"Duygu Çöpü"

[Felix Steiner]

"Duygu çöpü" diye bir şey vardır; zihnin makineleri üretir onu. Bu çöp, çıktan biten ve artık bir işe yaramayan acılardan oluşur. Geçmişte önem taşıyan ama şimdi hiçbir anlamı kalmayan önlemlerden oluşur.
Savaşçının da anıları vardır ama o yararlıyı yararsızdan ayırmayı bilir; duygusal çöplerden kurtulur.
Bir arkadaşı şöyle der: "Ama onlar benim geçmişimin bir parçası. Benim varlığımı belirlemiş olan duyguları neden çöpe atayım ki?"
Savaşçı gülümser, ama artık hissetmediği şeyleri hissetmeye çalışmaz. O değişmektedir ve duygularının kendisine ayak uydurmasını ister.

Işığın Savaşçısının Elkitabı