Masonluğun çalışmaları amaçlarına ulaşması bakımından bir işe yarıyor mu?

[ADAM]

Hem evet hem hayır!

Masonların çalışmaları, en azından bireysel niteliklerin geliştirilmesine ilişkin amaçların gerçekleştirilebilmesi bakımından yararlı olmaktadır. Fakat bu konuda göz ardı edilemeyecek çok önemli bir nokta vardır: Hiçbir mason, bireysel niteliklerini, Masonluğa girer girmez hatta öyle birkaç yıl gibi çok kısa bir süre içinde, kendisinden beklenildiği gibi geliştiremez. Bunun için çok daha uzun zamana gereksinme vardır. Derken yaşlanır ve etkinliği azalır. Onun yerini ardından gelen başka masonlar alır; onlar da aynı yolu izler. Dolayısıyla olduğu kadar olur, olamayanı kalır.

Masonluğun ikinci aşamadaki hedeflerine yani gerek insanlar gerekse toplumlar arasında ayrımcılığın giderilmesine ne ölçüde ulaşılabildiği oldukça tartışmalıdır. Fakat bu bakımdan da masonların yaptıkları çalışmaların hiçbir işe yaramadığı söylenemez. Sadece yetersiz kaldığı söylenebilir. Nitekim tartışılan da bu yetersizliktir.

Masonluğun evrensel amacı ise “bir insanlık ülküsü” niteliğini taşır. İnsanlığın günümüzdeki görünümüne şöyle bir baktığımızda, buna ulaşabilmek için henüz pek erken olduğunu söyleyebiliriz.

Masonluğun “mason” olmayanlara ne yararı olduğuna gelince…

Her şeyden önce, masonlar salt kendilerini düşünmez, edindikleri bilgi ve erdemleri kendilerine saklamazlar. Ailelerinden başlayarak, bunları tüm çevreleriyle paylaşırlar. Böylece Masonluğun amaç ve ilkelerinin dalga dalga tüm insanlığa yayılmasına çalışılır. Daha doğrusu, bunların böyle olması gerekir

Masonluğun amaç ve ilkelerinin başkalarınca da benimsenmesi, sonunda gerek ulus gerekse dünya çapında sayıları sınırlı olan masonlardan çok “mason” olmayan çoğunluğa yarar sağlar. Ancak bu teorik bakımdan doğru olmakla birlikte pratiğe gerektiğince yansıyamamaktadır.

[aashooter]

Sn. Adam'a aynen katiliyorum. Hosgorusune siginarak bahsettigi noktalardan bir tanesinin altini cizmek isterim; Masonlugun kendine dusman gordugu niteliklerden biri de "Bencilliktir", ve bertaraf edilmesi en zor dusmanlardan biri olarak tanimlanmistir; onunla surekli mucadele icinde olmasi tavsiye edilir.

Bir Mason'un Kendini gelistirmekteki esas amaci, yakin cevresinden baslayarak ulkesine ve sonucta insaliga faydali olabilmektir...

Yukaridaki dusuncelerimi yazdiktan sonra birsey farkettim ki, yazdigim her cumle, Masonlugun bir baska felsefi yanina vurgu yapma ihtiyaci duyuruyor bana... Ornegin 2. paragrafta "yakin cevresinden baslayarak..." cumlesinin yanlis anlasilmasini istemem; yakin cevreden kasit sadece aile, akraba, kardesler ve arkadaslar degil; oturdugumuz apartmanda yasayanlar, yasadigimiz mahallenin sakinleri, yasadigimiz sehir'in insanlarini kastetmekti amacim...

Charity (Hayirseverlik / merhamet ama bu kelimeler Charity'nin anlamini tam veremiyor) Masonlugun ilk derecelerinde ogretilmeye baslanan bir felsefedir...

Unutmamak gerekir ki, Masonlugun amac ve ilkeleri evrensel degerlerdir... Aklin yolu nasil bir ise, masonlugun ogretileri de diger positif felsefi ogretilerde oldugu gibi ayni amaca ulasmak ister: Insanligin barisi, refahi, mutlulugu...

Sevgiler, Selamlar,

aashooter

[ceycet]

Sayın ADAM,

birçoğumuzun aklını kurcalayan sorunun yanıtlarını arayan bir başlık açmanız oldukça memnuniyet verici...

Bu sorunun yanıtı,yanıtlayacak olanların deneyimleriyle orantılı ve göreceli olacaktır mutlaka."Masonluğun"mason olmayanlara olan yararı,anlaşıldığı üzere teorik temennilerin çok da ötesinde bir gözlemi işaret etmiyor.Ozaman,mevcut vizyonun zaman içerisinde revizyona uğramış olabileceği söylenebilir mi?Keza,çoğu kutsal ideallerin başına buna benzer şeyler geldiğini görüyoruz.

Belki,kimilerimiz bizlerin farkında olmadığı müspet gelişmeleri gözlemliyor da olabilir?Bu foruma üye olan tüm arkadaşların bu başlık altında kendi gözlemlerini ifade etmelerinin gerekliliğine inanıyorum.


