Yunus Emre

[Asli]

AŞKIN ALDI BENDEN BENİ



Işkun aldı benden beni bana seni gerek seni
Ben yanarım düni   güni bana seni gerek seni
 
Ne varlığa sevinürem ne yokluğa yirinürem
Işkun ile avınuram bana seni gerek seni

Işkun âşıklar öldürür ışk denizine taldurur
Tecellîyile  toldurur bana seni gerek seni

Işkun şarâbından içem Mecnûn olup tağa düşem
Sensin dün ü gün endîşem bana seni gerek seni

Sûfilere sohbet gerek ahîlere ahret gerek
Mecnunlara Leylî gerek bana seni gerek seni

Eğer beni öldüreler külüm göğe savuralar
Toprağum anda çağıra bana seni gerek seni

Cennet cennet dedikleri  bir kaç köşkle birkaç huri
İsteyene ver onları bana seni gerek seni

Yûnus'durur benüm adum gün geldükçe artar odum
İki cihanda maksûdum bana seni gerek seni

Yunus Emre

[Asli]

Babam, Kabe'yi yaptı,

Taşı aldı Dünya'dan.

Ben geldim, Gönül yaptım,

Kapısı Bütün İnsan.

[Fraternis]

Paylaşım için teşekkürler. Evrensel bir siteye evrensel bir kişilik.

[Santander]

Ey Sözlerin Aslın Bilen

Ey sözlerin aslın bilen gel de bu söz nerden gelir
Söz aslını anlamayan sanır bu söz benden gelir

Söz kılar kayguyu şad söz kılar bilişi yad
Eğer horluk eğer izzet her kişiye sözden gelir

Söz karadan aktan değil yazıp okumaktan değil
Bu yürüyen halktan değil Hâlık avazından gelir

Ne elif okudum ne cim varlığından kelecim
Bilmeye yüzbin müneccim tâalüm n’ıldızdan gelir

Şu’le bize Ay’dan değil aşk eri bu soydan değil
Rızkımsa bu evden değil deryâ-yı ummandan gelir

Biz bir behâne arada ayrık de elden ne gele
Hak çün emir eyler cana bu keleci ondan gelir

YÛNUS bir derd ile âh et kahr evinde neyler rahat
Bu derde derman kefâret bir âh ile suzdan gelir

[Santander]

Ölüm

Sabahın sinleye vardım gördüm cümle ölmüş yatar
Her biri bi çare olmuş ömrün yayı varmış yatar

Vardım bunların katına baktım ecel heybetine
Nice yiğit muradına eremeyiben ölmüş yatar

Yemiş kurt kuş bunu keler nicelerin bağrın deler
Şol ufacık na-resteler gül gibice solmuş yatar

Tuzağa düşmüş tenleri hakka ulaşmış canları
Görmezmisin sen bunları sıra bize gelmiş yatar

Esilmiş inci dişleri dökülmüş sarı saçları
Hepsinin bitmiş işleri emr-ü nemde ermiş yatar

Elleridir kınalı hep karavaşları şeker-leb
Kargı gibi uzun boylu gül yüzlü güzeller yatar

El bağlamıştır çoğusu hep Allah'tandır umusu
Taze kızdır kimisi alınmadan çoklar yatar

Gitmiş gözünün karası hiç işi yoktur durası
Kefen bezinin paresi sönüğe sarılmış yatar

Yunus gerçek aşık isen mülke suret bezeme gil
Mülke suret bezeyenler kara toprak olmuş yatar.

[MASON]

YÂR YÜREĞİM YAR

Yâr yüreğim yar gör ki neler var,
Bu halk içinde bize gülen var.

Ko gülen gülsün Hakk' bizim olsun,
Gaafil ne bilsün Hakk'ı seven var.

Bu yol uzakdur menzili çokdur,
Geçidi yokdur derin sular var.

Girdik bu yola ışk ile bile,
Gurbetlik ile bizi salar var.

Her kim merdâne gelsün meydâna,
Kalmasun câna kimde hüner var?

Yûnus sen bunda meydan isteme,
Meydan içinde merdâneler var.

YÂR YÜREĞİM YAR - AÇIKLAMA

1- Ey yüce dost, benim yüreğimi yar da içine bir bak! Bak ve gör ki içinde neler var? İçi senin sevgin ile dolu. Bizim kalbimizin içini dolduran sevginin bize verdiği hâle bu topluluk içinde gülenler var.

2- Bırak! Bize gülenler gülsünler. Yeter ki doğruluk bizim olsun. O gülenler gaafil olduklarından, bizim Hakk'ı severek bu hâle düştüğümüzü bilemezler.

3- Bizim düştüğümüz bu ilâhî aşk yolu çok uzundur. Bu yolun durakları da çoktur. Bu Hakk' yolunun üzerinde uçsuz bucaksız dibi belirsiz derin sular vardır. Onların geçidi de yoktur.

4- Biz bu İlâhî aşk ile yola girdik. Bizi bu gurbet yolune düşüren, bizi bu yola bir salan var.

5- Her kim özü sözü doğru insanlara yakışır şekilde, sözünün eri olarak mertçe sözünde durabiliyorsa buyursun bu ilâhî aşk meydanına gelsin. Kim canının derdine düşmüyor, canından geçebiliyorsa, kimde canını hiçe sayabilecek incelik ve ustalık varsa gelsin.

6- Ey Yûnus! Sen bu konuda başkalarına meydan okuma. Bu meydana çıkan, sözünün eri olup sözünde duran sayısız mertler var...

