İyi insan olma yolunda Masonluğa neden ihtiyaç duyulur?

[enelsır]

Uzun zamandır katkı verememekle birlikte forumumuzu her zaman takip ettiğimi belirterek başlayayım. Bunu deyişimin sebebi konuya bodoslamadan daldığımın düşünülmesini istemememdir.

Girizâhı uzatmadan başlık konusuna gelmek isterim;

Efendim, konu başlığı olarak sorulan soru aslında esastan yanlış. Bu durum öylesine böyle ki, sanki iyi insan olmanın tek yolu Masonluk muş, diğer yollar yetersiz miş gibi bir algı yaratıyor. Ya da ben öyle anladım... Bilemem.

Öte yandan Sayın ADAM'ın yapmış olduğu açıklamaların bana yettiğini düşünmekle beraber eklemek istediğim ( vurgulamak da diyebilirsiniz) bir husus var:

"İyi insan olma yolunda Masonluğa neden ihtiyaç duyuluyor" muş? Soru bu değil mi? Peki bu sorunun alt metni şöyle bir şey mi oluyor: "Masonluğa giren kişiler iyi insan olma yolunu tutmuş kişilerdir"...Bu sorunun cevabını ben verememem. Masonlar verir. Fakat Bu forumda yıllardır çeşitli başlıklar altında yazılan bir bilgiyi yinelemek isterim: Masonluğa girmiş fakat "Mason" sıfatını taşımayı hak etmeyen de birçok kişi var(mış). Masonlar söylüyor bunu.

Uzatmayayım...

Diyesim o ki; Niyet iyi değilse... Son iyi olmaz... İyi insan olmaya gönüllüyse kişi... Yolunu başka yerde de bulur... Fakat niyet baştan bozuksa... Heyhat! Nafiledir Masonluk... Masonluk da nafile.

[Erbeks]

Sn. enelsır Süslü kelimelerle bezenmiş bol cümleler ama gördüğüm kadarıyla ne soruyla alakalı yazdıklarınız ne diyaloğu taşıdığımız yer sizin algıladığınız yer .. Yinede teşekkür ederim yorumunuz için..

Sn. Adam öyleyse Paradoks'u sizin için birkaç cümleyle anlatmaya çalışayım; Paradoks, görünüşte doğru olan bir ifade veya ifadeler topluluğunun bir çelişki yaratması veya sezgiye karşı bir sonuç yaratmasıdır. Çoğunlukla, çelişkili gözüken sonuç veya sonuçların aslında çelişkili tarafları vardır. Paradoks teriminin karşılığı olarak Türkçe'de yanıltmaç, çatışkı ve çelişme sözcükleri de kullanılmaktadır. Ayrıca kendi içinde çelişen veya tam tersi şekilde sonuç olarak doğru olan fakat absürd veya çelişkili gözüken bir ifadeye (veya ifadelere/ifadeler bütününe) de paradoks denmektedir. Kökleşmiş inanışlara aykırı olarak ileri sürülen düşünce olarak da tanımlanabilir..

[ADAM]

Sayın enelsır'ın dediklerinin bence de doğru olmasının ötesinde; madem şu paradoks sözcüğünün anlamını gördük, o zaman diyebiliriz ki Masonlukta paradoks yoktur.

Vardır diyen, olanı göstermelidir.

Konu başlığına dönersek, Masonluk birini iyi insan olma yolunda bir katkı getirebilir. (Burada Masonluk deyince ne demek istiyoruz, onu da tanımlamalı.)

Keşke içlerinde iyilik ve kötülük öğelerini aynı oranda barındıran insanlar, iyilik öğelerini artırma yolunu tutsa...

O insanlar bundan ötürü Masonluğa gereksinme duyuyorlarsa, ondan yararlanma olanakları var. Bunun için mason olmak gerekmiyor.

Ancak Sayın enlsır'ın işaret etmiş olduğu üzere; keşke tüm masonlar da iyi insan olsa...

 

[Erbeks]

Keşke içlerinde iyilik ve kötülük öğelerini aynı oranda barındıran insanlar, iyilik öğelerini artırma yolunu tutsa...

Anlamadığım konu aslında içindeki kötülüğü besleyip sulayan, içinde kötülük büyüten, kötü düşünen insanların nasıl olur da o kötülüğün düşüncesinin bile dönüp dolaşıp bir gün kendilerini bulacağını düşünememesi, kötü enerjinin düşüncesi bile beni yormaya yetiyo.

