Birkaç Şiir

[masoness]

Veda

Zahirdi bulutların üşümeye yüz tutmuş gülüşleri
Ardında hep birer hüzünlü toz bulutu
Ağlamaya hazır
O bulutların şah-eseriydim
Öyle damlardı ruhum çürük pencerelerden
Soğuk girerken
Barınılmayası -sırf hissinden- bu eve
Aynı delikten
Karşılaşarak hüzünle
Çıktım
Bir daha gelmemecesine

14 Mart 2012-Masoness

Sang Real

Gözyaşlarımın serin alazları yaktı ruhumu
İçimdeki karanlığa sızan o ufacık ışıkta parladı elmaslarım
Aynı keskin arzu; dün, bugün ve sonsuza kadar,
Gelip beni bulması için bir kez daha açtım ellerimi
Kanlanmış gözlerinden gece akıyordu
Düşlerime girmişti
'Gerçek hayat', demişti
'Sana verdiğimdir'
Kurudum o vakit
Kızıl pınarlarımdan ölümün küllerine doğan
Nabzı olmayan lanetli bir hayat belirdi
Benliğime karıştı gülümseyerek
'Ben' oldum ilk defa, yeniden
Derin bir uykuya daldım,
Gözlerim açıktı

1 Şubat 2012-Masoness