrin işi değil; bu, gerektiğinde konforu terk etmeyi göze alanların işidir.
“Beyaz eldivenleri çıkarmak” ifadem, kaba kuvveti değil; rahatlığın bırakılmasını anlatır. Çünkü bugün mücadele, kütüphanelerde saklanarak değil; düşünerek, risk alarak ve bedel ödemeyi göze alarak veriliyor.
Eğer Masonluk hâlâ yaşamsal bir yapıysa — ki ben öyle olduğunu düşünüyorum — bu çağda hayatta kalması, seyirci kalmayan insanlarla mümkündür. Benim sözümün muhatabı tam olarak budur.
Saygılar

İster geçerli kurumsal betimlemesi olsun ister hepinize ait farklı farklı tanımlamalarınız olsun bence artık değişmeli masonluğun tanımı ve daha önemlisi fonksiyonu. Değişim çağındayız. Hem dışardaki dünya hem içerdeki üçüncü dünya ülkemiz baş döndürücü bir hızda değişiyor. Ben mason camiyasında olsaydım cemiyetin güçlü ve hayatta kalması için hemen çalışmalar başlatırdım. Artık mason olmak efsunlu kütüphanelerden, beyaz eldiven giymekten, seçkin etkinliklerde classy pozlar vermeyi çoktan geçti. Devir bir canavara dönüştü ve beyaz eldivenleri çıkarıp kavga vermeye başlamalı

MERHABLAR
SAYIN Alşah ve SAYIN Midyad'ın yorumlarına katılmakla beraber şunu ifade etmek isterim uluslararası politikada ABD'nin yaptığı politikalar maduroyu göz altına alması modern eşkiyalık denebilir çünkü ABD'nin bu tavrı venezuelanın yer altı kaynaklarını sömürmek istemesidir uluslararası hukukta maduro bu suçu işlese dahi bu uluslararası hukukun yargılama alanı değil aksine venezuelanın yargı alanına girer. Venezuela'nın de jure ülke konumundan de facto ülke konumuna düştüğünü söyleyebilirm çünkü egemenlik hakkını kaybetti siyasi ve politik açıdan venezuela halkının amerikayı bir kurtarıcı tanrı olarak kabul etmesi ve ilerde göz yaşlarına boğulmasına şaşırmamak gerekir çünkü ABD nin ıraka girişi ırak halkının ilk başta bir bayram gibi sevinmesi sonrasında kan ve göz yaşı ile sonlandığını unutmamak gerekir şimdi iran halkı amerikadan medet umuyor ama farkında olmadıkları şey ABD'nin onları yozlaştırmak istemeleri D.TRUMP'ın seçim vaadi'ni hepimizin bildiği üzere "amacım dünyaya barış ve istikrar getirmek" demişti. Bunu söyleyerek ancak diğer devletlere saldırırken ben barış getiriyorum diyip işleri meşrulaştırmaktır BM malesef ki günümüzde hiç adil çalışılmıyor insan hakları ,devletlerin dokunulmazlığı, barışın ve istikrarın tesisi gibi söylemleri bu zamanda malesef ki çirkin bir yüzün üstünde ki kötü bezenmiş makyajdan  ibarettir. Lafın özetine gelmek gerekirsem eğer ABD bunu yaparak "dünya benim ayaklarımın altında istediğim yerde at koşturabilirim sıkıyorsa biri karşı çıksın atımın ayaklarıyla ezerim" dônemine girmiş olması.
SAYGILARIMLA VE SEVGİLERİMLE

Bu yazi, guncel bir olaydan hareketle uluslararasi iliskilerde guc, hukuk ve insan arasindaki gerilimi kendi bakis acimdan irdeleme cabasidir. Amacim herhangi bir lideri savunmak ya da mahkum etmek degil; yasananlari tarihsel, yapisal ve teorik bir cercevede anlamaya calismaktir. Maduro vakasi, uluslararasi hukukun sinirlarini ve buyuk gucler karsisindaki kirilganligini tartismak icin somut bir ornek sunmaktadir.

