Dünya nereye gidiyor

[inanç]

bu ilk yeni konum. gerekli niteliği doldurabilecek bir tartışma açabildiğime inanarak yazdım, umarım  herkesin düşüncelerinde nitelikli güzel çağrışımlar yaratabilirim


bugün tüm iletişim araçları ile tüm insanlığa; her bir bireye fazlasıyla yüklenilen yüklendirilen bir anlam bombardımanı mevcut olduğunu düşünüyorum, tanımı: zerrecik. (anonymus, %99, fazlacık, fazla olan elenmemiş)
bir histeridir bu öngördüğüm, bir ayıklanma, bir filtre, bir aydınlanmış, aydınlanamamış.
bir katılabilmiş, katılamamış, bir geriye kalanlar kültürü. geriye kalanların, kalamayacakların kültürü.
gümüş balıklarının sahilde yumurtlamaya geldikleri anda yaptıkları dans. gel git' te yumurtalarını bırakarak hayatlarını tehlikeye atışları ve o 10 günlük dolunayın sonunda dalgaların yeni yavruları denize çekmesi. ve (ebeveyinlerin diyebileceğim) sadece bir kısmının kurtulabilmesi.
buhran ve sonrası hayat. bugün buhran fazlası ile pazarlanan bir meta.
savaştaki mektupların son mektupmuş gibi özenle yazıldığı bir çağ güdümleniyor bize.
angela merkel'in  -Kimse Avrupa’ya bir yarım yüzyıl daha barışın hâkim olacağına inanmamalı. sözleri yeterli.
heralde iranın ve çin' in bi o kadar demeci var burada paylaşmadığım. tahminim biliyorsunuzdur. her refah, sonrasında yeni bir kıyımı arzular
kanaatimce. gayet. eleğe ilerletiliyoruz. bir elekki bazen dini bazen sosyal bazen de ezoterik kılıflara sokuluyor.
hiç felaket tellalı değilimdir, mazur görünüz. okuma diyebilirim. bize hazırlanmış bir eleği, kıyımı, krizi, seçimi, bir kozmetik sonu  yaklaştırıyorlar.
kalan sağlar bizimdir misali. hani dünya nüfusu konseyi diğer onlarca komplo teorisinden bahsetmiyorum bile. bildiğinizi düşünerek.
son kanaatim, demokrasi teknokrasi ye dönüşüyor sonrası otokrasi ve ardından ambalajlanmış felaketlerden ötürü kabulu gerekli görülmüş  totalitarizm.
buyrun ben felaket tellalınız olayım. yanılmak umudu ile buradayım.
sevgiler saygılar herkese.