Mason Olmak İsteyen Kişiye Öneriler - 2

[ADAM]

Bir süre önce “Mason Olmak İsteyen Kişiye Öneriler - 1” başlığı altında, kişinin Masonluğa girmeden önce bu kurumun amaçlarını, ilkelerini, tarihçesini, örgütlenme tarzını ve çalışma yöntemini öğrenmesi gerektiğini belirtmiştik.

Diyelim ki mason olmak isteyen kişi bunları öğrendi. Bunları öğrendikten sonra Masonluğa girmeye karar verdi.

Bu Forumda sık sık gündeme getirilmiş bir konu var: Bu işin maliyeti. Verilmesi gerekecek olan giriş ödentisi…

Diyelim ki bu bakımdan da bir sorun yok.

Türkiye’deki büyük locaların tutumları arasında fark var. Mason olmak isteyen kişi, bu farkları da bilmeli ve hangi büyük loca örgütüne yöneleceğini kendi buyrultusuyla belirlemeli. (Ne yazık ki bu bağlamda şimdilik kadınların tek şansı var.)

Diyelim ki bu konu da bilinçli bir şekilde karara bağlandı.

Bu Forumda sık sık gündeme getirilmiş bir diğer konu, Masonluğa girmek isteyen kişinin, bir locaya en az iki mason tarafından önerilmesi gereği…

Diyelim ki bu da çözümlendi. En az iki mason, adayı önerdi. Öneri loca tarafından kabul edildi.

Aday kimilerinin talepname kimilerinin istek belgesi dediği giriş dilekçesini verdi. O da görüşüldü ve olumlu sonuçlandığı için ilgili büyük locanın ilgili yetkili organına gönderildi.

Adayın bilgileri askıya çıkarıldı.

Diyelim ki aday hakkında süresi içinde herhangi bir itirazda bulunulmadığı için büyük locanın yetkili organı, ilgili locaya işlemin devam edebileceğini bildiren onama yazısını gönderdi.

Bunun üzerine ilgili büyük locanın başkanı (ona kimileri üstad-ı muhterem kimisi saygıdeğer üstat diyor) aday ile ilgili araştırma ve soruşturma (tahkikat) yapmak üzere kimi masonları görevlendirdi. Bu masonlar, üstlerine düşen görevi yerine getirdi. Kimisi aday ile de görüşmelerde bulundu. Hatta, kim bilir, belki aday bazı sosyal organizasyonlarda görünmek üzere davet edildi ve katıldı. Bütün bu işlerin sonunda locaya araştırma ve soruşturma raporları sunuldu. Bunlar gündeme alındı ve görüşüldü.

Diyelim ki bu işler de olumlu sonuçlandı ve adayın Masonluğa kabul edilebileceğine karar verildi.

İşte adayın, hayli zaman alabilecek bu işlemler boyunca sabırla beklemesi ve kendinden istenilenleri eksiksiz-itirazsız yerine getirmesi gerekiyor.

Şimdi sorulacak, “Nedir bu eksiksiz itirazsız yerine getireceği şeyler?” diye.

Merak etmeyin… Öyle pek önemli, gizemli, zorluklu, sıkıntılı şeyler değil. Örneğin falanca gün filanca saatte, bilmem nerede bulunmak…

Aday, bunun üzerine «İyi ama benim o gün o saatte bilmem hangi işim var.» derse… Elbette adayın bu sözünü ettiği işi belki geçerli bir mazeret olarak kabul edilebilir. Kabul edilebilecek mazeretler var, kabul edilemeyecek olanlar var.

Böyle bir mazeret belirtmenin sonrasında, bir benzer istem daha söz konusu olabilir; bir başka gün, bir başka saatte, aynı ya da bir başka yerde…

Aday bu ikinci fırsatı mutlaka değerlendirmeli.

Diyelim ki yine mazeret beyanında bulundu.

İşte o zaman yandı gülüm keten helva….

[mbulut]

Adayın önceliği zaman ayırmak olmalı.Ama dediğiniz gibi kabul edilebilir bir mazereti olabilir.

Şahsi cevap vermem gerekirse belirtilen zaman aralığı  uygun değilse (geçerli bir mazeretten dolayı) uygun olabileceğim saatleri söylerim.Diyelim ki benim uygun olduğum saatlerde karşı taraf müsait değil bu sefer onların geçerli mazeretleri var diyelim.O zaman eksikli bir zaman ayarlayarak görüşürüm.

Her insanın eksiği olabilir,itirazı olabilir.Yerine getiremeyeceğim bir şeyi neden kabul edeyim.Karşımdaki şeyh değil bende mürid değilim.İtiraz etmemek itaattir.Sonuçta bu durumun hoşgörü ile karşılanması gerekir.Aynı taraftan benim de iyi niyetli olarak görüşmeye çalışmam gerekir.Saygılarımla.

[ADAM]

Sayın mbulut bazı noktaları gözden kaçırmış galiba...