Guc, Hukuk ve Yeni Dunya Gercegi

Dunya hicbir zaman hukukun belirleyici oldugu bir duzene girmedi. Uluslararasi sistem, merkezi otorite eksikligi ve devletlerin kendi cikarlarini onceliklendirdigi bir anarsi uzerine kuruludur ( Morgenthau, 1948). Hukuk, riza ve guc dengesiyle ayakta durur; gercek baglayiciligi sinirlidir. Soguk Savas sonrasi donemde, ABD'nin hegemonik gucu ve uluslararasi kurumlar hukukun gorunur bir ustunluk kazandigi hissini yaratmisti. Gunumuzde ise Cin ve Rusya gibi guclerin yukselisi ve bolgesel krizler, bu gorunur ustunlugu asindirmis, gucun hukuku yonlendirme kapasitesini ortaya koymustur (Kaplan, 2012).

Uluslararasi Hukukun Kirilganligi

Maduro'nun ABD tarafindan Venezuela'dan New York'a goturulmesi, hukukun buyuk gucler karsisinda ne kadar kirilgan oldugunu somut bicimde ortaya koyuyor. Liderlerin dokunulmazligi ve birey haklari teoride guvence altindadir; pratikte ise normlar secici ve kirilgan hale gelir. Bu olay, modern donemde devlet baskanlarinin baska bir devlet tarafindan sinir otesi alikonulmasi bakimindan ilk ornek olarak degerlendirilebilir.

Cografya ve Guc Iliskileri

Venezuela, enerji kaynaklari ve stratejik konumu nedeniyle buyuk guc rekabetinin merkezindedir. Kaplan'in analizine gore devletlerin kaderi cogu zaman cografya ve stratejik zorunluluklarla belirlenir. Morgenthau'nun realizmi ise devletlerin oncelikle kendi cikarlarini gozettigini, hukuk ve etik normlarin cogu zaman geri planda kaldigini gosterir. Maduro vakasi, hukukun guc karsisinda geri plana itildiginin tipik bir ornegidir.

Yapisal Sorunlar ve Liderin Rolu

Maduro, ulkenin kaynaklarini dar bir elit lehine kullandi. Ancak kriz sadece liderin karakteriyle aciklanamaz. Venezuela'nin yeralti zenginlikleri ve stratejik onemi, ulkedeki yapisal zayifliklari ve uluslararasi baskilari derinlestiriyor. Liderin tercihlerinden bagimsiz olarak, cografya, guc iliskileri ve hukukun kirilganligi, olayin belirleyicisidir.

Birey ve Insani Etki

Hukukun geri cekildigi, gucun one ciktigi ortamda siradan insanlar savunmasiz hale gelir. Gelecek guvenligi zayiflar; cocuklarin ve gelecek nesillerin yasami belirsizlesir. Bati'da yasayan bireyler icin kaygi, kriz cografyalarinda yasayanlar icin ise gunluk hayat bir hayatta kalma mucadelesi anlamina gelir. Maduro vakasi, sadece uluslararasi guc politikalarini degil, insan yasami uzerindeki etkilerini gormek icin de bir uyaridir.

Kuresel Baglam ve Ciplak Guc

Maduro vakasi tekil bir olay degildir. Ukrayna savasi, Gazze catismalari, Sudan ve Somali krizleri ve Tayvan uzerinden ABD-Cin rekabeti, gucun hukuku esnettigi sistemin farkli tezahurleridir. "Ciplak guc", hukuku geri plana iterek kisa vadede sonuc uretir; uzun vadede ise mesruiyet erozyonu ve normlarin asinmasi gibi sorunlar dogurur.

Artik maske dusmustur: uluslararasi sistem daha parcali ve belirsiz hale gelmistir. Onemli soru, devletlerin gucu degil; bireyin bu devasa gucler karsisinda ne kadar guvende olabildigidir.
     

