Hukukun Temel Kolları

[Risus]

Hukuk kurallarınıın hepsi birbirine bağlı birbiriyle iç içe ve ilişkili bibirinden koparılamaz bir bütündür. Bu nedenle hukuku bölümlere ayırmak bilimsel açıdan çok da doyurucu gelmemektedir. Ayırımda kullanılan ölçütlere de bakıldığında ayrımın yapaylığı ve bilimsel temellere oturmadığı görülecektir.


Bununla bilrikte oldukça gemiş bir alana yayılan bu bütünün daha iyi kavranması bakımından bölümlere ayırmaktan baka bir yol da yoktur. Bu ayırmanın pedagojik ve işbölümü açısından yararları tartışılmazdır.

Bunun yanısıra ilişkilerin türü korunan değerler ve kendinden bekleninlen işlev ve sonuçlar bakımından kuralların sınıflandırılması bunların yorumlanmasında önem taşır. Çünkü bir hukuksal kurum, hangi alanı düzenlemekteyse oranın genel özellikleri ışığı altında değerlendirilir.

Böylece hukukun bölümlere ayrılması gerek eğitim-öğretim gerekse uygulama açısından ( kısmen de olsa ) pratik bir takım yararlar sağlar.


Hukuk, çeşitli açılardan ayrıma tabi tutulmuştur. Daha yaygın olarak iç hukuk- uluslarası hukuk, maddi hukuk-usuli hukuk ve kamu hukuku-özel hukuk ayrımları üzerinde durulmaktadır.


Hukukun kamu ve özel olarak ikili ayrımı Kara Avrupası Hukuk Sistemi'nin bir özelliği olup artık klasikleşmiştir.

Yeni kurum ve kurallar bir takım hukuk alanlarını ve ilişkilerini doğurmuş, bu da doğal olarak ikili ayrımı yetersiz kılmıştır. Bu nedenle kamu hukuku-özel hukuk ayrımı kesin ve mutlak bir nitelik taşımamaktadır. Zaman içinde, bu ikili ayrıma her iki hukuk dalının özelliklerini de bünyesinde barındıran yeni bir kategori eklenmiştir. Bu yeni kategori ''karma hukuk dalları'' veya ''kendine özgü hukuk dalları ( sui generis ) '' olarak adlandırılmaktadır.


Risus