------------------------------------------------------------------------------

İŞİTİN EY YÂRENLER

İşidün iy yarenler! Işk bir güneşe benzer,
Işkı olmayan gönül, misal-i taşa benzer.

Taş gönülde ne biter, dilinde ağu düter,
Nice yumşak söylese, sözi savaşa benzer.

Işkı var gönül yanar, yumşanur muma döner,
Taş gönüller, kararmış sarp katı kışa benzer.

Ol sultan kapusında, hazreti tapusında,
Âşıklarun ılduzı, her dem çavuşa benzer.

Geç Yûnus endîşeden, gerekse bu bîşeden,
Ere ışk gerek öndin, andan dervişe benzer.

İŞİTİN EY YÂRENLER - AÇIKLAMA

1- Ey dostlar dinleyin! Sözlerime kulak asın. Aşk aynen bir güneşe benzer. O hangi gönüle girerse onu yakar. Onun sonsuz aydınlığa erişmesine sebep olur. Aşka kapalı gönül de, aynen bir taşa benzer.

2- Taş gibi ölmüş gönülde hiçbir yeşillik ve çiçek bitmez. Onun dilinden de ağu gibi herkesi zehirleyen sözler çıkar. Ne kadar alçak gönüllü görünüp yumuşak konuşsada, onun sözleri sanki insanları savaşta zehirleyen suman gibidir, herkesi incitir.

3- İlâhî aşkın düştüğü gönül, bu aşkın ateşi ile yanar, yumuşar mum gibi erir. İlâhî aşktan mahrum olan katı taş gibi gönüller herkesi iliklerine kadar donduran sert kışa benzer.

4- Kendilerini Hakk' yoluna vermiş erenler O' dostun tapulu malıdır. O'nun kapısındaki muhafızların içinde yıldız gibidir, onların çavuşlarıdır. O'nun emrindedir.

5- Ey Yûnus! Bütün korkularından sıyrıl. Sen tehlikelerle dolu bir ormanda değilsin. Bu dünyanın ateşi ormanları yakıp yok ediyor. Senin gönlüne aşk ateşi düştü. Ormanı yakan ateşten korkmana yer yok. Ermişlere önceden aşk ateşi düşer onlar da dervişe benzerler.

[naval]

Paylaşım için teşekkürler

[Veritas]

Çıktım erik dalına
Anda yedim üzümü
Bostan ıssı kakıyıp
Der ne yersin kozumu

Uğruluk yaptı bana
Bühtan eyledim ona
Çerçi de geldi aydır
Hani aldın gözgünü

Kerpiç koydum kazana
Poyraz ile kaynattım
Nedir diye sorana
Bandım verdim özünü

İplik verdim cullaha
Sarıp yumak etmemiş
Becid becid ısmarlar
Gelsin alsın bezini

Bir serçenin kanadın
Kırk katıra yüklettim
Çift dahi çekemedi
Şöyle kaldı kazını

Bir sinek bir kartalı
Salladı vurdu yere
Yalan değil gerçektir
Ben de gördüm tozunu

Bir küt ile güreştim
Elsiz ayağım aldı
Güreşip basamadım
Gövündürdü özümü

Kafdağı'ndan bir taşı
Şöyle attılar bana
Öylelik yola düştü
Bozayazdı yüzümü

Balık kavağa çıkmış
Zift turşusun yemeğe
Leylek koduk doğurmuş
Baka şunun sözünü

Gözsüze fısıldadım
Sağır sözüm işitmiş
Dilsiz çağırıp söyler
Dilimdeki sözümü

Bir öküz boğazladım
Kakladım sere kodum
Öküz ıssı geldi der
Boğazladım kazımı

Bundan da kurtulmadım
Nideyim bilemedim
Bir çerçi de geldi der
Kanı aldın gözgümü

Tosbağaya sataştım
Gözsüz sepek yoldaşı
Sordum sefer nereye
Kayseri'ye âzimi

Yunus bir söz söylemiş
Hiçbir söze benzemez
Münafıklar elinden
Örter mâ'na yüzünü

Şathiyeleri arasında en çok bilinenidir... Ben de çok severim.

[MASON]

İsm-i Sübhan virdin mi var bahçelerde yurdun mu var
Bencileyin derdin mi var garip garip ötme bülbül

 

Bilirim aşıksın güle gülün halinden kim bile
Bahçedeki gonca güle dolaşıp söz atma bülbül

 

Bilirim aşıksın virde cünûnun var gayet serde
Bu sinemde olan derde bir dert de sen katma bülbül

 

Pervaz vurup uçar mısın deniz derya geçer misin
Bencileyin nâçar mısın sen de halin söyle bülbül



A bülbülüm uslu musun kafeslerde besli misin
Bencileyin yaslı mısın garip garip ötme bülbül

 
Yûnus vücudun pâk derken cihanda mislin yok derken
Seher vakti Hak Hak derken bizi de unutma bülbül (Tavaslı 1995: 181)

[zarathustra]

GELİN EY KARDEŞLER


Gelin ey kardeşler gelin
Bu menzil uzağa benzer
Nazar kıldım şu dünyaya
Kurulmuş tuzağa benzer

Bir pirin eteğin tuttum
"Ana beni" deyip gittim
Nice yüzbin günah ettim
Her biri de bir dağa benzer

Çağla Derviş Yunus çağla
Sen özünü Hakk'a bağla
Ağlar isen haline ağla
Erdem vefa yoğa benzer