Hz.ÖMER ,ÜÇ GÜZEL CEVAP

[hiram]

Hz. Ömer arkadaşlarıyla sohbet ederken, huzura üç genç girerler. Derler ki:

-'Ey halife, bu aramızdaki arkadaş bizim babamızı öldürdü. Ne gerekiyorsa lütfen yerine getirin.'

Bu söz üzerine Hz. Ömer suçlanan gence dönerek:

— Söyledikleri doğru mu?
diye sorar, Suçlanan genç der ki:

—evet doğru.
Bu söz üzerine Hz Ömer:

—Anlat bakalım nasıl oldu
diye sorar: Bunun üzerine genç anlatmaya baslar, der ki:


-'Ben bulunduğum kasabada hali vakti yerinde olan bir insanim ailemle beraber gezmeye çıktık kader bizi arkadaşların bulunduğu yere getirdi. Afedersiniz hayvanlarımın arasında bir güzel atim var ki dönen bir defa daha bakıyor, hayvana ne yaptıysam bu arkadaşların bahçesinden meyve koparmasına engel olamadım, arkadaşların babası içerden hışımla çıktı atıma bir tas attı atim oracıkta öldü. Nefsime bu durum ağır geldi, ben de bir tas attım, babası öldü. Kaçmak istedim fakat arkadaşlar beni yakaladı, durum bundan ibaret' dedi. Bu söz üzerine Hz Ömer:

-'Söyleyecek bir şey yok, bu suçun cezası idam. Madem suçunu da kabul ettin' dedi. Bu sözden sonra delikanlı söz alarak:

-'Efendim bir özrüm var' diyerek konuşmaya başladı:

-'Ben memleketinde zengin bir insanim, babam rahmetli olmadan bana epey bir altın bıraktı. Gelirken kardeşim küçük olduğu için saklamak zorunda kaldım. Simdi siz bu cezayı infaz ederseniz yetimin hakkini zayi ettiğiniz için ALLAH(cc) indinde sorumlu olursunuz, bana üç gün izin verirseniz ben emaneti kardeşime teslim eder gelirim, bu üç gün içinde yerime birini bulurum' der.
Hz. Ömer dayanamaz der ki:

-'Bu topluluğa yabancı birisin, senin yerine kim kalır ki?'
Sözün burasında genç adam ortama bir göz atar, der ki:

- 'Bu zat benim yerime kalır.'
O zat Hz. Peygamber Efendimizin (SAV) en iyi arkadaşlarından daha yasarken cennetle müjdelenen Amr İbni As' dan başkası değildir. Hz. Ömer Amr'a dönerek:

- 'Ey Amr, delikanlıyı duydun' der. O yüce sahabe

-'Evet, ben kefilim' der ve genç adam serbest bırakılır. Üçüncü günün sonunda vakit dolmak üzere ama gençten bir haber yoktur. Medine'nin ileri gelenleri Hz. Ömer'e çıkarak gencin gelmeyeceği, dolayısıyla Amr İbni As'a verilecek idam yerine maktülün diyetini vermeyi teklif ederler, fakat gençler razı olmaz ve babamızın kani yerde kalsın istemiyoruz derler. Hz. Ömer kendinden beklenen cevabi verir der ki:

-'Bu kefil babam olsa fark etmez cezayı infaz ederim.'
Hz Amr İbni As ise tam bir teslimiyet içerisinde der ki:

-'Biz de sözümün arkasındayız.'
Bu arada kalabalıkta bir dalgalanma olur ve insanların arasından genç görünür. Hz. Ömer gence dönerek derki

-'evladım gelmeme gibi önemli bir nedenin vardı neden geldin?'
Genç vakurla başını kaldırır ve (günümüz insani için pek de önemli olmayan)

-'AHDE VEFASIZLIK ETTI, SÖZ VERDİĞİ HALDE YAPMADI, KORKAK, SÖZÜNE GÜVENİLMEZ, HERKESİ KANDIRDI'

demeyesiniz diye geldim der.

Hz. Ömer başını bu defa çevirir ve Amr İbni As'a der ki:

-'Ey Amr, sen bu delikanlıyı tanımıyorsun nasıl oldu onun yerine kefil oldun'.
Amr İbni As ALLAH kendisinden ebediyyen razı olsun, vakurla kanımızı donduracak bir cevap verir,

-'Bu kadar insanin içerisinden beni seçti.'İNSANLIK ÖLDÜ' dedirtmemek için kabul ettim' der.

