Kum Hikayesi

[karahan]

Kum Hikayesi
Uzak dağlardaki kaynağından çıkıp ülkenin her tarafını adım adım geçen akarsu, bir çölün kenarına varmış. Şimdiye kadarki tüm engelleri aştığı gibi bu çölü de geçmeye kararlıymış. Fakat ne yazık ki çölü geçmek için ne kadar hızlı hareket ederse içerdiği sular o kadar çabuk kumlara karışıp kayboluyormuş.
Akarsu, kaderinin bu çölü geçmek olduğunu düşünüyor ve bunu gerçekleştirmek için tüm yolları deniyorsa da yavaş yavaş bunu başaramıyacağını düşünmeye başlamış.
Tam ümitsizlik içinde kıvranırken, çölün derinliklerinden bir ses duyulmuş:
"Eğer rüzgar çölü geçebiliyorsa akarsu da geçebilir."
Akarsu bu sesi duyunca ne demek istediğini anlamaya çalışmış. Kendisi ne kadar cesurca geçmeye çalışsa suları kumlar tarafından emiliyormuş. Rüzgarın çölü geçebilmesinin sebebinin uçabilmesi olduğunu düşünüyormuş.
Ses tekrar:
"Şimdiye kadar denediğin yöntemlerle bunu başarman imkansız. Bu yöntemlerle ya kaybolursun ya da bataklık haline gelirsin. Rüzgarın, seni varmak istediğin yere ulaştırmasına izin vermelisin. Bunun başka yolu yok."
Akarsu:
"Fakat bu nasıl olacak ?"
"Rüzgarın seni içine almasına izin vermelisin."
Bu düşünce akarsu için pek kabul edilebilir olara gelmemiş. Şimdiye kadar hiç bir şeyin kendini içine almasına izin vermemiş. Başka bir şeyi içine karışırsa benliğini kaybedeceğini düşünüyormuş.
"Bir varlık benliğini kaybederse tekrar nasıl kazanabilir ki ?"
Bunun üzerine kumdan gelen ses:
"Rüzgar sürekli bu görevi yerine getiriyor zaten. Rüzgar suyu içine alıp çöl boyunca taşıyıp, ardından yağmur halinde tekrar toprağa ulaştırıyor. Yağmur toprağa ulaşınca da tekrar akarsu halini alıyor."
"Bunun doğru olduğuna nasıl emin olabilirim ?"
"Eğer güvenmezsen sen kendi yolunla bataklık halinde çölü geçmeye çalışırsın ve bu senin senelerini alır. Biliyorsun ki bataklık da şimdiki halinden oldukça farklı."
Akarsu:
"Peki ya şimdiki halim gibi kalamazsam ?"
Ses:
"Her iki durumda da kalamıyacaksın zaten. Rüzgar senin öz parçanı alacak ve ardından akarsu haline tekrar getirecek. Bugün bildiğin şekilde kendim dediğin parçanın ne kadarının aynı kalacağını bilemezsin. Çünkü şimdi ben dediğinin ne kadarının öz parçan olduğunu bilmiyorsun."
Birliğe ve gerçeğe ulaşmanın yolunda şimdi ben olarak gördüğümüz yapımızın içindeki öz parçamızla ancak amacımıza ulaşırız. Üstümüzdeki gerçek bene ait olmayan bölümümüz kaybolmadan bunu başarmamız imkansız.

Alıntıdır.


Not:Hayatta herşey bizim bakış açımıza bağlıdır. Önümüze engelleri koyan, birşeyi başaramayacağımızı söyleyen benliğimizin ne kadar bencil olduğunu anlamamız, burada bahsedilen suyun çölü geçebilmesi gibi içimizdeki tüm yolların açılmasına ve egomuzu bir kenara bırakarak tüm çözümün kendimizde olduğunu anlamamıza yol açar. Sizde şimdi kendi gücünüzün farkına varın ve istediğiniz herşeyi size imkansız da görünse başarabileceğinize inanarak yola devam edin. Çünkü siz herşeyi başarabilirsiniz. Siz güçlüsünüz. Kendinize inanmanız sizin EN BÜYÜK gücünüz. İçinizdeki VAR'lığa inanmamanız için hiçbir sebep yok. Şimdiye kadar önünüze koyduğunuz engeller size hiçbirşey kazandırmadı. Bundan sonra da kazandırmayacak. Kendi VAR'lığınızın su yüzüne çıkması dileğiyle...Sevgi ve ışıkla kalın.