1- Masonluk bir DÜZEN kurumudur. Kişiler bu düzene ve gereklere uymak durumundadır. Masonluğu kendilerine uyduramaz.

2- Bir aday kendine uygun zamanı seçemez. Kendisinden uyması istenilen zamana uyması gerekir.

3- Mazeretler mantıklı ve geçerli olduğunda elbette kabul ediler ve hoşgörüyle karşılanır. Fakat bu işlere zaman ayıramayan zaten bu işten caymalıdır. (Bu konuya sanırım üçüncü bölümde daha ayrıntılı olarak gireceğiz.)

4- Burada sözünü ettiğimiz zaman ayırma ve belli bir zamanda belli bir yerde belli bir işi yapma, sadece bir mason adayı ile bir soruşturucu (muhakkik) arasındaki görüşme için söz konusu değildir. Daha geniş çapta yapıp etmeler (örneğin bir yerde bir toplantıya, bir geziye, bir etkinliğe katılma, bir kitabı okuma) için de söz konusudur.

Bütün bunlar benim burada dediğim kadar katı olmayabilir. Fakat Masonluğa girmek isteyen bir kişi bu katılığa, zorluğa, sıkıntıya razı olmalıdır. Üstelik gönülden... Yoksa bu iş olmaz.



 

[mbulut]

Evet sn.ADAM bazı değil bir çok noktayı kaçırmışım..Sadece tek bir görüşme olarak algıladım.

Daha geniş çapta değerlendirdiğim zaman düzene uymak şart,başkalarına saygı göstermek gerekir.Düzen,disiplin elbette olmalı ve bu kabul edildiği zaman itirazsız uyulmalıdır.Kural olarak değil,gönülden uymalı.Mason olmayı düşünen kişi bu işe zaman ayırmalı.

Saydığınız örneklerden biri toplantıya katılma; kişi toplantı sonuna kadar kalamayacağını (kabul edilebilir mazeretle)belirtmeli,bu durum mümkün değilse izin istemelidir.

Aynısı bir kitap için geçerli değildir.Kitap okumaya zaman ayırmamak başka ayıramamak başka...

Sonuç olarak ikinci fırsatı değerlendirmeye çalışmak gerekir.Art niyet yoksa kişi başka zaman zarfında telafi etmeye çalışmalıdır.Bunu da yapmıyorsa dediğiniz gibi ''yandı gülüm keten helva….''

[animi et spiritus]

Nasil Mason olunur? Mason olmak icin neler gereklidir? başlığında, Sayın MASON'un verdiği bilgilerden ikinci maddeyi okurken, aklıma ilk gelenlerden biri de bu zaman ayırma meselesiydi.

Bir işletmede vasıfsız eleman olarak çalışan kişinin her çağırıldığında görüşmelere, sosyal etkinliklere gelmesi söz konusu olamaz diye düşünüyorum. Muhakkak işletme için çok değerli bir eleman veyahut yönetici pozisyonunda olmalı ki istendiği zaman istenilen yerde olabilsin.

Aksi durum kişiye zaman kaybettirmekten başka bir işe yaramaz görüşündeyim. Hasbelkader bir kere denk gelip izin aldığında, diğerlerinde muhakkak sorunlar yaşayacaktır.

Saygılarımla.

[ADAM]

Eh, herkes mason olmak zorunda değildir.

Mason olmanın hatta Masonluğa girmek üzere hazırlanmanın, bir mason adayı olmanın, parasal karşılığı belirtelemeyecek bir maliyeti vardır.

İstediği zaman işyerinden ayrılamayan bir kişi, geçinmek için emeğini satmak zorunda olduğundan elbette özgürlüğünden ödün vermektedir. Bu durum onun Masonluğa girmesi bakımından bir engel oluşturabilir. O engel giderilene kadar mason olmayacaktır, olamayacaktır; belki daha sonra, kısmet!

[Spock]

İstediği zaman işyerinden ayrılamayan bir kişi, geçinmek için emeğini satmak zorunda olduğundan elbette özgürlüğünden ödün vermektedir. Bu durum onun Masonluğa girmesi bakımından bir engel oluşturabilir. O engel giderilene kadar mason olmayacaktır, olamayacaktır; belki daha sonra, kısmet!

Ben bu görüşe katılamadım. Yoğun çalışma ortamı içinde bulunan kişi, şayet kendisi çalıştığı yerin sahibi veya genel müdürü değilse, istediği zaman iş yerinden ayrılamaz. Orta düzey yöneticiler bile ayrılamaz, çünkü iş yükünün çoğu onların üzerindedir. Bu konu öyle kolay kolay giderilebilecek bir konu da değildir. Kişiden böyle bir beklenti içine girmek, "emekçiler Mason olamaz" demektir. O halde şunu mu anlamalıyız? Geçinmek için emeğini satan kişi tam özgür bir birey sayılmayacaksa, Masonlar geçinmek için emeklerini satmayan, yoğun çalışmadan para kazanan kişilerden mi oluşmaktadır? Eğer durum buysa, hasbelkader bir şirket kurup, kendisine güya genel müdür titrini biçmiş kişiler Masonluğa girer, o kişinin altında gece-gündüz çalışıp aklının ürününü veya emeğini satan kişiler Mason olamaz gibi bir sonuç ortaya çıkar. Bu senaryo geçerliyse, "en iyi Mason adayı miras yoluyla bol para sahibi olduğundan, geçinmek için bir işte çalışmasına gerek olmayan kişidir" şeklinde bir sonuca da varılabilir, çünkü böyle bir kişinin zaman sorunu olmayacaktır.

