Masonluktaki Kardeşlik Anlayışı Üzerine Görüşler … 7

[ADAM]

Bu başlık altındaki yazıyı incelemek ve anlamak için, önce bundan bir öncekini okumak gerekiyor çünkü soru şöyle:

Masonlar arasındaki dayanışma böylece mi sağlanır?

Belki Forumda birçok başlık altında kerelerce söyledik. Yineledik anlattık… Yazar, bu soruya benzer bir tarzda, şöyle yanıt vermiş:

«Aynı okulun sıralarında ayrı ayrı zamanlarda oturmuş kişiler arasında bile bir dayanışma vardır. Aynı köyden ya da kentten gelenler, aynı yerde bir arada askerlik yapmış olanlar, özetle paylaşabilecekleri ortak birtakım değerleri ya da anıları bulunanlar arasında dayanışma kolay kurulur. Birbirlerini kardeş olarak benimseyen kişiler arasında dayanışma olması çok daha doğaldır; beklenilen bir olgudur. Bunun yadırganacak bir yanı yoktur. Amaçlanan, tüm insanlar arasında dayanışma olmasıdır.»

Elbette öyledir. Ancak tüm insanlar arasındaki dayanışma bir yana dursun, masonlar arasındaki dayanışmanın bile olması gereken ya da beklediğimiz ölçüde gerçekleşemediğini biliyoruz. Oysa kişilerin paylaştığı o ortak değer “din” olursa, özellikle teist nitelikli dinlerin inançlıları arasında daha sıkı bir dayanışma oluştuğu bile ortaya çıkıyor.

Ancak burada “dayanışma’ derken söz ettiğimiz olgu nedir? Baxşka kurumları ve toplulukları bir yana bırakalım, Masonlukta bu bağlamda nasıl bir değerlendirme söz konusudur?

Bu soruyu zaten yazarın bu konuyu açıklamak üzere bir ek vermiş olmasından ötürü gündeme getirdik. Şöyle demiş:

«Masonlar arasındaki dayanışma çoğu kez yanlış anlaşılmıştır. Bu dayanışma, hiç de çoğu kimsenin sandığı gibi birbirine maddi yardımda bulunmak ve destek olmak, bir çıkar birliğinde buluşmak değildir; Masonluğun amaçlarını ortaklaşa paylaşıp Masonluğun ilkelerini birlikte gözeterek her birinin birer “gerçek mason” olabilmesine katkıda bulunmaktır. Ancak bu, masonların, localarının dışında güncel yaşam alanlarında da aralarında dayanışma oluşturmalarına engel değildir. Aksine masonların toplumsal yaşamın çeşitli alanlarında da dayanışma içinde olmaları beklenir.»

Elbette öyle olmalı. Ancak bunun da sınırlı bir düzeyde gerçekleştirilebildiğinden kuşku yok. Bu yürümezliğe ya da zor yürürlüğe karşın hatta umutsuzluk gerekirken, nasıl olup da Masonluk kendini koruyabiliyor, hayret!... Tüm bunların olamayışına karşın, bizim bu Forumdaki kimi üyeler gibi kimileri nasıl oluyor da hâlâ Masonluğa girmeye hevesleniyor, bir hayret de ona!

[asimov]

Sayın ADAM'ın son cümlesi dikkat çekici.

Mason olmak isteyenler bu dayanışmayı nasıl anlıyorlar gerçekten?

Dayanışma menfaat sağlamak olmasa gerek bir kardeşlik kurumunda.

Zaman içinde masonluktan ayrılma nedenlerinden biri de bu kardeşlik kavramını tam anlayamama olsa gerek.