Sıra gençlere gelir, derler ki:

-'Biz bu davadan vazgeçiyoruz.'
Bu sözün üzerine Hz Ömer:

-'Ne oldu, biraz evvel babamızın kani yerde kalmasın diyordunuz ne oldu da vazgeçiyorsunuz?' der. Gençlerin cevabı da dehşetlidir:

-'MERHAMETLI INSAN KALMADI' DEMEYESINIZ DIYE

[NOSAM33]

Bu insanların arkasından sadece öldükleri için 

Saygılar...

[Alşah]

         Tabiiki bu bir darb-ı mesel. Yıllar önce bizim ilkokul Türkçe kitaplarımızda "arkadaşlığı" anlatan böyle bir hikaye vardı. İki arkadaşın vefasını anlatan o zamanlar için çok önemli bir hikaye idi. Şimdi aynı hikayenin kahramanları değiştirilmek suretyiyle konu dini çerçeve içine alınmaya çalışılmış. Her şeye rağmen örnek alınacak epey konu olduğunu düşünüyorum.
          Saygılar-sevgiler.

[peacewings]

Güzel bir hikaye mi? Bence değil.

İnsanlara doğruluk, dürüstlük gibi ahlaksal bilgilerin din yoluyla öğretilmesi bana hiç hoş gelmemiştir. Böylesi bir durum, zamanla "ahlakın dinle beraber var olabileceği" gibi yanlış bir düşünceyi getirir. Haliyle toplumuzdaki inançsız kardeşlerimize ahlaksız gözüyle bakan bir toplum üretmiş oluruz. Oysa ahlak, korku/ceza ve ödül mantığıyla öğretilemez. Öğretilirse yanlış bir ahlak öğretilmiş olunur. Her yaptığı faaliyeti insanlık için değil, tanrı için yapan ve tüm yaptıklarının karşılığında ödül bekleyen birisi..

Dinler ahlakı çıkar/menfaat ilişkisi haline getirir mi? Bence getirir. Ve zanımca öte dünyadaki çıkarlar karşılığı yapılan faaliyetler, iyilik kapsamında değerlendirilemez. İyilik içerisinde menfaat barındırmaz. Ama dinsel ahlak barındırır. Ve zanımca dinsel ahlak, gerçek ahlaktan büsbütün uzaktır. Yapaydır ve çıkarcıdır.

Tabi bunlar benim şahsi fikirlerimdir. Hikayeyi dini bir hikaye olduğu için değil, estetikten ve etkileyicilikten yoksun olduğu için beğenmedim.

Saygılarımla.

[vitriol]

sübhanallah kardeş ibretlik bir paylaşım, imana geldim.

şaka şaka

saçmasapan bir hikaye, neremle gülsem bilemedim...

[peacewings]

Sayın vitriol,

Siz de hikayeyi benim gibi beğenmemişsiniz. Hoş ama kullandığınız üslup hikayeyi paylaşan ve beğenen arkadaşlarımızı rahatsız edecek şekilde. Üstelik bu foruma yakışmayan bir üslup okullandığınız kanısındayım. Tabi istediğiniz gibi yazmakta özgürsünüz ama üslubunuz beni rahatsız etti açıkçası.

Saygılarımla.

[Alşah]

     Sayın peacewings, aslında yazınıza büyük ölçüde katılıyorum. Sanırım benim yazımdaki nüansı farkedememişsiniz . O hikayenin  aslında arkadaşlık bağlarının ne kadar önemli olduğunu vurguluyordu. Ve hikayenin hiç bir yerinde dini motif yoktu. Ve bir kralın işlediği bir suçtan dolayı ölüme mahkum ettiği bir gencin hasta  annesini ziyaret için izin isteğine, kendi hayatını ortaya koyarak izin verilmesini sağlayan başka bir gencin ( mahkum edilen gencin arkadaşı olan) maceraları anlatılıyordu. Yani iki arkadaşın bir birleri uğruna hayatlarını feda edebilecğibir hikaye idi. Ben o hikayeyi  çok beğenen ve gerçek hayatında da uygulamaya çalışanlardan biri olmaya her zaman gayret gösterdim. Her vesile ile belirtiyorum. Benim için arkadaşlık çok önemlidir. Onun için bu sitedeki yazılarımda "arkadaş " hitabını kullanmada aşırı önem gösteririm.
        Tabi bazıları her konuda olduğu gibi bu konuda da hemen dini bir motifi ekleyiveriyor. Bu tür davranışları hoş görmediğimi belirtmek isterim.
        Saygılar-sevgiler.