Saygılarımla.

[ADAM]

Sayın Ceycet'in katkısıyla bu başlık âdeta ankete dönüştü ama anket açmayalım; görüşleri bekleyelim. Özellikle mason katılımcılar (aashooter dışında) bakalım ne diyecek.

Bu arada ben Sayın Ceycet'in "mevcut vizyonun zaman içerisinde revizyona uğramış olabileceği söylenebilir mi?" deyişiyle ne demek istediğini tam olarak çözemedim. Yanlış anlamış olabilim. Açıklarsa, belki bu bağlamda kendi düşüncemi daha belirgin olarak belirtebilirim.

Elbette bizim gözlemleyemediğimiz müspet gelişimler varsa, onlardan da söz edilmesini bekleriz.

Sevgiler.

 

[ceycet]

 Sayın ADAM,

revizyondan kasdım;masonluğun oluşumunda ki özlemlerin,yerini zaman içerisinde kişisel kaygılara bırakmış olup,olamıyacağı öngörüsünü dillendirmek içindi.Acaba tarihsel gelişim,butür kaygıları vizyonu etileyecek ölçüde önplana çıkarmış olabilirmi?Bu kaygılar da,masonluğu daha içine kapanık,amaçlarını öteleyici bir yapıya dönüştürmüşmüdür?


Saygılarımla.

[ADAM]

Sayın Ceycet'in sorusunun yanıtı belki bu konuyu benden çok daha iyi bilen bir kişi tarafından daha doğru olarak yapılabilir. Benim diyeceğim ise ancak bir yorum olabilir.

Çağdaş Masonluğun 18. yüzyıl başında ortaya çıkışından günümüze kadar ne gibig amaçlar beslemiş olduğuna şöyle bir bakılınca, bunun hem coğrafya hem dönem etkisi altında kaldığını görürüz. İşin başlangıcını göz ardı eder ve 18. yüzyılın ikinci yarısında Masonluğun amaçlarının nasıl nitelendiğine bakarsak, bunun İngiltere ve başta Fransa olmak üzere Batı Avrupa'da pek farklı olduğu hemen anlaşılır. Kuşkusuz ardından Büyük Fransız Devrimi (her ne kadar masonlarca gerçekleştirildiği ileri sürülürse) yarattığı etkiyle 19. yüzyıl başlarında Masonluğun amaçlarını da farklılaştırmıştır. Masonluğun ezoterik yapısını hep korumuş olmasına karşın 19. yüzyılda sonraki ddönemlerden çok daha açık bir görünümü olduğu bile söylenebilir.  Bu durum, özellikle politik etkilerle 20. yüzyıl başlarında bir geçici bir değişime uğrar; sonra yine rahatlar. Ancak 20. yüzyıl başları politikanın Masonluğa olanca güçle sokulmuş olduğu dönemdir. Özellikle 1929-30 krizi ve onu izleyen 2. Dünya Savaşı'nın ardından ise bireysel olarak masonların hayli farklı bir yönelimi, bireysel kaygıları daha çok öncelikli tutmaya başladıkları görülür. Ancak bireysel beklentilerin Masonlukta yeterince elde edilemeyişinin etkisiyle olsa gerek, 20. yüzyılın ikinci yarında kişiler Masonluktan soğumaya başlar. Böylece Masonluk, bir kurum olarak giderek arınır ama artık önceki dönemlerdeki gelişim temposunu tutturamamaktadır.

Dolayısıyla, günümüze geldiğimizde şöyle bir görünüm ile karşılaşırız: Masonluk iyidir hoştur ama artık toplumsal beklentilerin kağıt üzerinde yazılı olduğu üzere gerçekleştirilebilmesi bakımından işe yarar bir kurum olmaktan çıkmıştır. Belki kimilerinin bireysel gelişimlerini sağlayabilmesine yarar çünkü o birileri bu işi gerçekleştirebilecekleri bir başka kurum bulmakta zorlanmaktadırlar. Bir diğer deyişle artık Masonluğu sadece kişilerin kendi aralarında kurdukları dayanışma ile bilgi ve erdemlerini geliştirmeye çalıştıkları bir kurum olarak kabul etmek gerekir; zararsız bir kurum ama eylemsiz kaldığı için topluma ve insanlığa öşyle büyük yararlar sağlamakta başarısız bir kurum.

Bu durumda belki mason örgütlerinin kendi belgelerinde yazılı amaçlarını gözden geçirmeleri ve büyük laflar etmekten caymaları gerekir. Sözü edilen amaçların bence ertelenmişliği falan yoktur; erteleme de sadece bir oyalama ve boş avunma olur. Masonlar gerçeklerin araştırılmasına çok önem vermektedir ama önce dönüp kendi örgüt ve kurumlarının gerçeklerini görmelidirler.

«Umut sıfır mıdır?» diye soracak olursanız benim buna yanıtım «Hayır ama günümüzün görünümü uyarınca pek zayıftır.» olur.