Filozof Slavoj Zizek'ten kıyamet senaryosu: 'Milyonlar Türkiye'ye gelir'... 'Yeni komünizm' çağrısı

Filozof Slavoj Zizek’e göre günümüzün hayatta kalma mücadelesi tek bir noktada yoğunlaşıyor: Tahran. "Binlerce tahliye edilen insan milyonlara ulaşırsa ne olur? Türkiye ilk akla gelen yer olur" diyen Zizek'e göre çözüm, 'yeni bir komünizm' anlayışından geçiyor.

https://img.odatv.com/rcman/Cw1280h720q95gc/storage/files/images/2025/12/31/filozof-slavoj-zizeke-gore-krizin-buyuteci-tahran-yeni-komunizm-cagrisi-tj7o.jpg

İran genelinde derinleşen su krizi, yalnızca Tahran’la sınırlı değil. Ülkenin büyük bir bölümünde talep, doğal kaynakları aşmış durumda. Cumhurbaşkanı Mesud Pezeşkiyan, başkentin taşınması ve yaklaşık on milyon kişinin tahliyesi ihtimalini gündeme getiriyor. Krizde doğrudan etken, altı yıldır süren şiddetli kuraklık. Yağmur mevsimlerinde bile yeterli yağış alınamıyor. Buna, su yoğun tarım uygulamaları ve su ile enerjiye verilen sübvansiyonlar eklenince yeraltı su kaynakları hızla tükeniyor.

“SU MAFYASI” İDDİASI

Freitag'in haberine göre, Zizek’in aktardığına göre İran’daki Devrim Muhafızları’nın bir “su mafyası” kurduğu ileri sürülüyor. Büyük kentlerde yoğunlaşan ekonomik faaliyetler de mevcut su kaynakları üzerindeki baskıyı artırıyor.

KENT ÇÖKERKEN ALTYAPI DAĞILIYOR

Yeraltı suyu kaybı, Tahran Platosu’nun bazı bölgelerinde çöküntülere yol açıyor. Bu çökme eşit olmadığı için kentin su ve kanalizasyon sistemi parçalanıyor. Hasar gören yeraltı borularından gaz sızıntıları meydana geliyor. Yağışlar geri dönse bile, depolama kapasitesi düştüğü için yeraltı suyu eskisi kadar birikemiyor.

Freitag'in haberine göre, Zizek’in aktardığına göre İran’daki Devrim Muhafızları’nın bir “su mafyası” kurduğu ileri sürülüyor. Büyük kentlerde yoğunlaşan ekonomik faaliyetler de mevcut su kaynakları üzerindeki baskıyı artırıyor.

KENT ÇÖKERKEN ALTYAPI DAĞILIYOR

Yeraltı suyu kaybı, Tahran Platosu’nun bazı bölgelerinde çöküntülere yol açıyor. Bu çökme eşit olmadığı için kentin su ve kanalizasyon sistemi parçalanıyor. Hasar gören yeraltı borularından gaz sızıntıları meydana geliyor. Yağışlar geri dönse bile, depolama kapasitesi düştüğü için yeraltı suyu eskisi kadar birikemiyor.

NETANYAHU'DAN ALAYCI TUTUM

Peki bu eski ve bilinen sorun neden birdenbire küresel haber oldu? Zizek konuya dair şunları söylüyor:

"Batı bunu, (bu sefer insani müdahale kılıfı altında) başka bir İsrail-Amerikan saldırısının yolunu açmak için mi kullanıyor? İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu, İranlılara rejime karşı ayaklanmaları halinde İsrail'in su kıtlığı sorununu çözmek için uzmanlar göndereceğini vaat ederek durumu alaycı bir şekilde istismar etti.

Yağmur için toplu dualar düzenlemenin yanı sıra, rejim atmosfere büyük miktarda kimyasal tuz püskürtme gibi tartışmalı bir strateji izledi. Ancak güvenilir bir şekilde yağmur üretmek yerine, bu "bulut tohumlama" bitki örtüsünü öldürme ve nefes almayı zorlaştırma tehdidi oluşturuyor. İnsanlar giderek daha fazla evde kalıyor ve İran toplumu çözülmeye başlıyor.

