Merovenjlerin Soyu - 4

[ADAM]

7. yüzyıl ortalarında, Austrasia Kralı 3. Sigebert büyük bir acıyla sarsıldı. Üç yaşındaki oğlu Dagobert kaçırılmıştı. Nereye götürülmüş olduğu hakkında hiçbir ipucu bulunamayınca, üstelik fidye isteyen de çıkmayınca, öç alma gibi bir amaçla ya da bir çılgın tarafından öldürülmüş olduğu sanıldı.

Zaten çocuğu kaçırmış olanların istediği de buydu: Dagobert’in ölmüş olduğunun sanılması... Aslında İrlanda’ya götürülüp bir manastıra kapatılmıştı.

Bu olay, uzun vadeli bir entrikanın başlangıcıydı. Amaç, Austrasia’da Merovenj hanedanını sürdürecek kimsenin kalmamasını sağlamaktı. Entrikayı düzenleyen de, o tarihteki saray nazırı Grimoald idi.

Nitekim 3. Sigebert de oğlunun kaçırılmasından kısa bir süre sonra ölüverdi.

Bu konudaki bir diğer anlatıma göre ise, önce 3. Sigebert öldürüldü; o sırada beş yaşında olan oğlu ise kaçırılarak ortadan kaldırıldı. Kimilerine göre ise; aslında kaçırılmış da değildi; Grimoald onu sürgün etmiş, sonra da kaçırılmış olduğuna ilişkin bir haber yayılmıştı.

Artık Austrasia’nın bir kralı yoktu. Tüm yetki Grimoald’ın eline geçmişti. O da oğlu Childebert’i tahta çıkarıp, Austrasia kralı olarak ilan etti.

Bu adam kendisini ne sanmıştı?... Merovenjler, böyle bir “oldu bitti” ile Frank krallıklarından birini ona kaptırır mıydı? Gerçi zaman zaman kendi aralarında kavga eder hatta savaşırlardı. Fakat böyle bir duruma hiç birisi göz yummazdı. Grimoald, bunu düşünmemiş olsa gerekti. Düşünebilmiş olsa, zaten bu işi yapmazdı.

3. Sigebert’in yeğeni Neustria Kralı 2. Clovis, o sırada en güçlü durumda olan Frank kralıydı. Burgundia’yı da egemenliği altına almıştı. Grimoald ile oğlunu hemen öldürtüp, Merovenjlere göre hiç olmayacak bu krallığa son verdi.

Böylece Frank Krallığı bünyesinde yeniden birlik ve bütünlük sağlanmış oldu. Nitekim 2. Clovis’in iki oğlu, 675 yılına kadar Austrasia, Neustria ve Burgundiya ayırımı yapılmadan genel olarak “Frank Kralı” niteliğini taşıdılar.

İrlanda’da yıllarca tutsak yaşayan Dagobert, delikanlı olunca serbest bırakıldı. Orada bir Kelt prensesi ile evlenip, karısının memleketine, Kuzey İngiltere’deki York kentine yerleşti.

York Piskoposu Saint Wilfrid, Dagobert’e çok yakınlık gösterdi. Yıllarca ona önderlik etti. Onu iyice bilgilendirip eğitti.

Dört yıl kadar sonra, Dagobert’in karısı ölüverdi. Birileri de onun kulağına eğilip aslında kim olduğunu fısıldadı. Hazır karısı da ölmüşken, buradan bir an önce ayrılıp Austrasia’ya gitmesini, tahtına sahip çıkması gerektiğini söyledi.

Kimileri de Dagobert’in, büyüdüğü zaman “Merovenjler’e özgü o doğaüstü seziş güçlerini kendiliğinden edindiğini, aslında kim olduğunu ve çevrilen entrikayı kendi sezgileriyle öğrendiğini ileri sürer.

Kimilerine göre ise, onu bu konuda doğrudan York Piskoposu bilgi vermişti. Hatta bundan sonra olacakları da ayarlamış, bu nedenle onu Austrasia’ya değil, önce Fransa’nın güneyine göndermişti.

Dagobert Fransa’nın güneybatı kıyısına ulaştığında, Vizigotların sıcak ilgisiyle karşılaştı. Doğuya, Vizigotların Pireneler’e yakın bir yerdeki Rhedae (bugünkü Rennes-la-Château köyü) adlı başkentine götürüldü. Orada, bu kez Razès kontunun kızı Gisèle ile evlendirildi.

Merovenjler ile Vizigotlar arasında kurulmuş olan bu evlilik bağı, birçokları için çok önemliydi. Hatta öylesine önemli idiydi ki, tarih burada düğümleniyordu. Çünkü böylelikle yüzyıllar öncesinin iki büyük ve kutsal soyu yine birleştirilmiş oluyordu.

Bu “soyların birleşimi” konusuna daha sonra ayrıntılı olarak gireceğim. O zaman, bu olayın niçin “çok önemli” görüldüğü belirgin bir biçimde ortaya çıkacak.