MASONLUKTAKİ “ÖZGÜRLÜK” KAVRAMI -5

[ADAM]

3.   Ekonomik Özgürlük:

İşte bu büyük sorun…. Hele günümüzde; hele bizim toplumumuzda.

Kişinin kendisini ve geçindirme sorumluluğunu üstlenmiş olduğu kimseleri, çağın gerektirdiği bir düzeyde yaşatmak, onların gereksinmeleri sağlamak üzere sürekli bir kazanç elde etmiş ya da edebilecek durumda ya da nitelikte olmasıdır. Bir diğer deyişle, geçim kaygısının giderilmiş bulunmasıdır.

Bunu böyle derken, ilgili toplumun genel yaşam düzeyini öngörüyorum. Belki bir genel ekonomik kriz ya da olağanüstü bir durum vardır; onu göz ardı ediyorum.

Elbette “çağın gerektirdiği düzey” de çok göreli bir kavram. Kimine göre yeterli olan bir diğerine göre yetersizdir. Kimine göre yetersiz olanın ötesini bir diğeri bilmez; yaşamamıştır ki…

Aklıma bir fıkra geldi. Forumun mizah bölümünde değil, burada anlatılması gereken bir fıkra.

İki çoban hayvanlarını otlatırken yan yana çömelmiş söyleşiyorlarmış.

Memo, Haso’ya sormuş:

«Ula Haso, çok zengin olsan n’edersin?»

«Çok zengin olmak nedir ki Memo?»

Memo da bilmiyor aslında çok zengin olmanın nasıl bir şey olduğunu. Onun için çok zengin olmak belki toprak ağası olmak gibi bir şey..

«Hani ağa gibi olsan. Senin koyunlarını başkası otlatsa. Çok paran olsa.»

«Ula Memo, öyle olam var ya, her gün soğanın cücüğünü yirim ha.».

Kıssadan hisse.

Bu konuda da diyeceğim var: Eğer kişi, kendini her şeyden önce parasal çıkarlara ve güçlere değer vermekten alıkoyamazsa, başkalarının geçim pahasına bile olsa daha yüksek kazançlar peşinde koşarsa, toplumun genel ekonomik düzeyine oranla çok yüksek düzeyde parasal olanakları bulunmasına karşın bunları sadece kendisinin ve yakınlarının ya da belli bir zümrenin yararına saklarsa, onun gerçekten de ekonomik özgürlüğe sahip olduğu söylenebilir mi acaba?

Bana sorarsanız, böyle bir kişi, aslında kendini paranın ve parasal karşılığı olan varlığın tutsağı etmiştir. Bencilliğe düşerek ekonomik özgürlüğünü terk etmiştir.

Masonluk, öğretisinde, bu konu üzerinde hayli duruyor.