BAŞKENT Mİ TAŞINACAK

Başkentin taşınması planına gelince, Pezeshkian'ın açıklamaları belirsiz. Nüfusun çoğunluğunu mu yoksa sadece hükümet yönetimini mi kastediyor? Eğer ikincisi gerçekleşirse, geride kalan milyonlarca insana ne olacak? Eğer birincisi gerçekleşirse, böyle bir hamle yıllar sürecek ve devleti sürdürülemez bir mali yükle karşı karşıya bırakacak; üstelik altta yatan sorunu çözmeden.


TÜRKİYE'YE TAHLİYE YAŞANIR MI

İran, su sorunlarıyla karşı karşıya kalan tek ülke değil. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Tahran'daki insanlar paniğe kapılmış durumda. Şehrin kuzeyindeki otoyollar, hâlâ yeterli suyun bulunabileceği Hazar Denizi bölgesine ulaşmaya çalışan arabalarla dolu. Peki ya bu binlerce tahliye edilen insan milyonlara ulaşırsa ne olur? Türkiye ilk akla gelen yer olur, ardından Avrupa gelir. Peki ya Körfez bölgesinin zengin Arap devletleri? İran'ın yakın komşularının neden daha fazla yardım sağlaması beklenmiyor?

Su krizi doğal nedenler ve siyasi yanlış adımların bir karışımından kaynaklansa da, İran yalnız değil. Komşu Afganistan, su kıtlığına doğru giden Kabil'e su yönlendirmek için büyük ölçekli sulama projeleri yürütüyor. Bu tür projeler tartışmalı, çünkü başka yerlerdeki su kaynaklarını, hatta sınır ötesi su kaynaklarını bile etkileyebilirler. İşte bu yüzden, varlığı Nil'e bağlı olan Mısır, Etiyopya'nın baraj projelerine şiddetle karşı çıkıyor.

Peki ne yapılmalı? Somut bir önerim olmasa da, genel çözüm şu gibi görünüyor...
ÇÖZÜM TARTIŞMASI: DÜNYA BİR TÜR KOMÜNİZME İHTİYAÇ DUYACAK

Peki ne yapılmalı? Somut bir önerim olmasa da genel çözüm açık görünüyor: Dünya bir tür komünizme ihtiyaç duyacak. 20. yüzyılın "gerçekte var olan sosyalizmi"nden bahsetmiyorum, çok daha açık ve temel bir şeyden bahsediyorum.

Uygar bir toplum olarak hayatta kalmamız tehdit edildiğinde, tek seçenek büyük ölçekli bir olağanüstü hal ilan etmektir.

Ne otoriter devletler, ne çok partili demokrasiler, ne de tabandan gelen demokratik öz örgütlenmeler İran'ın karşı karşıya olduğu gibi sorunlarla başa çıkabilir. Uygar bir toplum olarak hayatta kalmak tehdit edildiğinde, tek seçenek büyük ölçekli bir olağanüstü hal ilan etmektir ki bu da fiilen bir savaşa denk gelir; başka bir devlete karşı değil, kendi ülkemizdeki krizden sorumlu olanlara karşı bir savaş.

ÜTOPİK Mİ

Olağanüstü hal ne piyasaları ortadan kaldırmalı ne de her şeyi millileştirmeli; ancak kamu denetimini uygulamalı ve acil durumun nedeni ile doğrudan bağlantılı olan sosyal yaşam alanlarını düzenlemelidir. Bu durumda, bu su dağıtımını kontrol etmek anlamına gelir. İran'da "su mafyası" derhal dağıtılmalıydı.

Devlet gücü (ki en hızlı hareket edebilir) daha sonra yerel düzeyde örgütlenmiş dayanışma eylemleri ve çok daha güçlü uluslararası işbirliği biçimleriyle desteklenmelidir. Ütopik mi? Kesinlikle değil. Gerçek ütopya, bu tür önlemler olmadan hayatta kalabileceğimize inanmaktır."

Odatv.com   Son Güncelleme: 31 Aralık 2025 14:57

ALINTI: İYİ SENELER DOSTLAR ... NE YAZIKKİ DURUM PEK PARLAK GÖZÜKMÜYOR ...

Saygılar