MASONLUĞUN YASALARI - 8

[ADAM]

1738 Tarihli Değişiklik


James Anderson’un anayasanın ilk maddesinde yapmış olduğu bu değişiklikte bir masonun sadık bir Noaşit olması gerektiğini eki getirilmişti.

Sözlük anlamı bakımından Noaşit (Noachide) “Nuh’un buyruklarına uyan kişi” ya da “Nuh’un izinden yürüyen kişi” anlamına gelir. Nuh, tarihte teolojinin ilk ve özgün kurucusu olarak benimsenmiş olup, Noaşit olarak anılan inançlılarca benimsenen yedi buyruğu vardır:

1.   Tüm putları reddedeceksin.
2.   Tek “Gerçek Tanrı”ya inanacaksın.
3.   Cinayet işlemeyeceksin.
4.   Yakın akrabalarınla cinsel ilişkide bulunmayacaksın.
5.   Çalmayacaksın.
6.   Adil olacaksın.
7.   İçinde kan olan et yemeyeceksin.

Bu değişiklikte bir diğer eklemeyle de, özne olarak “bir mason” yerine “iyi ve Hristiyan bir mason” terimi kullanılmıştı. Böylelikle, Masonlukta belirgin bir dinsel nitelik belirlenmiş oluyordu. Nitekim Anderson, Masonluğa karşı yapılan saldırıları yanıtlamak üzere 1733 yılında yayımlamış olduğu bir kitapçıkta da Masonluğun anayasasının birinci yükümlülüğünün sonunda geçen “tüm insanların üzerinde uyuştukları bir din” deyişinin, Hıristiyanlıktan başka bir şey olmadığını savunmuştu.

Hatırlarsınız, bir de George Payne tarafından hazırlanıp 1723 tarihli anayasa kitabına eklenmiş olan “Genel Tüzükler”den söz etmiştim. O tüzükler 1738 tarihli anayasada da yer almaktaydı ama önemli bir eklenti yapılmıştı. Gerçe anayasanın bünyesinde değil ama bu başlık ile bağlantılı. Burada bir adayın. Masonluğa kabul edilebilmesi için sahip olması gereken bireysel nitelikler sayılırken, adayın “Tanrı’yı ve Kilise’yi seven, azizlere saygıda kusur etmeyen bir kişi” olması gerektiği üzerinde özenle durulmuştu.

Tanrı’yı ve Kilise’yi sevmek ve azizlere de saygı göstermek, aslında Roma Katolik Kilisesi’nin bir Hıristiyan için öngördüğü öncelikli koşullardandır. Böylece, 1738 yılında Masonluğun aforoz edilmesi olayına karşı âdeta ödün verir bir tutum takınma çabası göstermeye çalışıldığı da söylenebilir.

Masonluğun 1723 tarihli özgün anayasası, bir yandan salt operatif nitelikli masonlarca hiç beğenilmezken, diğer yandan da birinci yükümlülüğünde yer alan hayli geniş dinsel tolerans ilkesini henüz içlerine sindiremeyen spekülatif masonlarca da pek benimsenememişti. Hatta o tarihlerde büyük loca genel kurulunun üyesi olmadıkları için temel yasa kitabını ancak yayımından sonra görebilenlerden birçoğu için bunun bir şok etkisi yarattığı bile söylenebilir.

Buna benzer bir etki de bu kez 1738 yılında, Masonlukta tam bir inanç özgürlüğünü, olasıya geniş bir dinsel toleransı savunanların üzerinde olmuştu. Buna karşılık 1738 tarihli yeni yasa kitabı, Masonluğun açık ve belirli bir dinsel niteliğinin de olması gerektiğini savunanların yüreklerini hiç olmazsa biraz serinletmişti.

[resurrected]

Bu noktada şunu sormak isterim ancak konuyu dağıtmaktan da çekiniyorum, umarım soracağım şey konudan çok uzak değildir.

