MASONLUK DEĞERLERİ – Yanıtın dördüncü bölümü

[ADAM]

Önce yine ilgili linki vereyim ki ilgilenenler baksın.

http://www.masonlar.org/masonlar_forum/index.php?topic=3299.0#quickreply


Bu bölümde , bu başlığın sonunda Sayın SkullG’nin birbiri ardınca gelen üç paragrafını irdelemek istiyorum.

Birincisi: Masonluğun geleneksel olarak yerleşmiş, kabul  görmüş, kadim zamanlardan beri uygulanagelmiş belli kuralları, rituelleri vs. vardır. bu kurallar, ritueller, landmarklar vs. gerçekte ona asıl değerini veren şeylerdir. bunları görmezden gelen, uygulamayan hatta kimi kuralları tamamen dışlayan bir kuruluşun isminde ne kadar "mason" ifadesi yer alırsa alsın "mason kuruluşu" olarak kabulü mümkün müdür? bence değildir.

Bence ise şöyle:

Gelenekler saygıya değer ve geçerli oldukları sürece uymak, uygulamak gereklidir. Çağ dışında kalmış, bugün artık geçerliklerini yitirmiş olan gelenekleri hiç değiştirmeden yürütmeye çalışmak, gericiliği bir yana bırakın, boşuna bir çabalamadır. Yürümeyen gelenekler terk edilebilir ve yerlerine yenileri getirilebilir. Bu bağlamda kurallar ve ritüeller de değiştirilebilir. Kurallar değiştirilmez ve çağın gereklerini uyarlanmaz ise, o kurum ya da örgüt giderek yıpranır ve kendi sonunu hazırlamaya başlar; ritüeller gerektiğince değiştirilmez ise birer dogma olur. Landmarklar ise Masonluğun tüm tarihi boyunca üzerinde birçok tartışma yapılmış ve ne oldukları bir türlü anlaşılamamış, birçok liste düzenlenmiş ama bunların arasında çelişkilerin giderilememiş olduğu bir konudur.

İkincisi: Aynı şekilde aslında bir mason kuruluşu olmayan bir kuruluş tarafından "mason" olarak adlandırılan bir haricinin de "mason" olması mümkün müdür? bir kişinin mason olması, tekrisinin düzgün olmasından geçer. eğer tekrisi düzgün değilse o kişi zaten en başından mason olmamış demektir.

Doğru ama bir kuruluşun “mason kuruluşu” olduğunu kim onaylayacak? Dünya yüzünde böyle tek bir otorite yok. İngiltere Birleşik Büyük Locası o otoritenin kendisi olduğunu ileri sürmüş ve 19. yüzyılda sömürgeciliğin, ardından politik ve ekonomik emperyalizmin başladığı ortamda bunu Anglosakson nitelikli ülkelerde benimsettirmiş. Türkiye bunu benimsemiş mi? Hayır. Ancak 1960’lı yıllarda gösterilen çabaların sonucunda yurdumuzda da benimsenmesi sağlanmış. Bundan kimin ne biçim çıkarının olduğunu söylemek bana düşmez.

Üçüncüsü: Türkiye'de düzenli masonluğun tek temsilcisi, daha doğrusu tek obediyans ve türk masonluğunda tek ve en büyük otorite H.K.E.M.B.L.'dir. Dolayısıyla HKEMBL'nin tanımadığı bir kuruluş tarafından mason olarak kabul edilenlerin "kardeş" olarak kabulü mümkün değildir. Bu da KARDEŞLİK kavramıyla zıt değildir, ona tezat oluşturmaz.

Gelin ben bu paragrafı şöyle yazayım, bakalım nasıl olacak…

Türkiye'de ulusal (milli) Masonluğun en güçlü temsilcisi yani en büyük obediyans ve Türk Masonluğunda en çok üyesi olan otorite H.K.E.M.B.L.'dir. Dolayısıyla HKEMBL'nin tanımadığı bir kuruluş tarafından mason olarak kabul edilenler de kardeştir ama kuruluşlar arasında ilişki yoktur.

Şayet bu paragrafı böyle değiştirmeyecek olsaydım, George Orwell’in ^Hayvanlar Çiftliği” adlı ünlü yapıtından esinlenme suretiyle ileri sürülen tezi şöyle yorumlamam gerekecekti:

“Bütün masonlar kardeştir ama kimileri daha kardeştir.”