2.

İşin teknik ve kronolojik kısmı da şöyledir;

1. Önce bir mason tarafından isminiz önerilir.
2. Tahkikat yapılması için en az 3 mason, Üstadı Muhterem tarafından atanır.
3. Skrüten olarak bahsedilen oylama kısmında ise, görevli kardeşler tarafından tutulmuş, 3 farklı tahkikat raporu tüm kardeşlere okunur.
4. Oylama yapılır (detay vermeyeceğim)
Bu süreç yaklaşık 1-2 aylık zaman diliminde gerçekleşir.

Şayet harici aday olumsuz sonuç alırsa,
Bu bir daha aday olamayacağı anlamı taşımamaktadır. Harici, olumsuz sonuç aldığı locaya 1 yıl, yeni bir locaya ise 2 yıl sonra tekrardan aday olabilir ve oylanabilir. 

 

Sayın Mars,

Açıklamanız için teşekkür ederim gayet net olmuş benim düşüncemde bu yönde ama bir noktaya değinmek istiyorum

"Bazen bir ret, sonsuz bir kapanış değil, olgunlaşma sürecinin davetidir." yazmışsınız bunu biraz daha açar mısınız ?

önceki yazışmalarda Sayın Caliper skrüten sonucu olumsuz çıktıysa tekrar başvuramazsınız demişti ve buna istinaden sizin bir yazınızda şu cümlerler yer almıştı
 
"Masonlukta kapılar ebediyen kapatılmaz, ancak ilk başvuruda alınan ret; içsel sebeplerin derinliğine duyulan saygıdan ötürü genellikle tekrar başvuruya izin verilmemesiyle sonuçlanır. Bu durum, hem adayın hem de locanın huzurunu koruma refleksidir."

burada bu oylamanın sonucu olumsuz olması durumumda kişi aydınlığı aradığı için ve çaba gösterdiği için olumsuz olmayacağını düşünüyorum, velev ki olumsuz oldu kişi kendini tam olarak hazır ve kendi içinde tam anlamıyla mason olarak gördüğünde tekrar bu kapıyı çalabilir mi ? veya başka bir locaya mı gitmesi gerekiyor

bu düşüncelerimi yine sizin
"Elbette, önyargılar her toplumda olduğu gibi masonik çevrede de zaman zaman karşımıza çıkabilir" yazınıza istinaden yazıyorum

Sayın Mars,

Verdiğiniz bilgiler için teşekkür ederim, bir kaç soru daha sorabilir miyim ?

Aday adayının kim olduğuna, hayatını nasıl yaşadığına ve çevresinde nasıl tanındığına bakılır. Masonluk; ahlaklı, dürüst, güvenilir, vicdan sahibi ve topluma fayda sağlamayı ilke edinmiş bireylerin bir araya geldiği bir topluluktur. Bu nedenle, içeriye girecek her kişi, mevcut kardeşlerin rızasıyla kabul edilir.

Gayet Açıklayıcı olmuş ama bir şeyi merak etmiyorda değilim kişiyi herkes aynı şekilde tanımlamayabilir ama aslında kendisi kendini geliştirmeye adamış bir insan olabilir böyle bir durumda ne gibi adımlar atılıyor.

Günümüzde maalesef görüyoruz ki çoğu insan ön yargılı (genelleme yapmıyorum) ve bazı görüş ve düşüncelerden ötürü sizden iyi bahsetmiyorlar siz ne kadar iyi olsanızda ışığı arayan bir kişi olsadız dahi 

Masonlukta “soruşturma” ya da bizim deyimimizle tahkikat, bir sınav değildir. Aday adayının kim olduğuna, hayatını nasıl yaşadığına ve çevresinde nasıl tanındığına bakılır. Masonluk; ahlaklı, dürüst, güvenilir, vicdan sahibi ve topluma fayda sağlamayı ilke edinmiş bireylerin bir araya geldiği bir topluluktur. Bu nedenle, içeriye girecek her kişi, mevcut kardeşlerin rızasıyla kabul edilir.

Bu süreçte yalnızca belgeler değil, karakter değerlendirilir. Çünkü Masonluk’ta her kardeş, diğerinin onurundan da sorumludur. Bir kardeşin dahi içten bir olumsuz görüşü, adayın seçilmemesi için yeterlidir. Bu, dışlayıcı bir tutumdan değil, içsel bütünlüğü koruma arzusundan doğar.

Bir adayın reddedilmesi, onun kötü biri olduğu anlamına gelmez. Bazen zaman, çevre, niyet veya içsel olgunluk bakımından henüz hazır olmadığı düşünülür. Masonlukta kapılar ebediyen kapatılmaz, ancak ilk başvuruda alınan ret; içsel sebeplerin derinliğine duyulan saygıdan ötürü genellikle tekrar başvuruya izin verilmemesiyle sonuçlanır. Bu durum, hem adayın hem de locanın huzurunu koruma refleksidir.

Masonluk, bireyin sadece “girmek istemesiyle” değil, “hazır bulunmasıyla” mümkün olur. Her şey doğru vakitte olgunlaşır.

      Sayın midyad'ın bu güzel paylaşımını zevkle okudum. Öncelikle kendisine teşekkür ederim. "Heykel " aşığı biri olarak gezdiğim her yerde heykelleri merakla incelerim. Özellikle "Orta Çağ" heykellerini hayranlıkla izlerim.
      Bu yaz bir "Balkan Turu" yaptım. Çok güzel bir gezi oldu. Çok beğendiğim heykellerin yanısıra beğenmediğim ve hatta lüzumsuz gördüğüm bir heykel furyasina tanık oldum. Kuzey Makedonya gezimiz, Üsküp şehrine gittiğimizde tüm şehrin heykellerin doldurulduğunu, bir köprü üzerinde yirmi heykel dikildiğini, adım başı dikilen bu heykellerin hiç birinde sanat olarak öne çıkacak bir şey ne yazık ki göremedim. Yüzlerce Heykel, hemen hemen hepsi aynı elden fabrikasyon gibi çıkıp dikilmisler. Yani sanat olarak incelemek bile istemiyor insan.
       Gerçekten çok anlamsız ve gereksiz bulmuştum bu kadar çok heykeli.
       Saygilar-sevgiler.