Analitik Felsefe

[just_McCann]

Analitik Felsefe Nedir?     
       
     
  2. Dünya Savaşı’ndan sonra İngiltere’de ve ABD ile bazı İskandinav ülkelerinde yaygınlaşan ve felsefenin asıl uğraş alanının dil ve dildeki kavramları çözümlemek olduğunu, bu yolla “kafa karışıklığı” yaratan geleneksel felsefe sorunlarının çözülebileceğini savunan felsefe akımı.

Akımın kurucusu ve en büyük temsilcisi Avusturyalı filozof Ludwig Wittgenstein’dir. 1945-60 yılları arasında gelişen analitik felsefe bir ölçüde İngiliz düşünürleri Bertrand Russel ve G.E. Moore’un 1900’lerden başlayarak geliştirdikleri gerçekçilik ve çokçuluk düşüncesinden türemiş olan 1930’ların mantıksal olguculuğunun devamıdır.

Analitik felsefenin temel hareket noktası felsefenin tek konusunun dil olduğu anlayışıdır. 20. yüzyıl başlarında gelişen mantıksal olguculuktan felsefenin kendisinin bilgi üretmediği görüşünü ve felsefe tarihinde yapıt vermiş düşünürlerin aslında dilin yarattığı sorunlarla uğraşmış oldukları görüşünü devralan analitik felsefe, felsefenin dilsel yapıları çözümlemekte asli uğraşını bulabileceğini savundu.

Analitik felsefe, Russel ve mantıksal olgucuların anlayışların temelinde yatan, mantık aracılığıyla bir mükemmel biçimsel dil kurmayı amaçlar. Ancak bu amacından uzak kalarak gündelik dile yönelmiştir. Buna göre sağduyunun kaynağı olan ve “sıradan” insanların konuştukları dil, zaten tam ve yetkindir. Felsefeye düşen, dilin bu gündelik kullanımının dışına çıkması sonucu beliren sahte sorunları gidermektir

[tuana]

Dakikada ürettiğimiz düşünce sayısını göz önünde bulundurursak eğer;sahte dediğiniz sorunların sahte dilde çözümlenmesi mi yoksa felsefenin içine çekilip anlaşılmasıyla mı daha çok bilgiye yaklaşırız.Peki analitik felsefeyle ilgili bu alıntınız size mi ait bir yorum yoksa başka bir insana mı!Yoksa yeni bir teori mi bu desteklenen.Hiç'e sığınarak bu konuyla ilgili bilgilerimi paylaşmak isterim;Boğaziçi ve Odtü gibi Türkiye'nin ilk sıralarına girmiş üniversitelerde verilen felsefe eğitimi 'analitik' üzerine kurulmuştur.Bunun nedeni çok açıktır;sahte yaşamların anlayabileceği dilden,onlara 'sözlüklerini' gözden geçirme anlayışını kazandırmak.Bu da bir yoldur diye düşünüyorum ama soyutsal'ı tüketme eşiğine getirilirse maddesel'e sürükleyebileceğini de eklemek isterim.Saygılar..

[just_McCann]

sn tuana yazdıgım yazı alıntıdır benım herhangı bır yorumum soz konusu degıldır bılgılerınıze sunarım saygılarımla

[Prenses Isabella]

Çok güzel bir çalışma olmuş Sayın McCann_illuminati, bu konuyla ilintili olarak yorumlarınızı da görmeyi isterdim açıkçası, en azından bilgi alış_verişini sağlama olanağını da elde etmiş olurduk_
SAYGILARIMLA

[just_McCann]

tesekkurler sn sevıl hanım
analıtık felsefe konusuna yenı bır merakım olustu...
bıraz daha bılgılenmem olsun yorumlarımı yazacagım
saygılarımla!...

[Prenses Isabella]

Memnuniyetle bekliyor olacam Sayın McCann_illuminati,
SAYGILAR bizden,

[Genius Loci]

Analitik felsefeye göre Tanrı, cennet-cehennem, melek, ölüm gibi kavramlar üzerine konuşmak gereksizdir. Çünkü bu gibi sözcükler dünyaya ait değildir. Dünya olgu'ların toplamıdır ve bunun dışındakiler dünyaya ait değildir. "ölüm" hakkında yorumlar yapmak gereksizdir; çünkü dünyada ölüm diye bir olgu yoktur.

içinde yaşadığımız olgular dünyasındaki bazı şeyler sözcüklerle açıklanamaz. Bu yüzden Wittgenstein, Tractatus Logico-Philosophicus kitabının son sözünde "Üzerinde konuşulamayan konusunda susmalı." diyerek kitabını bitirmiştir

türkçe olarak wittgenstein ile ilgili olarak sınırlı kaynak mevcut ancak son yıllarda yeni yayınlar yazılmaya başladı ilgilenen arkadaşlara COGITO dergisinin 33. Sayısı olan "Wittgenstein: Sessizliğin grameri" sayısını okumalarını öneririm.

[tuana]

evet.kesinlikle katılıyorum sn. scullG..ben analtik felsefeyi sadece hazır paket çözümlerin birazcık da olsa kaybedilmiş benlik'e  sözcüklerle yakınlaşma fırsatı olarak görüyorum.tabi ki de bi çok şeyi yok saymış durumda ama bi çok şeyden habersizler için bence bu kadarı da felsefenin onlara sunabileceği en etkileyici çözüm yolu sanki. saygılar..