Rahip Bahira Olayı ve İlgili Bir Soru

[neumann]

Ebû Tâ­lib, Ku­reyş bü­yük­le­rin­den bir grup­la Şam’a git­miş­ti. Pey­gam­ber Efen­di­miz de onun­la be­râ­ber­di. Yol­da, Râ­hip Ba­hî­ra’nın ma­nas­tı­rı­na ya­kın bir yer­de ko­nak­la­dı­lar. Ba­hî­ra, o za­man­ki hris­ti­yan­la­rın en âli­mi idi.

Ba­hî­ra, ker­van ge­lir­ken bir bu­lu­tun, iç­le­rin­den bir ki­şi­yi göl­ge­le­di­ği­ni, ağa­cın göl­ge­si­ne in­dik­le­ri za­man da ağa­cın dal­la­rı­nın yi­ne ay­nı ki­şi­nin üze­ri­ne doğ­ru eğil­di­ği­ni gör­müş­tü. Bu­nun üze­ri­ne:

“–Ey Ku­reyş ce­ma­ati! Ben, si­zin için ye­mek yap­tım. Kü­çük-bü­yük, kö­le-hür, he­pi­ni­zi sof­ra­ya dâ­vet edi­yo­rum!” di­ye ker­va­na ha­ber gön­der­di.

Hâl­bu­ki Ba­hî­ra, da­ha ön­ce­ki ge­liş­le­rin­de yan­la­rı­na hiç uğ­ra­maz, on­lar­la alâ­ka­dar ol­maz­dı. Ker­van­da­ki­le­rin hep­si sof­ra­ya gel­miş, sâ­de­ce Fahr-i Kâ­inât Efen­di­miz eş­ya­la­rın ya­nın­da kal­mış­tı. Ba­hî­ra ge­len­le­re tek tek bak­tı ve ki­tap­la­rın­da oku­du­ğu sı­fat­la­rı hiç­bi­rin­de gö­re­me­di.

“–Ey Ku­reyş­li­ler! Kâ­fi­le­niz­de olup da bu­ra­ya gel­me­yen kim­se var mı?” di­ye sor­du.

Ku­reyş­li­ler:

“–Ey Ba­hî­ra! Ge­ri­de bir ço­cuk­tan baş­ka kim­se kal­ma­dı. Yaş­ça en gen­ci­miz ol­du­ğu için O’nu eş­ya­la­rı­mı­zın ya­nın­da bı­rak­tık.” de­di­ler.

Ba­hî­ra:

“–O’nu da ça­ğı­rı­nız! Bu ye­mek­te O da bu­lun­sun!” de­di.

Mu­ham­me­dü’l-Emîn’i ge­ti­rip sof­ra­ya oturt­tu­lar. Râ­hip, O’nu gö­rür gör­mez dik­kat­li dik­kat­li bak­ma­ya ve baş­tan aya­ğa süz­me­ye baş­la­dı. Da­ha son­ra da elin­den tu­tup:

“–Bu Âlem­le­rin Efen­di­si’dir. Bu Âlem­le­rin Rab­bi’nin Ra­sû­lü’dür. Al­lâh O’nu âlem­le­re rah­met ola­rak gön­de­re­cek!” de­di.

Ku­reyş bü­yük­le­ri ona:

“–Bu­nu ne­re­den bi­li­yor­sun?” di­ye sor­du­lar.

Râ­hip:

“–Ben O’nun va­sıf­la­rı­nı bi­ze in­di­ri­len ki­tap­ta oku­dum. Ni­te­kim siz yak­laş­tı­ğı­nız za­man, O’nun için eğil­me­dik ne taş ne ağaç kal­dı, hep­si de sec­de et­ti­ler. Bu can­sız şey­ler an­cak bir pey­gam­be­re sec­de eder­ler. Ben O’nu ay­rı­ca pey­gam­ber­lik müh­rüy­le de ta­nı­dım, bu mü­hür kü­rek ke­mik­le­ri­nin ara­sın­da bu­lu­nu­yor.” de­di.

Ba­hî­ra, Pey­gam­ber Efen­di­miz’e ve am­ca­sı­na bâ­zı su­âl­ler so­rup al­dı­ğı ce­vap­la­rın bil­gi­le­ri­ne mu­vâ­fık düş­tü­ğü­nü gö­rün­ce ka­na­ati ke­sin­leş­ti. Ebû Tâ­lib’e dö­ne­rek:

“–Ye­ğe­ni­ni he­men mem­le­ke­ti­ne ge­ri gö­tür! Ya­hû­dî­le­rin O’na za­rar ver­me­le­rin­den sa­kın! Val­lâ­hi ya­hû­dî­ler onu gö­rüp de ta­nır­lar­sa mu­hak­kak öl­dür­me­ye kal­kar­lar. Bu ço­cuk Arap­lar­dan­dır. Hâl­bu­ki ya­hû­dî­ler ge­le­cek pey­gam­be­rin İs­râ­îlo­ğul­la­rı’ndan ol­ma­sı­nı is­ter­ler. Sen’in ye­ğe­ni­nin hâl ve şâ­nı çok bü­yük ola­cak­tır.” de­di.

