Masonlar.org - Harici Forumu

 

Gönderen Konu: VEFA ÜZERİNE  (Okunma sayısı 4795 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Haziran 29, 2009, 01:26:30 ÖS
  • Aktif Uye
  • ***
  • İleti: 784
  • Cinsiyet: Bay

Vefa konusunda, nette yazılanlara bakınırken gördüğüm bir yazıyı paylaşmak istiyorum.

"Vefa Üzerine"

Amımsadıkça hala gözlerim dolar. Henüz ilkokula dahi gitmiyordum. Köpeğimiz Kont belediye tarafından zehirli kıymayla zehirlenmişti.

Kucağıma aldım ama sığmaz ! Kalbi bugün bile hala kucağımda atar; takatsiz ve yalvaran gözlerle bakmaktadır ama yapacak hiçbir şey kalmamıştır. Ben ağlarım, ağlar annem ve eve döndüğünde babam...
Ben işte kucağımda çaresizce çırpınan o köpeğin de ait olduğu canlıların soyundan geliyorum.
Vefayı ben onlardan öğrendim.

Köpeklerin vefayı ne kadar derinden hissettikleri bilinir. Hatta ölümü göze aldıkları da.
Tük Dil Kurumu sözlüğünde vefa "Sevgiyi sürdürme, sevgi bağlılığı" olarak tanımlanıyor.

Vefa sadece insanlar arasında yoktur. Vefa kendine, içlerinde sevgiyi yaratan tüm canlılar arasında yer bulur.
Sevgiyi sürdürme ve sevgi bağlığı için ölümü göze almak ancak şövalyelere yakışır ama işte kapınızın önündeki köpekler birçok şövalyeden daha güçlü hisseder vefayı. Ölür sizin için.

Vefanın ait olduğu sevgi salt sevgidir. Özelleşmemiştir. Geneldir. Sadece aşkı, çocuk sevgisini, arkadaşa duyulan sevgiyi tanımlamaz. Hepsini kapsar. Bu nedenle vefa tanımındaki "sevgi" kavramı çok özeldir. Eşsizdir.
Vefa "zor kararları" günlük yaşamında verebilenlerin duygusudur. Elinin tersiyle iter tüm olanakları; vefalısına ihanet etmemek için.

Vefa, dünya nimetlerine sırtını dönebilenlerin sahip olduğu şeydir. Bu nedenle mülkiyetsizdir.
Günlük çıkarları için arkadaşlarını satan iş arkadaşlarımı düşündükçe, bir köpeğin ruh dünyasının onda birine bile sahip olamadıklarını görüyorum.

Üzülüyorum.

Vefa, ilişki kurduğu kişinin, ilişki biçimine göre de özelleşir.

Aşık olduğunuz kişiye göstereceğiniz vefa farklıdır, arkadaşınıza farklı, anne babanıza farklıdır vefa biçiminiz.
Vefanın temelinde “emek” vardır ve aslında vefa işte sizin için sarf edilmiş olan o emeğe bağlılıktır.
Emek ve vefa iç içedir birbirine dönüşür ve yeniden üretir biri diğerini.
Ama en değerli vefa, emeklerini karşılıksız olarak verebilenlerin vefasıdır. Burada vefa taçlanır, kutsanır en ala mertebeye çıkar burada vefa.

İşte bu vefaya biz vefaların kraliçesi deriz ama asla kralı değil. Kralda otorite vardır çünkü ama kraliçede zarafet.
Vefaların zarif olanı budur. Emeklerini karşılıksız verebilenlerin sahip olduğu vefadır kıymetli olan.
Yurtları yurt yapan da karşılıksız ölenlerin çabası değil midir? Burada emek ölüme dönüşür, ölüm ise vatana. Vatan ise bizi yaşatır.

Aşkın yüce olanı, hiçbir karşılık beklemeden sevebilenler arasında olanıdır. Vefa ve aşk burada birbirine dönüşür. Buradan “zarif aşk” terimini de üretebiliriz. Zariftir ama güçlüdür doyurur tarafları sonuna değin.

Üniversiteye başladığımın ilk aylarıydı sanırım. Einstein ile ilgili bir kitapta okudum. Diyor ki Einstein "Günde yüz kez kendime iç ve dış yaşamımın yaşayan ya da ölü başka insanların emeğine dayandığını hatırlıyorum... Çok derinlere dalmadan günlük hayattan biliyoruz ki bir insan başkaları için vardır"

Bu vefanın toplumsal tanımıdır, gerçektir. Eğer siz başkaları içinseniz, başkaları da sizin içindir.
Vefa işte “başkaları için olanların" hissettiği ve sahip olduğu şeydir.
Vefa elle tutulamayandır, ama hissedilir.
Sevgiyi sürdürme sanatı, vefayı tanımlar.

