Yazı 1

[MEDUSA]

Fay Frin : Günbatımını izliyorum sana bakarak.

Üstad : Neden gündoğumu değil ?

Fay Frin : Çünkü sen gecesin. Kapkaranlıksın. Ama yine de bazen o karanlığın içinden hayata başını çıkarıp gülümseyen yıldızların var.

Üstad : Sen kimsin ?

Fay Frin : Hz. İsa'nın elinden tuttuğu, Tanrı'ya ulaşmaya çalışırken gözleri kamaşan. Katolik Kilisesi'nde ilahi dinlemeyi seven ve mum yakıp dua eden bir Azize'yim.

Üstad : Şarap içer misin Fay Frin ?

Fay Frin : Keşke seni içebilsem doyasıya. Başımı göğsüne yaslayıp öylece uyuyakalsam. Ne asilsin. Zerafetinde eriyor bedenim. Sen benim gecemsin. Sabahını bekleyen gecem.



Aynı kadehten içiyorduk şarabı o gece,
Üzüm ve ekmek yiyorduk.
Tozlanmış kitapların boğuk İlahisi eşliğinde,
Şöminede yanan ateş konuşuyordu.


FAY FRIN...