MEROVENJLERİN SOYU -1

[ADAM]

Bu yazı dizisine durup dururken, gelişigüzel değil, Birinci Haçlı Seferi’nin sonunda kurulan “Kudüs Krallığı”nı özetle gözden geçirdiğim yazılarımın ikincisinden gelmiş bulunuyorum.

Bu biraz uzun sürecek bir konudur. Kaç bölüm tutacağını şimdiden bilemiyorum. Bana göre ilginçtir. Benim gibi ilgilenenler izleyecektir. Birtakım yanlışlar içerebilir. Eleştiriler baş üstüne…

Önce bir başlangıç yapmak istiyorum.

Yüzyıllarca Avrupa’nın büyük bölümüne egemen olmuş Roma İmparatorluğu keni içindeki sorunları çözümleyemeyip ister istemez ikiye bölündükten sonra; (395) Büyük Konstantin’in ardından Konstantinopolis ya da sonraki adıyla Bizans’ı başkent edinen doğudaki imparatorluk, batıdakine oranla daha tutarlı bir politik tutum sergiledi. Batı Roma İmparatorluğu ise, gerek kendi içindeki gerekse çevresinden gelen çeşitli baskılar altında ezildi durdu. Bunlara bir de Batı Hunların akınları eklenince, bölünmenin ertesinde yüz yıl bile dayanamadan parçalandı. (476) Yerini çeşitli derebeylikleri ve irili ufaklı krallıklar doldurdu.

Batı Hunlar, Avrupa kıtasında zaten hayli kritik durumda olan dengeleri daha da bozarak darmadağın etti. Özellikle Orta Avrupa ülkelerinin çoğu ne yapacağını şaşırdı. Hunlara boyun eğmek istemeyenler, tası tarağı toplayıp öte yanlara, batıya doğru göçmek zorunda kaldı. Hunlara karşı direnmeye kalkışan perişan oluyordu.

Avrupa kıtasındaki göçler iç içe girdi. Tarihte “Kavimler Göçü” olarak da anılan bu oradan oraya gidişler sırasında herkes birbirini itekledi, birbiriyle karıştı.

Kuzey Avrupalı Gotların bir kolu olan Vizigotlar, en çok dolaşan kavimlerden biriydi. Sonunda, Fransa’nın güneyinde Pirene sıradağları dolaylarında yerleşip İber Yarımadası’na doğru da uzandılar. Daha önce Tuna boylarından gelip günümüzdeki Almanya’nın kuzeyine doğru yerleşmiş Franklar ise batıya doğru kayıp Galya'ya yerleşti. Onlar da burasını kendilerine yurt edindiler.

Galya, günümüzdeki Belçika’yı da içermek üzere Fransa’nın batı bölgesinin eski adıdır. “Kelt ülkesi” anlamına gelir. Ancak Avrupa’da bir de “Güney Galya”, “Doğu Galya” gibi yerlerden de söz edilir. Örneğin Güney Galya, günümüzdeki Fransa’nın Pireneler ile Akdeniz’e dayanan Languedoc ve Provénce bölgesi ile bunların çevresidir yani Vizigotlar’ın yerleşmiş olduğu yer.

Batı’daki Galya’ya göçen Franklar ile önceden orada yaşayan Keltler arasında yakın ilişkiler kuruldu. Bu yakınlaşma, hatta aile bağlarıyla iç içe girme, sonraki yüzyıllarda da kendini belli etti.

Keltler, tarihçesi M.Ö. 2000 yılı dolaylarına kadar uzanan eski bir Avrupa halkıdır. Farklı dönemlerde, Baltık Denizi'nden Akdeniz’e, Atlas Okyanusu’ndan Balkanlar’a kadar göçerek birçok bölgede yerleşmişlerdi. Roma İmparatorluğu’nun egemenliği altına girdiklerinde önce Galya’yı yurt edinmişlerdi ama burası da son durakları olmadı. 6. yüzyılda birçokları Britanya’nın batısına, günümüzdeki İrlanda’ya ve sonradan da kuzeydeki Piktleri iteleyerek İskoçya’ya yerleşti.

5. yüzyıl ortalarına doğru Galya’da Avrupa’nın politik tarihinde önemli bir yer tutacak yeni bir hanedan doğdu. Bu hanedana “Merovenjler” dendi.

İşte bu yazı dizisinde onların soyundan söz edeceğim.

Şimdi «Onların soyundan bize ne?» diyebilirsiniz… Elbette, 12. yüzyıl ve sonrasında Batı Avrupa’da çevrilmiş ve günümüze kadar bile süregelmiş olan ve entrikaların temelinde yer alan birtakım nedenler sizi ilgilendirmiyorsa haklısınız. O zaman bundan sonra gelecek bölümleri hiç okumayın. Daha sonra sözünü ettiğim entrikaları da anlatacağım. Ancak onlar, bu başlık altında anlatacak olduklarım bilinince bir anlam kazanacak. Buna karşın siz bilirsiniz.

Şimdi bir nefes alalım; az sonra devam ederiz.

Sevgiler.