Ebû Tâ­lib de Râ­hip Ba­hî­ra’nın tav­si­ye­si üze­ri­ne mü­bâ­rek ye­ğe­ni­ni ala­rak he­men Mek­ke’ye dön­dü. (İbn-i İs­hâk, s. 54-55; İbn-i Sa’d, I, 153-155; Tir­mi­zî, Me­nâ­kıb, 3)

NOT : İnternetteki bir kaynaktan alınmıştır.

Buradaki bu cümle hayli dikkatimi çekti

" Val­lâ­hi ya­hû­dî­ler onu gö­rüp de ta­nır­lar­sa mu­hak­kak öl­dür­me­ye kal­kar­lar. Bu ço­cuk Arap­lar­dan­dır.
Hâl­bu­ki ya­hû­dî­ler ge­le­cek pey­gam­be­rin İs­râ­îlo­ğul­la­rı’ndan ol­ma­sı­nı is­ter­ler."

Bu cümlede sizlerin neler gördüğünü merak ediyorum.Sizce nasıl yorumlanabilir.Nedenleriyle verirsiniz sevinirim.

Saygılarımla

[karahan]

Sn.Neumann

İlginç bir yazı bir çok hadis kaynağından bende okudum,burda anlatılan olay aslında çok açık,ama benim  çeşitli kaynaklardan okuyup kendi aklımca algılayıp yorumladığım bir tezim var ve doğru olduğuna bana göre inanıyorum bana göre.

Yahudiler dini kitap okumayı anlamayı ,algılamayı ve yorumlamayı çok iyi biliyorlar,asi oluşları hazımsızlıkları ve bir çok peygamber öldürmüş oluşları ve azgınlıklarından dolayı lanetlenmiş oluşları dolayısı ile bir kurtarıcı peygamber daha beklerler bunuda eski ve yeni ahite göre yorumlarlar bu yeniden gelecek olan peygamberin yani ahmedin(hz.Muhammed) mekke yada medine civarında ortaya çıkacağını kestirirler bir çok yahudi medineye yerleşerek bir topluluk oluştururlar ve bu peygamberinde kendi aralarından çıkması için uğraşırlar.Neticede bu peygamber mekkede ortaya çıkar ama hicretten sonra medineye geldiğinde oradaki yahudiler hem büyü hemde çeşitli azgınlıklar yapınca peygamber onları medineden çıkartır şama sürgüne yollar.

Buradaki sorun peygamberin yahudi topluluğundan çıkmamasıdır bu asıl yahudiler için büyük yıkım olmuştur nerede ise affolonulmak için son umutlarıda suya düşer.

Burada beni enterese eden ve etkileyen kısmı dini olayların gidişini bu kadar iyi okumaları hatta bunu son 2 yüzyıldırda devam ettirmeleri hatta evangelist politikalar ile hristiyanlarıda bu işe alet edip nihai kurtuluş hatta son kurtuluş için son bir hamle daha yapma niyetindeler.

burda benim okuduğum budur.

saygılar

[neumann]

Sn Karahan öncelikle teşekkürler ilginiz ve yanıtınız için.

Bunu sorarken bende şöyle bir anlayış sorunu vardı :

Eğer hikaye doğruysa ; 

Yahudiler peygamber olarak geleceğine inandıkları bir kişiyi öldürme teşebbüsündeler.

Allahın varlığına inanan bir kişi nasıl olurda elçi olarak seçtiği bir insanı onun seçtiğine inanıp kendisinden gelmesi için öldürmeye teşebbüs edebilir.

Anlamak hayli güç ...

Bende şöyle bir yorum getiriyorum. Acaba bazı yahudi çevrelerin görüşü kitapların aslında bir profil çizdiğini ve insan zümresi içerisinden bu

profile uyan bir kişinin peygamberlik görevini kendi felsefesiyle yerine getirebileceğini mi inanıyorlardı ki öldürmeyi düşündüler.

Sanki öldürmek isteyen yahudilerin peygamberlik anlayışları hayli farklı....

Saygılarımla