Dünyada Olmak Ama Dünyaya Ait Olmamak

[MYSTICPROVOCATEUR]

Sn. Veritas doğru düşünüyorsunuz.Aslına bakarsanız insan kendisine çok basit bir iki soru sorup cevaplarını düşünürse olaya farklı bir boyuttan bakma şansını yakalayabilir.Hepimiz doğuduktan belirli bir süre sonra ölüyoruz.Bu olgu (yaşam) bukadar basit olabilirmi?Bir amacı dolayısı ilede bir devamlılığı olması gerekmez mi?Yaşadığımız hayatı bir yokoluş için yaşamamız mantıksız değil mi?Düz mantık olarak bu soru mantıksız geliyorsa insanın ölmekle hayatının sona ermediğinin kapılarınıda aralamış oluruz.İnsan ölümlü bir varlık ise ama ölüm son değilse ozaman maddesel ölcekte algıladığımız formumuzdan faklı olmamız gerektiği yine matık gereğidir.

Bir başka bakış açısı daha sunmak isterim. Maddenin tamamen yok olması olasımıdır?Bir maddeyi yakın,parçalayın,eritin ne yaparsanız yapın tamamen yok olmaz.Hacmi değişir,formu değişir.Suyu ısıtırsanız buhar olur ,gözden kaybolur ama varlığını başka bir form olarak sürdürür.Bu bir çeşit evrensel yasadır.Yani evrende herşey hareklidir,sürekli bir devinim vardır.Herşey belirli sürelerde değişmek zorundadır.Aynı kalamaz.Evrendeki canlı veya cansız tüm varlıklar bu kurala dahil olmak zorundadır.

Hemen hemen tüm dinlerde farklı şekillerde ve ifade biçimleri ile bu olgu anlatılmazmı?Örneğin özü aramak veya öze dönmek...

Saygılarımla,

[blossom]

Eğer ölüm bir son olsa idi, Yüce Yaratıcı bizi dünya denen sahneye göndermezdi. Bu nedenle ben ölümü bir bitiş yada son değil, insanın özüne dönüş olarak algılıyorum... İnsan etten yada kemikten bir varlık değildir. Eğer böyle düşünmüş olsa idim, materyalist bir düşünceye sahip olurdum ki bu durumda ölümle gelen bitişi üzüntü ile beklerdim sanırım... Sn. MYSTICPROVOCATE' in de belirttiği gibi, inanış sistemlerinde de bu anlatılmakta, ifade ve inanış biçimi farklı olsa bile aynı sonuca varılmaktadır. Ayrıca Yüce Yaratıcı' nın ölüm sonrası için de bizim için planladığı bir senorya vardır...
Ölümün tamamen bir bitiş olduğunu bilseydiniz ne yapardınız? Yaşama dair düşünceleriniz değişir miydi?

[blossom]

Sn. Kırlangıç'ın ifade ettiği gibi, isimleri verirken canlı ve cansız varlıklara, neye göre verildi? Maviye neden mavi deniyorda kırmızı denmiyor? Metal neden metal?
Bu bağlamda düşüncelerinizi merak ediyorum.
Paylaşımlarınız için ben de teşekkür etmek isterim...
Sevgilerimle,

[shemuel]

Mantik ile felsefe zaten ortusmez. Cunku felsefe mantik demek degildir bilirsiniz. Felsefe tek bir bilim dali da degildir.Yani her bilimin veya teorinin kendine has felsefesi vardir.
muhabbetle

Sevgili kırlangıç
1- Mantığın olmadığı yerde asla Felsefe olmaz.Felsefe Tanrıda dahil her şeyi  sorgulama sanatıdır...Mantık olmadan Felsefe yapılabilseydi sütçü Bayram amcanın beygiri filozof olurdu.
2-Her bilimin ortaya attığı kendine has tezi,bunun karşılığında antitezi ve son olarakta sentezi vardır.Felsefe ise başlı başına  yaratıcı düşünmedir.varlık ve düşünmeyi oluşturan ilkelerdir.İnsanların neden,niçin ve nasıl sorularını mantıklı bir şekilde sorma sanatıdır