[enelsır]

Sayın Erbeks'e hiç "süslü kelimelerle bezenmiş bol cümleler" kurmadan kestirme yanıt verelim. Polemiğe de girmeyelim. Size hayırlı forumlar Sayın Erbeks... Masonluğu bilemem de, dilerim bu forum sizin iyi bir insan olmanıza yardımcı olur. Bu, ne de iyi olur! Böylece Masonluğa gereksinmeniz de kalmaz... Böyle dilerim. Böyle olsun.

Bu başlık benim için kapanmıştır, vesselam.

[Erbeks]

İsabet olmuş.

[Tij]

Iyi insan olmak icin Masonluga ihtiyac yoktur ve ama bes yillik forum üyeligim süresince ama tanidigim Mason arkadaslarimdan ögrendigim kadariyla, Masonlugun böyle bir savi hic olmamistir ve olacaginida sanmiyorum.

Masonlugun savi sudur ki ( yine yukarda ismi gecenlerden ögrendigim ), iyi insanlari daha iyi insanlar olma yolunda onlara yardimci olma ve veya yol gösterme ve onlarin ( birlikten güc dogar espirisi cercevesinde) bunu bütün topluma ve insanliga yaymada gücbirligi yapmalarini saglama.

Nekadar iyi veya kötü oldugumuz burda arkadaslarimiza karsi takindigimiz tavirlarimizdanda belli olur mesela, bunun icin Mason olmamiza gerek yok.

[Erbeks]

Sn. Tij foruma vb. Masonlukla alakalı diğer kaynaklara göz gezdirdiğimde çok kez şu ifadeye rastladım "Masonluk iyi insanları daha iyi insan yapmak amacı güder".. Gözünüzden kaçmış sanırım.

Saygılarımla..

[Genius Loci]

Bakalım anlamış miyim?

Sayın Erbeks diyor ki madem "iyi" insanın içindeki ÖZdedir ve bunun dışında bir seyde değildir o zaman Masonluğun gereği nedir? Madem masonluk insanda "iyi"yi barındıran bir Cevher olduğunu söylüyor o zaman ona ne ihtiyac vardır?

Yani kişi zaten özünde iyiyse iyidir ötesi lafı guzaftir gibi bir şey anladım ben doğru mudur?

Elmas değerli bir madendir ama topragın altında kömürden farkı yoktur. Kaldı ki her ikisinin atomları aynıdır sadece farklı diziliş birini kömür diğerini Elmas yapmıştır. Ama topragın altında bunun da bir anlamı yoktur. Ne zaman ki güneşle karşılaşırlar orada kimin ne olduğu meydana çıkar. Biz hepimiz Elmas ve kömür gibiyizdir. Ve ne zaman ortaya çıkarız o zaman cevherimiz kendini gösterir. Iyi insan iste cevherinde elmaslık olandır. E peki zaten ışık kimin ne olduğunu gösteriyorsa iyi olan o elmasın (harici alemde) doğal durumunda önemi nedir? Bir Elmas ne zaman daha da degerlenir? Usta ellerde tekâmül edince Elmas bir anlam olarak pırlanta olur. Evet günesin altında neyin Elmas olduğu aşikardır ama kim belirler hangisinin pırlanta nuvesi olduğunu hangisinin bort olduğunu?

Iste masonluk tam bu noktada devrededir. Muhatabına kendisinin bir Elmas olduğunu ve gercekte kömürden farkının olmadıgını görmesinin yolunu gösterir ilk önce sonra toplumda daha degerlenebilmesi icin o ÖZ'ün nasıl yontulacagini nasıl sekillendirilecegini düşünmesini öğretir. Sonra öğrettiğine göre muhatabının kendisini yontmasini kendisinin öğreteni ve öğreneni olmasını öğretir. Bunu her seferinde yeni bir alem kurarak yapar. Muhatabının kendi özuyle başlasa kalmasını sağlayan ama aynı zamanda aynı amac icin bir araya gelenlerle elbirliği icinde bu işi yapmasına salık verir. Böylece terakki ile takamulun oluşmasını ister.

Ama sadece Masonluk degil bunun yolu. Masonluk o yollardan sadece birisidir.

