Tanrı Tasvirim

[rigormortis]

Değerli Üyeler

Sizlerle ilk olarak, kendi tanrı tasvirimi paylaşmak istiyorum. Bilinmesini isterim ki tamamen faraziyeden ibarettir:

Ahşap bir atolye, içeride koşuşturan kanatlı minik çıraklar.

Görüntü ilerliyor, masasının başında, sırtı dönük, aksakallı yaşlı bir amca, killi topraktan küçük insan heykelleri yapıyor, dudağında ki sigarasından tüten cılız dumandan kısılan gözleriyle son kez kontrel ettikten sonra, masasında ki borudan içeri bırakıyor, dünyaya.

Sabah kahvaltısında simiti ve çayı, aralarda çay, sigara, öğlen sefer tasından çıkarttığı yemekleri, akşamaysa atölye çıkışında 35'lik rakısıyla mütavazi bir sofra...

Oysa ki atolye kapanmıyor yaşlı amcadan habersiz hala açık.

Kanatlı çıraklar kendi aralarında konuşuyorlar;

-Usta çok yaşlandı, yakında işi bırakabilir, o emekliye ayrıldığında işler duracak mı?

- (Hep bir ağızdan) Hayır, duramaz...

- Öyleyse, o işi bırakmadan bizlerde örenmek zorundayız.

O gece çıraklar, yaşlı ustayı taklide başladılar ancak usta malzemeleri akşam yanında götürdüğü için, çıraklara hammadde kalmamıştır.

Pes etmeye niyetleri yoktur, yere dökülen malzemelerle işe koyulurlar.

Bütün gece çalışıp insan heykelleri yaparlar ve dünyaya atarlar bu heykelleri. Ancak bir sorun vardır, heykellerin içinde hammaddenin yanı sıra bir sürü yabancı madde vardır. Ustanın yediği simitlerin susamı, ayağındaki çamur, sigarasının külü, akşam olmasını beklemeyip arada bir kaç kadeh içtiği rakısından dökülen alkol.

İşte o günden sonra her gece, çıraklar dünyaya böyle heykeller atmışlardır ancak ustanın yaptıklarıyla aralarında çok büyük bir fark vardır, onlar sadece insan artıklarıdır.

SAYGILARIMLA.

[ceycet]

Sayın rigormortis,

üretim hatası olarak tasvir ettiğiniz varlıkların orjinal halerini değiştirme şansı,onlara bahşedilmiştir.Yeterki hata okunabilsin,farkına varılıp kabullenilebilinsin.

Her beşer,başlangıçta bu üretim hatalarıyla donanmıştır,çünkü hikayesi,gelişimi,varoluşu bunu gerektirir.Bundan sonrası farkındalık ve tercih meselesidir.Bu noktadan sonra yapılacak olumlu tercihlerin çıkacağı yolculuğa bizler,tekamül diyoruz.


Saygılarımla

[rigormortis]

Sayın ceycet,

Yazımda dikkat çekmek istediğim hususlardan birisi; Bir zamanlar insanları yalnızca yaşlı ustanın ürettiğiydi.

Geçmişe baktığımızda, tarihin insanların en karanlık çağları olarak nitelendirdiği dönemlerde (orta çağ) dahi karşımıza bir çok filozof çıkmaktadır. Günümüz insanları hayal güçlerini ve düşünme cesaretlerini ve ahlak anlayışlarını büyük ölçüde kaybetmişlerdir, belki hata üretimde belkide çağdadır.

Tekamül yolculuğu ya da olgunlaşma süreci her ne dersek diyelim ben buna şöyle cevap vermek istiyorum;

Yanan bir sigaraya benzer ömrüm,
Bir kibritin aleviyle başladı
Yavaş yavaş tüterim için için
Zehrim içimdedir
Kendi sonuma koşarım yanarak
Çok tatlıdır bu acılık
Anlarım sonunda
Hayatımın Dersini
Acılarla büyümek ve tad almak

[popperist]

Her çağda içinde bulunulan zaman geçmişe göre "yoz" algılanmıştır. Antik mısır metinlerinde dahi, anne kız , baba oğul arasında nesil farkının yarattığı bir dünyayı algılama farkı (generation gap) vardır. Tabi son iki yüzyıl boyunca teknolojinin ilerlemesi ile, doğal kaynakların daha etkili ve verimli biçimde kullanılması ve bu kullanımın yarattığı insan popülasyonundaki geometrik artış, sosyal etkileşimi, hızı, iletişim ve ulaşımı, ve yaşam süresini çok dramatik olarak etkilediği için, hayatı ve evreni algılayış tarzlarımız, diğer çağlara göre daha büyük bir sıçrama yaptı. Sebep budur.

Üretimi insan doğası olarak alırsam, üretim hatası çarpık insan doğasını akla getiriyor.  İnsan doğasının değişmesi için, biyolojik yapısının değişmesi gerekir. Böyle  bir şey olmadığına göre, değişim fizyolojide değil, bilim ve tekniğin sıçrama göstermesinde; endüstri devrinde yatar.

[Maledictum]

Yarattı o yeşil bir nur
Oluşturdu benzerini
Bekletti hep gece gündüz
Ona dönen parçasını