[shemuel]

Sn. Kırlangıç'ın ifade ettiği gibi, isimleri verirken canlı ve cansız varlıklara, neye göre verildi? Maviye neden mavi deniyorda kırmızı denmiyor? Metal neden metal?
Bu bağlamda düşüncelerinizi merak ediyorum.
Paylaşımlarınız için ben de teşekkür etmek isterim...
Sevgilerimle,

Metal neden metal ?şimdi şemo düşünsünki kırlangıç ve blossomun bu zor sorusuna cavap bulsun...
Sevgili blossom siz bir kaç tane yeni doğmuş bebeği alın götürün hiç bir dilin konuşulmadığı bir yere,Siz onlarla hiç konuşmayın..sadece onları besleyin ,onlar büyüdüğü zaman görünki ne metal metal olacak nede sizin maviye mavi diyecekler.Çok farklı bir dil ortaya çıkacaklar.
Siz onlara nasıl giyineceklerini göstermeyin onlar çok farklı giyinecekler.Nasıl giyinecekler tabiki içinde yaşadıkları coğrafyanın koşullarına uygun olarak giyinecekler.

[blossom]

Mantık ile örtüşen felsefe yapısından... Teşekkürler Sevgili shemuel, güzel bir örnek oldu... İtirazlar olacaktır tabii ki Ama bilirsiniz ki felsefede ilk tartışmaya başladığınız konular bunlardır... Önce hayatın anlamını çözmek adına...

[shemuel]

Teşekkürler Sevgili shemuel, güzel bir örnek oldu... İtirazlar olacaktır tabii ki

Sevgili blossom sen benim için kaygılanma
hangi konuda ne şekilde itiraz olacağını biliyorum.Şimdiden cevabım hazır...pusuya yatmış bekliyorum

[blossom]

Tahmin edebiliyorum Sevgili Shemuel, eminim ki yine orjinal cevaplar vereceksindir... Sana kim yetişebilir ki!

[shemuel]

İnsan etten yada kemikten bir varlık değildir. Eğer böyle düşünmüş olsa idim, materyalist bir düşünceye sahip olurdum ki bu durumda ölümle gelen bitişi üzüntü ile beklerdim sanırım...

Evet bak sevgili blossom ne güzel cevap vermişsin işte bütün sorun ölümle gelen bitişi üzüntü ile beklemek,Bu bekleyiş insanları korkutuyor ve ölümden sonraki yaşamı arar oluyorlar.Pisikolojik olarak rahatlama diyebiliriz buna....
Düşününki çocuğunu kaybetmiş bir anne kaybedilenin cennete yan gelip yattığını aklına getirince acıları birden yarı yarıya azalıyor.Bütün sorun acıların dindirilip korkularımızı yenmekle alakalıdır....

[blossom]

Ama sevgili Şemuel, sen olaya materyalist bakıyorsun ben ise felsefi bakıyorum. Sen ölümü bir bitiş olarak kabul etmiş ve ardından bu korkuyu yenmişsin. Bu senin düşünce tarzın... Ben ise ölümün bir bitiş değil başlangıç olduğuna inanıyorum. Ama ölüm zaten maddi dünyadaki bir sondur. Bu durumda kaybettiğim birisinin arkasından, cennette mi acaba, oradadır kesin iyidir şimdi diyip avunmuyorum. Bu ölen kişiyi alakadar eder, ben yokluğu için üzülüyorum, beni ise yokluğu alakadar ediyor...
Şimdi esas olan yaklaşım, bu da seninle beni ayıran özelliklerden sadece biri... Hem unutmaki kadınlar herzaman felsefi düşünürler yapıları gereği...