Vicdan x Beden

[Re-Harakhte]

Bana göre vicdanın ya da ruhun sesini dinlemek tek kurtuluş yoludur. Dünyada karşılaştığımız insan kaynaklı tüm olumsuzlukların tek sebebi insanların vicdanlarını susturup, hırs ve açgözlülüklerinin, yani bedenlerinin emrine girmeleridir.

Bedenin hükmü altında olan insan hayvandan farklı değildir;  çünkü iyi ve kötüyü ayırmasını sağlayan vicdanını kilitler altında tutmaktadır. Mutluluk, onun için zevk ve doyum demektir. Ona verilmiş en büyük hediye olan aklını sadece daha fazla doyum ve haz için kullanır. Tüm dünya onun hizmetine verilmiştir ona göre... En yüce ve en gelişmiş varlık olmasının etrafındaki her şeyi mahvetme ve her şeyin üzerinde egemenlik kurma hakkını doğurduğunu düşünür. Daha fazla olan daha iyidir onun için, daha fazla alamayınca da göklere küfreder onu böyle "aciz" bıraktıkları için. Sevgi hazdır, ruh ise dolmak bilmeyen bir tabaktır onun için...

Vicdanının sesini dinleyen insan için ise hayat bambaşkadır. O mutluluğu hazda değil 'uyum'da bulur. Var olan her şeye saygılıdır ve içten bir sevgi besler. Yüzünü ışığa dönmüştür; her şeyi değil, doğru ve iyi olanı ister. Hiçbir yasaya ihtiyacı yoktur, çünkü iyi ve kötüyü kusursuz bir sezgiyle bilir ve iyiye yönelir. Kötülük yapması imkansızdır evrene duyduğu derin sevgi yüzünden. İnsan sevdiğine bile bile kötülük yapabilir mi!

Toprak alıcıdır, ruh ise verici. Topraktan olan tarafının egemenliğine giren hayvanlaşır, aç gözlülüğüne yenilerek karanlıkta parlayıp bir anda sönen kıvılcım gibi yok olur. Vicdanına tutunan, ruhun egemenliğine giren ise yükselir, tanrılaşır ve bir meşale gibi alev alev ışık saçar. Meşaleler çoğaldıkça da yaşlı Dünya'mız apaydınlık olacaktır.

Hangisini seçiyorsunuz?

[Prenses Isabella]

Her zaman icin Vicdanimin sesini dinlemeyi tercih ederim. Cunku bana merhameti ve adaleti hatirlatir.