Sigara Nasıl Bırakılır?

[karahan]

Çokta kolay bir süreç gibi anlattım ama aslında arkadaşlara katılıyorum çok zor bir süreci varr.
Ben ilk ayımda kızıl geçiriyorum sandım hertarafım kıpkırmızı kabardı.Reaksiyon verdi vücudum ve bana tepki gösterdi.Sonradan konuştuğum dr.arkadaşlar bunun normal olduğunu söyledi.Bu konuda dinlediğim tüm uzmanların ortak görüşü benim bilmeden yaptığım birdenbire bırakmak.Aklı kandırmaya çalışmadan yapmak beynin alışma sürecini kolaylaştırıyor.O dönemlerde bolca otobüse binin sigara içenlerin yanından ayrılmayın koklayın onları.Ben bunları yaparken kendime hep şunu diyordum of be leş gibi kokuyormuşsun be dostum.Kendimi iğrendirip tiksindirdim iyice ve beynime o 10 cm.lik barış çubuğundan daha kuvvetli olduğumu ispat ettim.Bir faydasıda oğullarıma oldu beni örnek aldıklarından 2 oğlumda sigara kullanmıyorlar.Umarım hep böyle olurlar.
Bu konuda diyebileceğim içtiğim 20 yıl boyunca hayatımın en boş işini yapmışım.

[ADAM]

Eskiden Bütün Dünya adlı bir aylık dergi çıkardı; Readers Digest'in Türkiye versiyonu. Bana göre iyi bir dergiydi de bir ara İngiltere'de pansiyoner olarak kalırken ev sahibi hanım (landlady) tuvalete koyardı Readers Digest'i, ancak orada okunabilir diye.

Bu derginin her sayısında mutlaka bir "Mankafa Poldi" vardı. Karikatürlü bir espri verilirdi. (Yaşı benim gibi ileri olup o dargiyi okuyanlar anımsamıştır şimdi.)

Dergilerden birinde, yaşlıca bir adam Mankaya Poldi ile söyleşmektedir:

«Bakınız Sayın Poldi. Sigaranın zararlı olduğunu söylüyorlar ama hiç de öyle değil. İşte ben sigara içe içe 60 yaşına kadar geldim.»

«Öyle demeyin. Sigara içmeseydiniz şimdi belki 70 yaşında olurdunuz.»



   

 

[cardiffmonster]

Necip Fazıl'ın da hoş bir sözü var, gerçi biraz ikilemli de olsa bir tiryakinin ruh halini açıklayabiliyor:

'Sigarayı çok içmeyin gençler, ki benim yaşıma geldiğinizde bırakmak zorunda kalmayın!!!!'

Not: En temizi hiç içmemek diye eklemek lazım:)

Saygılar

[ADAM]

Elbette tartışması zor olan bir konudur bu... Eğer bu bir maç ise, kimin galip geleceği önceden belli:

Bir tanıdığım var; tıp doktoru. Bu sigara ile savaşanlardan biri. Ona bir ara bir soru sormuştum; yanıtlayamamıştı. Sonraü bir gün baktım ki elinde birtakım broşürler var dağıtılmak üzere orada burada.

«Şu benim sorum ne oldu? Ona ne deyiceksin?» diye sordum yine.

«Onun yanıtı yok» dedi kaçamağa başvurarak.

Peki neydi bu soru?

Şimdi ben sigarayı birakırsam, aslında pek de sakin biri oluşuma karşın sinirlerim bozçulacak, huysuzlaşacağım. Bunu nasıl çözümleyeceğiz? Bir de psikolojik tedaviye mi girmem gerekecek bundan ötürü? Hem ben bu meretten bayağı keyif alıyorum; hoşuma gidiyor. Niçin benim ahengimi bozmaya çalışıyorsun? Kaldı ki sigarayı bırakınca ister istemez kilo alacağım; bunun kaçarı yok çünkü vagatonik bir bünyem var. Bu nedenle midem de isyan edecek bu yeni duruma. Ardından kilolanacağım için şimdiye kadar hiç karşılaşmamış olduğum yüksek tansiyon ve kalp krizi geçirme riskim artacak. Bunlara karşı ne yapacağız? Demek ki sigarayı bırakmanın yanı sıra bir de özel perhize falan girmem gerekecek, öyle mi?... Bütün bunları yapmak yerine şu sigarayı azaltmayı denesem, hani günde birkaç tane ile yetinsem daha iyi olmaz mı?