Burada bahsedilen hristiyanlık ifadesini başka bir biçimde yorumlamak mümkün müdür? İlla filanca kilisenin inanç beyanlarına uyum göstererek bunları benimsemek yerine İsa'da sembolleşen bir takım insani vasıfları örnek göstermek gibi bir yaklaşım olamaz mı?

Burada bahsi geçen beyanlarda bunun böyle olmadığı, apaçık hristiyanlığın kastedildiği görülüyor. Fakat bir diğer yandan masonluk sembollerle düşünmeyi öğrenmeyi de içerir. Anderson bir din adamı bu açık. Bunu bir 'din'in kastedildiği biçiminde yorumlamak da kolay. Ancak yine de din kitaplarından dincilerin yobazların anladığı şeylerden çok farklı dersler çıkarılabildiği de malum.

Elimde olmadan sormaya çalıştığım şey birden fazla soru haline gelmiş oldu ve belirttiğim gibi konu dışına çıkmaktan da çekiniyorum fakat konunun yasalar olduğu göz önünde bulundurulursa bu belki pek de konudan uzak bir soru değildir.

[Spock]

Anderson'ın bir din adamı olmasına rağmen Masonluğun orijinal anayasasında Hristiyanlıkla ilgili hiçbir şeyden bahsetmemiş olması çok ilginç. 15 yıl bekleyip, toplumdan gelen tepkilere göre revizyona gitmiş ve işin içine Hristiyanlığı katmış. Belli ki eğer böyle bir revizyona gitmezse, Masonluğun hem toplum hem de Kraliyet nezdinde kabul görmeyeceğinden endişelenmiş. Belki de yasaklanır diye korkmuş.

Yeni Anayasaya eklediği unsurlardan Noaşit kurallar bence Hristiyanlıkla pek alakalı değil. Tüm İbrahimi dinler için geçerli hususlar. Fakat “bir mason” yerine “iyi ve Hristiyan bir mason” terimini kullanması ve "Kilise’yi seven, azizlere saygıda kusur etmeyen bir kişi” ibaresini eklemesi, bana göre hem 18. yy. İngiltere'sinde kabul görmeme kaygısından kaynaklanıyor, hem de muhtemelen Masonluğun Hristiyanlık dini yerine başka dinleri benimsemiş toplumlara yayılabileceğini o an için öngöremiyor. Masonluğun günün birinde Osmanlı'ya, Mısır'a, Japonya'ya, hatta henüz o yıllarda kurulmamış olan İsrail'e kadar yayılacağını bilseydi, acaba böyle bir değişiklik yapar mıydı diye sormadan edemiyor insan. Bunlara bir de, Hristiyanlık dinine tam anlamıyla bağlı kişilerin (Kraliyet ailesi mensupları dahil) Masonluğa alınması için böyle bir değişikliğe gidilmiş olabileceğini de ekleyebiliriz.

[hyperbolic metamaterial]

1.   Tüm putları reddedeceksin.(puttan kasıt ne olabilir,işte bu tartışılır?)
2.   Tek “Gerçek Tanrı”ya inanacaksın.
3.   Cinayet işlemeyeceksin.( terör olaylarına bakış açısını çok merak ediyorum, terörist vurmak cinayet midir?)
4.   Yakın akrabalarınla cinsel ilişkide bulunmayacaksın.(akraba evliliklerine farklı bir bakış açısı.ilk soru adem ve havvadan sonraki neslin nasıl çoğaldığıdır?-evrime inansam da ,şayet tanrıya inanırsak ilk insandan sonrasının çoğalması için akraba evliliği olmak zorundadır.bu da dinlerin buglarından sadece birisidir.!)
5.   Çalmayacaksın.
6.   Adil olacaksın.(kapitalizme karşı bir duruş mu söz konusudur yoksa inzivaya mı çekilmekten bahsediliyor?)
7.   İçinde kan olan et yemeyeceksin.(etin içinde kan var,onu temizleyip yersek ya da kansız yersek ne fark etmiş olacak,sonuçta gene bir canlı ölüyor.)