Satranç tahtasında...

[Waldow]

Kendinizi bir satranç tahtasındaymış gibi hayal edin.

Hangi taş olmak isterdiniz?

ve

Neden o taşı seçtiniz?


Saygılarımla

[hyperbolic metamaterial]

at.

[Risus]

Vezir olmak isterdim.

[propulsion]

Düz hareket etmeyen bir taş olmak isterdim.

Bu durumda Şah, Vezir ve At kalıyor.

Şah olmak istemezdim hareketleri çok kısıtlı.

Vezir veya At kalıyor. Vezir= At+ Fil, zaten başta demiştim düz hareketi seçmeyeceğim diye.

Bu durumda Ben de at olmak isterdim. Sanki daha özgür gibi.

Ama az çok satranç oynamış birisi olarak o tahtada her taş özel her taş kıymetli.

[hyperbolic metamaterial]

vakit darlığından neden at dediğimi izah edemedim.bu yazıda da edemeyeceğim.satranç zihin dinlendiren çocukluktan beri az-çok bilinen bana göre bir nevi esas oyunlardan birisidir.atın tahtadaki konumu bellidir,ancak ileri hamlelere bakıldığı zamen görülecektir ki ,opsiyon genişliğinin yanı sıra tahmin edilemezliği ile ön plana çıkmaktadır.ve yaptığı her hamle ile yeni bir kritik süreç yaratabilecek potansiyeldedir diğer her taş gibi...bir de iyi insanlarla takılıyor kerata.cazip gelen bir yanı var.

" O iyi insanlar o güzel atlara binip çekip gittiler.
Demirin tuncuna, insanın piçine kaldık. "

YAŞAR KEMAL

[Risus]

Veziri seçmemin nedeni her daim ikinci adam olmamdır. Her daim kurgulayan, inşa eden, düşünen, planlayan olmak, arka plandaki adam olmak vezirin işidir. Şahlar tepedir ve vasıfları yalnızca mevcudiyetleridir.

[propulsion]

Ufacık bir düzeltme:

Vezir=At + Fil yazmışım halbuki   Vezir = Fil + Kale yazacaktım.

Ayrıca, taşların özgürlüğü  64 kare ile sınırlı olduğu için " Sanki daha özgür gibi" ifadesini kullandım. Bu vesile ile bunu da ekleyeyim

[Tij]

Tabi bu arada bu oyunu oynayanlarida hesaba katmak lazim, nedersiniz!

Yok illahi taslardan biri olmam gerekiyorsa, ben derimki hangi tas oldugum önemli degil, önemli olan oldugum tasin yani kendimin,  oynamasi gerektigi oyunu en iyi sekilde oynamam.
Zaten bütün taslar oyundan sonra ayni kutuya giriyorlar.

[Ve-nice]

Ben önce sebebini sonra tercihimi açıklamak istiyorum.
Yaşadığımız hayat boyunca isteyerek veya istemeyerek hepimiz bir takım doğru veya yanlış hamlelere maruz kalmışızdır. Bu birçok hamleye müdahele şansımızın olmadığını, her hamlemizin bize ne getireceğini tam kestiremediğimizi de belirtmek isterim. Akrabalarımızla, dostlarımızla, hayat arkadaşımızla, iş arkadaşlarımızla, hatta tanımadığız insanlarla hamle yaparız. Bu hamlelerimizde belki feda ediliriz, belki avantaj kazanırız,  belki de kimbilir içinde bulunduğumuz oyunun en önemli 2.taşı oluruz. Satranç tahtasında bir piyon olmak en iyi seçenek olmayabilir ama en doğru seçenek bu olduğu için ben piyon olmak isterdim.

[kurt]

İlk ölen taş hangisiyse o olmak isterdim. Bir an önce bu tatsız tiyatro son bulsun diye. Satranç ve hayat birbirinin aynası gibidir. Kimin kazandığının hiçbir önemi yok, ne olursa olsun ölüm galip gelecektir. Siyahlar ya da beyazlar... Hiçbir önemi yok. Maç bittiğinde hepsi toplanacak, kutusuna kaldırılacak. Yani bir an için galip olduğunu sanan taraf birkaç saniye sonra tarihe gömülmüş olacak. Tıpkı tüm canlılar gibi. Tıpkı bizler gibi. Bu yüzden ilk ölen taş olmak en cazibi.