[animi et spiritus]

İstediği zaman işyerinden ayrılamayan bir kişi, geçinmek için emeğini satmak zorunda olduğundan elbette özgürlüğünden ödün vermektedir. Bu durum onun Masonluğa girmesi bakımından bir engel oluşturabilir. O engel giderilene kadar mason olmayacaktır, olamayacaktır; belki daha sonra, kısmet!

Ben bu görüşe katılamadım. Yoğun çalışma ortamı içinde bulunan kişi, şayet kendisi çalıştığı yerin sahibi veya genel müdürü değilse, istediği zaman iş yerinden ayrılamaz. Orta düzey yöneticiler bile ayrılamaz, çünkü iş yükünün çoğu onların üzerindedir. Bu konu öyle kolay kolay giderilebilecek bir konu da değildir. Kişiden böyle bir beklenti içine girmek, "emekçiler Mason olamaz" demektir. O halde şunu mu anlamalıyız? Geçinmek için emeğini satan kişi tam özgür bir birey sayılmayacaksa, Masonlar geçinmek için emeklerini satmayan, yoğun çalışmadan para kazanan kişilerden mi oluşmaktadır? Eğer durum buysa, hasbelkader bir şirket kurup, kendisine güya genel müdür titrini biçmiş kişiler Masonluğa girer, o kişinin altında gece-gündüz çalışıp aklının ürününü veya emeğini satan kişiler Mason olamaz gibi bir sonuç ortaya çıkar. Bu senaryo geçerliyse, "en iyi Mason adayı miras yoluyla bol para sahibi olduğundan, geçinmek için bir işte çalışmasına gerek olmayan kişidir" şeklinde bir sonuca da varılabilir, çünkü böyle bir kişinin zaman sorunu olmayacaktır.

Sayın Spock ile bir tartışmaya girmek istemem. Ki bu konumum itibariyle komik dahi görünebilir. Ancak, şimdiye kadar okuduğum, öğrendiğim kadarıyla, bir emekçinin Mason olmasını engelleyecek herhangi bir kurala rastlamadım.

Anladığım kadarıyla, burada vurgulanan kesim, alt gelir seviyesinde bulunan, ciddi anlamda geçim kaygısı taşıyan, günde on saatin üzerinde mesai harcayan insanlardır. Sadece patronların, miras yoluyla yüklü miktar para sahibi olan insanların Mason olabiliyor olması beni ciddi anlamda üzer ve hayal kırıklığına uğratır. Tabi bu binlerce yıllık bilgi birikiminin damıtılması sonucu ortaya çıkan Masonluğu ne kadar alakadar eder tartışılır

Tekrar belirtmek istiyorum, örneğin benim çalıştığım firmada izin almam, bize çay getiren hanımefendinin almasından çok daha kolay. Sayın ADAM'ın burada belirtmek istediği bu olsa gerek.

Saygılarımla.

[asimov]

Bildiğim kadarıyla masonlar arasında ücretli çalışan bir çok doktor ve mühendis var.
Herkes nasıl istediği zaman izin alabilecek anlayamadım.

Aslında sayın ADAM burada yazdığından farklı bir şey anlatmak istiyor.
Düşünsel özgürlük kadar, maddi özgürlük önemlidir. Aslında mason tam özgür olan kişidir. Bu özgürlük hayatın her alanında geçerli olmalı.

Ancak yine de pratikte bu pek olası değildir.

[ADAM]

Sayın Spock haklı. Dedikleri doğrudur. Katılırım. Nitekim hangi ülkede olursa olsun masonların büyük çoğunluğu emekçidir.

Önceki iletimde ben bu durumun kişinin Masonluğa girmesine engel olduğunu söylemedim. Bir engel oluşturabileceğini söyledim. Bu ikisi birbirinden farklı. Ayrıca henüz Masonluğa girmedik. Adaylık aşamasındayız. Bir aday, işi ya da uğraşısı nedeniyle tek bir kez bile kendisinden bulunması istenen yerde ve zamanda bulunamayacaksa, Masonluğa girmekten şimdilik caymalıdır. Masonluğa girmek için özveride bulunacak olan kendisidir, masonlar değil. Kaldı ki, ara sıra kendi özel işleri nedeniyle iş yerinden izinle ayrılamayan bir kişi, emekçi değil, köledir.

Nitekim diğer katılımcılar ile de uyuşuyoruz bu bağlamda.