ADAM OLMAK - 22

[ADAM]

BİR İNSANLIK ÜLKÜSÜ


Yazarın bu bölümde anlatmış oldukları, bir bakıma bu kitabın yazılma amacını ortaya koyuyor. Nereye yöneldiğini şöyle bir pasaj seçerek örnekleyebilirim:


Tüm toplumların ve tüm insanların barış, gönenç, güven ve mutluluk içinde yaşayıp, aralarında kurdukları güçlü dayanışma ile hep birlikte evrim doğrultusunda ilerlemeleri, günümüzün dileği değildir.

Bu, yüzyıllardan beri süregelen yüce bir insanlık ülküsüdür.

Bu amaçla, tarih boyunca dünyanın her yerinde gereksinme duyulmuş ve günümüzde de duyulan elverişli toplumsal ortamın sağlanması, karşılıklı güven ve anlayışın gerçekleştirilmesi için uğraşmak, bu uğurda çaba harcamak her insansever (hümanist) kişinin ödevidir.

Bu bir insanlık borcudur.

Bu ödevin, bu borcun, insana baskı ve zorlama ile kabul ettirilmesine girişilirse, çekilmez. Fakat içten gelen bir istem ve bilinçle sahiplenildiğinde, yaşam boyu sürecek zevkli bir görev olur.

Bunun için, insanlar ve toplumlar arasında günümüzde bile görülmekte olan ırk, soy, din, dil, ulusallık, gelenek ve yaşam biçimi, töre, kültür, ekonomik düzey, hatta cinsiyet farklılıkları nedeniyle ayırım güdülmesine son verilip, insanlığın tinsel birliği kurulmalıdır.

Bunun için insanlar, her ne bakımdan olursa olsun birbirine eşit sayılmalı, tüzenin ve sosyal adaletin üstünlüğü benimsenip sağlanarak korunmalıdır.

Bunun için, bilgisizliğe, dogmaların her türüne, bağnazlığa, kör inançlara, olumsuz tutkulara, erdemsizliklere, insanları ve toplumları karşıtlaştırarak birbirlerine düşürüp düşman eden etkenlere karşı çıkılmalıdır.

Bunun için, gerçeklerin araştırılmasında bilimsel yöntemin uygulanması, akıl verilerine güvenilmesi yaygınlaştırılmalıdır. Hoşgörü, tolerans, karşılıklı sevgi ve saygı temel ilke edinilmelidir.

Bunun için, tüm insanların her bakımdan özgür oldukları da benimsenmeli, korunmalı ve savunulmalıdır. Ancak bunun için herkes özgürlüğün sınırsız olmadığı bilincini de edinmelidir. Her toplumda tüm insanların insanca erdemlerle bezenmesi sağlanmalıdır.

Tüm bunlar sadece istenerek yapılıp gerçekleştirilebilecek şeyler değildir.

Bunların yapılıp gerçekleştirilmesi için toplumlarda sadece devlete, yönetime bel bağlama alışkanlığı terk edilmelidir.

Devlet, sorumlu olduğu toplum için üzerine düşen yönetsel görevleri yerine getirirken, toplumun ve onu oluşturan bireylerin gelişimini halkın kendi içinden çıkacak ve hiçbir siyasal eğilimi olmayan kurumlar, sivil toplum örgütleri üstlenmelidir.

Bu amaçla, en küçük toplum olan aileden en büyük toplum olan ulusa kadar insanlara önderlik ve kılavuzluk yapabilecek, yalnızca yeterince olgunlaşmış kimseleri değil, bilgi ve insancı erdemleri gelişmeye elverişli kişileri sinesinde toplayan, onların kendi kendilerini daha da eğiterek güçlerini birleştirmelerini, böylece çevrelerine ve insanlığa yararlı olmalarını sağlayan sosyal kurumların durmak dinlenmek bilmeksizin çalışmalarına gereksinme vardır.

[Prenses Isabella]

Hakiki Insan olma Bilinci olarak yazınızdan çıkardığım ana mesajın bu, olduğunu düşünüyorum. Insanlık Bilinci' nin geldiği seviye ve düzeyin Evrim bağlamında giderek daha da yüksel- (til) -mesi Insanlığın ve Bütüne Hizmet etme amacını güdenlerin Sayesinde Dünyamızın ve Insanlığın seviyesinin yükseldiği, dolaysıyla şuanki 3. boyutunu tamamlamak üzere olunan bir sürece gelinmesinün mümkün olabilindiğini görebiliyoruz.