Sonuçta "öz" hepsinde 6 nötron 6 proton 6 elektrondan olusan bir karbon atomu degil mi? Asil Elmas, usta ellerde işlenir pırlanta olur; bort öylesine serttir ki o kesim işlerinde kullanılır, ama kaderinde pırlanta olmak yoktur; kömür zaten ta en basından konuyla ilişiği olmayan madendir.

Iste nasıl ki "Asil Elmas" durduk yerde pırlanta olmaz; iyi insan da durarak gelişemez ilerleyemez; o yüzden yollardan bir yol olan Masonluk vardır. Bunda da hic bir paradoksal durum mevcut değildir. 


Sevgi ve saygılarıma.

PS: cok süslü puslu kelam etmiş olabilirim. Ama Masonluğun anlatım dili, alegoriler ve semboller dilidir.

PS2: kimi kez yanılmada mümkündür. Kömür'e belli bir basınç uygulanınca yalancı elmasa dönüşür.

[Erbeks]

 Öncelikle başta Sn. Adam olmak üzere diğer arkadaşlara da zaman ayırıp yaptıkları yorumlardan ötürü çok çok teşekkür etmek isterim fakat Sevgili SkullG'nin olayı anlayış, kavrayış ayrıca irdeleyiş biçimini son derece benim anlatmak istediğime yakın buldum. Lütfedip benim sorumu cevaplayan kıymetli vakitlerini ayırıp yorum yapan arkadaşlar da elbette olaya kendi açılarından bakmakla birlikte sanırım noktayı siz Sn. SkullG koydunuz. Tam olarak anlatmak istediğim ve almak istediğim cevap buydu. Bu noktada masonluğun masonlardan öğrenilmesi gerektiğinin bir başka kanıtı olsa gerek.

 Bende izin verirseniz öncelikle not olarak geçtiğiniz cümlelerden başlamak isterim ki; "süslü püslü cümleler" fazlasıyla kinaye içeren bir ifadedir, şöyle ki; anlatılmak istenen şeyin kenarlarında kıyılarında gezip veya içi boş  sözcüklerle sadece güzel konuşmaya ve karşıdakini geçiştirmeye çalışma şeklinde bir tavır hissedişimle alakalı olarak  o noktada "süslü püslü cümleler" ifadesini kullanma ihtiyacı hissettim. Keza söz sahibi de benim tavrımdan alınıp gocunarak defansa geçmiş daha da ötesi "bu başlığın kendisi için bittiğini" vurgulamıştır ki doğru karar vermiştir.  Yani doğru şeyler söylemedikten sonra, lafı dolandırdıktan sonra sabaha kadar güzel konuşsak faydasız bence öncelikle herkese sonsuz bir saygı ve sevgi çerçevesinde konuşması gerektiğini bilmeli insan. Dahası konuştuğu cümlelerin içinin doluluğu gelir, sonuncu olarak üslup da yerindeyse diyecek söz de bulunmaz karşısında tıpkı sizin itinalı tavrınız gibi..

 Diğer notunuzdaki ifadenizde "kömüre belli bir basınç uyguladığınızda yalancı elmasa dönüşür"... Yalancı elmas kimsenin işine yaramayacağı gibi kendi kendine de bi fayda sağlamaz düşüncesindeyim ki zaten zorlamayla hiçbirşeyin olmayacağı kanaatindeyim hatta insana herşey doğuştan verilmiştir "varsa var, yoksa yok" gibisinden (çok istisnai durumlar haricinde)... İyi ya da kötü insan olmak bile siz nasıl adlandırırsınız bilemem ama ruhuna üflenmiş bir meziyet, bir ayrıcalık hatta bir lütfudur Tanrı'nın! tıpkı yetenek gibi... en özelinden...

 "Biz hepimiz elmasla kömür gibiyizdir,Ve ne zaman ortaya çıkarız o zaman cevherimiz kendini gösterir. Iyi insan iste cevherinde elmaslık olandır. E peki zaten ışık kimin ne olduğunu gösteriyorsa..." diye devam eden cümlenizde. Burada "ışık" kimdir veya nedir? Işığı kim tutar? Bizler zaten ışığın kendisi değilmiyizdir? diye sorular sormak isterim.

 Saygı ve sevgilerimle..