İşte bu son soruma «Evet, aslında öyle yaparsan çok iyi olur. Çünkü öteki dediğin sorunlarla karşılaşmazsın. Böylece ne şiş yanar ne kebap.» dedi.     

[Genius Loci]

benim bu konudaki görüşüm katidir. ben onu bırakmıyorum o beni bırakıncaya kadar.

[Veritas]

Biraz narsist kişilik yapımdan dolayı bırakabildim ben... Tam olarak bir anda sigarayla aramızdaki sevgi bitti, bir şekilde bana ihanet ettiğini hissettim. Ama aradan geçen 1,5 seneye rağmen hala rüyalarımda ara sıra içiyorum, uyandıktan itibaren 5 dakika kadar da rüyamda içtiğimi anlamayıp kendime kızıyorum iradesizliğim için.

Hiç bırakamayacağımı düşünürdüm çünkü gerçekten çok severek ve keyifle içiyordum sayın SkullG gibi. Sevgi tam olarak bir anda bitti, daha önce düşünülüp karar alınmamış bir durumdu ve günde 1,5 paket sigara ansızın hayatımdan çıkıp gitti. Ancak hala tütünü çok sevdiğim için keyfim oldukça pipolarımı dolduruyorum. Osmanlı usulü çubuklardan bulsam bir tane de onlardan alacağım. Tütünün ne dumanı, ne kokusu rahatsız etmiyor beni; tiryaki dostu bir sigara içmeyenim yani...

[Prenses Isabella]

benim bu konudaki görüşüm katidir. ben onu bırakmıyorum o beni bırakıncaya kadar.

aynen benim nescafeme olan aşkım ve bağlılığım gibi.. Onsuz geçirdiğim bir günüm bile yok. Beni ayakta tutan tek varlığım. 

[Isis]

benim bu konudaki görüşüm katidir. ben onu bırakmıyorum o beni bırakıncaya kadar.

aynen benim nescafeme olan aşkım ve bağlılığım gibi.. Onsuz geçirdiğim bir günüm bile yok. Beni ayakta tutan tek varlığım. 

Nescafe sizi ayakta tutan tek seyse, sizin ayakta tuttugunuz tek seyin ne oldugunu merak ettim simdi Sn Isabel

[ADAM]

Sayın Veritas'ın anlatımı bir eski anımı zihnime getirdi.

Benim gençliğimde girip çıkmış olduğum işlerin ve uğraşıların haddi hesabı yoktur. Öyle çeşitli ki... Bunlardan biri de tiyatro.

Rahmetli İsmet İnönü bizim oyunlarımızı hiç kaçırmazdı. Biz de ona hep en ön sırada bir yer ayırırdık.

Bir gün oyunumuza rahmetli Hıfzı Oğuz Bekata ile birlikte geldi. Perde arasında söyleşiyor, ikramda bulunuyorduk.

İnönü, fuayedeki sigara dumanından biraz rahatsız olmuştu. Bekata'ya dönerek, «Sen sigarayı bırakmıştın, değil mi Bekata?» diye âdeta sitem yollu sordu.

O da «Evet paşam, iki buçuk yıl oldu.» diye yanıt verdi.

Bunun üzerine İnönü «Ha, anlaşıldı. Henüz bırakmamışsın deyince, Bekata içerledi: «Bıraktım diyorum ya paşam.»

«Yok, yok, bırakmamışsın.» dedi İnönü, «Bak, hâlâ tarihini hatırlıyorsun.»




  
  

[Prenses Isabella]

benim bu konudaki görüşüm katidir. ben onu bırakmıyorum o beni bırakıncaya kadar.

aynen benim nescafeme olan aşkım ve bağlılığım gibi.. Onsuz geçirdiğim bir günüm bile yok. Beni ayakta tutan tek varlığım. 

Nescafe sizi ayakta tutan tek seyse, sizin ayakta tuttugunuz tek seyin ne oldugunu merak ettim simdi Sn Isabel

Tabi:) çok merak ettiyseniz söyliyeyim: Hiçbirşey