Yalnız şunu da belirtmekten kendimi alıkoyamıyorum. Bazıları  kendileri için yaşarlar, seçimleri özgür bırakılmış ve kim ne yapmak istiyora hür bırakılmış ama seçimlerini yaptıklarında ise kural gereği sonuçlarına da katlanma zorunluluğu söz konusu olduğundan çoğunluğun yaptıkları yanlış seçimlerin sonucunda nelerle karşılaştıklarını- karşılaşabildiklerini çok iyi bi şekilde analiz edebildiğimden, gözlemlediğim kadarıyla yapılan yanlış seçimlerin sonuçlarını şuanki birçok insanın bunun faturasını çok ağır ödediği, haliyle de seçimlerini doğru bi şekilde yapmış olanların ise en başta kendilerine, Insanlığa ve Toplumlara - Dünyamıza - ne derece katkı sağladıklarını da anlamış bulundum.

Şöyleki, şimdi doğal olarak şöyle söylenilenilebilinir, ben bu dünyaya geliyorsam kendim için gelir, yaşar ve giderim. Seçimini bu şekilde yapmış olanların, tahmin edersiniz ki çoğunlukla kendi egosu doğrultusunda gittikleri ve bu şekilde birçok insana da zarar verdikleri ve sonuç itibariyle de dünya yaşamında çok daha vahim sonuçlara götürebilecek olayların yaşanmasına sebebiyet verdikleri içinse ayrıyeten bir bedel ödedikleri ki şuan itibariyle yazdığım yazılarımda sürekli olarak vurguladığım bedel ödeme olayının bazılarımızca sadece görünen ve çok acı bişekilde olması ihtimalinin anlaşılabilirliğini düşündüğüm için bu olayı biraz daha kendi bilincimle açmak istiyorum; bedel ödeme derken başkalarına vermiş olduğun zararın aynı ölçüsünde kişiye bişekilde ister bulunduğu yaşam formunda isterse eğer anlaşmalı olarak bu dünyaya tekrar gelmek istiyorsa ( burada küçük bir ayrıntıya girmek istiyorum izninizle, sonsuza dek varolma amacında olmak için ) ( diğer evrenlerde yaşam hakkının kazanılabilinmesi için yeterli seviyede ( evrim ve tekamül ) bulunması gerekliliği ön planda olduğundan ), örneğin önceki yaşamında bir efendi olan kişinin -bu her anlamda düşünülebilinir, ister mal mülk sahibi ister derebey misali.. her neyse sahip olduğu konum gereği bunu sürekli olarak olumsuz bi şekilde kullanmış ve bi şekilde yaptıklarından pişman olmuşsa eğer pişman olmayanların ve sürekli olarak hep aynı doğrultuda hareket edecekleri düşünüldüğü için onların üzerinde durmanın tamamen bir vakit kaybı olduğu düşünüldüğünden, kişinin kendi seçimi ön planda olduğu için genelde kişinin seçimine uygun bir program uygulanıldığından, bir pişmanlık söz konusuysa ona bu bedel ( yaptığının karşılığını aynı ölçüde ) ödettirilmektedir-  bir sonraki yaşamında köle ya da buna benzer bi şekilde hizmetçi vs. gelerek aynısını görerek yaşayarak ibret almasıyla yaşamından kurtulabilmektedir. Çoğunlukla bu amaçla gelenlerin bazılarının bulundukları yaşamlarında sonradan gördüğü bazı acı durumlar karşısında vazgeçtikleri görüldüğünden ise genelde kendi yaşamı içersinde bunu toptan bişekilde ödeyerek varlığına bişekilde son verilir. Çünkü her halukarda anlaşmalı olarak gelenlere bu program uygunıldığı için bazı insanların bazılarının başına gelenlerden bihaber oldukları da mümkündür çünkü yaşam gereği bu dünyaya gelmeden sadece var olabilmek için, bir şans isteyenlere uygulanıldığından diğerleri ise sadece kendi yaşamlarına terk edilerek zevklerin insanı uyuttuğu ve sadece öylesine gelmiş böylesine gider misali sadece kendi yaşamlarını yaşayıp öylesine de varlıkları ebediyyete kadar sonlandırılmaktadır. Çoğunlukla kendi şansını kaybedenlerin ise bulunulan yaşam çerçevesinde hep başka şeyler için kullanıldıkları da aşikardır. Kaybeden, kaybetmek üzere olanlar için büyük bir tehlike arzetmektedir.   

Sevgilerle,