Sevgilerin temelinde "saygı, vefa ve bağlılık" yok mudur?
Ben anneme vefamı şu sözcüklerimle dile getiririm. "Ben eğer düzgün bir adam olduysam, bu senin sayendedir" Bunu her söylediğimde gözleri dolar, ağlar; bendeki emeği gözyaşlarına dönüşür.

Bu satırları yazarken “stand by me” şarkısını dinliyorum. Bir çığlıktır bu şarkı,” benimle kal” der sevgiliye…Vefasına seslenir onun. Söyleyen sanatçının ses tonunda buluyorum bu vefayı ben… O sesin tınılarında aynı içtenliği, aynı vefayı, aynı bağlılığı ,aynı saygıyı görüyorum.

İmbikten süzülmüş bir yaşamın sese yansımasıdır onlar.

Hesapsız ve net !

KUBILAY KIZILDENIZLI

Kaynak:
http://kizildenizli.blogspot.com/2009/01/uzerine.html


Haziran 29, 2009, 02:04:18 ÖS
Yanıtla #1
  • Orta Dereceli Uye
  • **
  • İleti: 259
  • Cinsiyet: Bay

Çok güzel bir paylaşım olmuş ,ellerinize sağlık.
Saygılar...
Her şey bir adımla başlar...


Haziran 29, 2009, 02:19:45 ÖS
Yanıtla #2
  • Uzman Uye
  • ****
  • İleti: 1741
  • Cinsiyet: Bay


Vefa,içimizdeki sessiz sesin buyruğu,dileği,onayı,emri dir.Vefasızlıkla insan, vicdanına ihanet eder.Kulağı sessiz sesi duyabilen vefasızlar,cehennemin en karanlık,en korkunç yerinde acı çekmek zorunluluğundan kurtulamayacaklardır.


Ben"O"yum,"O"ben değil...


Haziran 29, 2009, 03:48:59 ÖS
Yanıtla #3
  • Ziyaretçi

Aslında sevgili ceycet çok güzel bir yazı yazmış.Vefalı olmak erdemli olmaktır,insanı sevmektir,yaşamı sevmektir,yaşama yaşamaya saygı duymaktır.İçi cız demesini bilmeyen,gözünü kapattığında muhasebe yapmasını bilmeyen vefalı olamaz.Vefasız olanlar deyim yerindeyse aslını inkar eden haram zadelerdir.Vefa insan olabilmenin temeli temel görevidir.


 

Benzer Konular

  Konu / Başlatan Yanıt Son Gönderilen:
0 Yanıt
1712 Gösterim
Son Gönderilen: Nisan 19, 2007, 01:51:40 ÖÖ
Gönderen: Ittihatci
0 Yanıt
1778 Gösterim
Son Gönderilen: Nisan 05, 2009, 12:12:38 ÖÖ
Gönderen: arte
33 Yanıt
11329 Gösterim
Son Gönderilen: Eylül 18, 2009, 05:38:46 ÖS
Gönderen: Prenses Isabella
0 Yanıt
3168 Gösterim
Son Gönderilen: Eylül 18, 2009, 12:28:07 ÖS
Gönderen: ADAM
5 Yanıt
4033 Gösterim
Son Gönderilen: Ekim 07, 2009, 08:02:17 ÖÖ
Gönderen: ADAM
1 Yanıt
3017 Gösterim
Son Gönderilen: Eylül 20, 2009, 05:21:53 ÖS
Gönderen: Prenses Isabella
1 Yanıt
3162 Gösterim
Son Gönderilen: Eylül 21, 2009, 11:03:42 ÖÖ
Gönderen: Prenses Isabella
3 Yanıt
3304 Gösterim
Son Gönderilen: Mart 23, 2013, 04:49:05 ÖS
Gönderen: ruzber
0 Yanıt
2512 Gösterim
Son Gönderilen: Ekim 27, 2009, 11:11:02 ÖÖ
Gönderen: ADAM
4 Yanıt
5211 Gösterim
Son Gönderilen: Kasım 07, 2010, 11:27:33 ÖS
Gönderen: cardiffmonster