MASONLUKTAKİ “ÖZGÜRLÜK” KAVRAMI -7

[ADAM]

5.   Söz Özgürlüğü:

Kişinin bilgi, düşünce ve görüşlerini açıkça söyleyebilmesi, yazarak ve çizerek anlatabilmesidir.

Sanırım toplumlardaki büyük soranlardan biri bu. Hep olduğu söylenmiş ama hep şu ya da bu şekilde engellenmiştir.

Diyelim ki öyle bir toplum var ki, orada herkes bildiklerini, düşüncelerini, görüşlerini ister sözle, ister yazıyla, ister çizimle, ister başka iletişim olanaklarıyla başkalarına aktarabiliyor. Bu durumda herhangi bir kişinin söz özgürlüğü bulunduğunu söyleyebilir miyiz?

Ben derim ki: Bu özgürlüğe sahip olabilmek için onu kullanmayı da bilmek gerek. Nitekim Masonluğun öğretisi de bunu destekliyor. Eğer kişi bu özgürlüğünü kullanırken başkalarının düşünü ve görüşlerine saygı göstermesini bilmiyor, onları da kendisi gibi aynı özgürlüğe ve kendi sahip olduğu düzeyde yaraşır görmüyor, hele hele engellemeye kalkışıyorsa, bu özgürlüğe sahip olmayı hak etmemiş demektir.

Bu özgürlüğün toplumda var oluşuyla kişinin bunu duyumsaması ve sahiplenmesi birbirinden farklı. Masonluk, bir toplumda söz özgürlüğünün sağlanması için ortada belirgin bir çaba sergilemiyor ama başta masonlar olmak üzere ve onların kanalıyla bireylerin bu özgürlüğü edinebilmeleri için düşünsel ya da manevi destek veriyor.



Masonluktaki “özgürlük” kavramının şu bitirmiş olduğum son beş bölümde anlattıklarımdan daha önemli bir boyutu DÜŞÜNCE ÖZGÜRLÜĞÜ konusudur. Bence bu başlık “Fikir Hürriyeti” terimiyle özdeştir ama özgürlük ve hürriyetin ayrı ayrı kavramlar olduğunu öngörenler ne der, bilemem. Bir sonraki yazı dizimde “Düşünce Özgürlüğü” konusunu irdelemeye çalışacağım. Ondan sonra da sıra VİCDAN ÖZGÜRLÜĞÜ konusuna gelecek. Unutmayalım; hepsini de genel olarak değil, özel olarak Masonlukta değerlendirilişleri bakımından ele alacağım.