Solumuzda Yeşerenler

Solumuzda Yeşerenler

Bir başkadır hayatımızın solunda yer alanlar. Yani gönlümüze yön, gözümüze tek ışık olanlar. Kimilerine göre “Aşk”, kimilerine göre varolmaktır. Belki herşeye karşı göz kapamak ya da uyanmaktır. Vazgeçemezsin. Karşılığı olanın da olmayanında vazgeçilmezidir. Yuvasıdır hayatının. Yine de vazgeçemezsin sevmekten.
Bazen biraz buruk, biraz küs, biraz sitemkar, bazen de bir anne şefkati, bir ikrar, bir nimet…

Bazen serin bazen derin yürekler. Yusuf öldüğünde iki sela okundu diyorlar. Birincisi Yusuf, ikincisi Züleyha için… Nasıl üşüdüğünü yarası yarana denk olanlar bilir derler ya işte öyle bir kış, öyle bir hüzün. Gülüşler eklenir kimliğimize. Mesafeler sevmek kadar uzak olamaz, acılar hasret kadar tuzak olamaz. Bazen tam şuramızda, sol yanımızda, kalbimizin hemen dibinde birşeyler eksik kalıyor. Ama ne yapsakta ne eksiliyor ne de doluyor.

Bizim için sevmek demek; Yan yana gömüleceğin kişiyi seçmek demek.

Gidenler şiir oldu, kalanlar da hatıra… Herşeyi anlatmak mümkün olsa da, sustuklarımız anlatılmayacak kadar huzursuz. Umudumuz koparılmış bir çiçeğin ucunda, ha soldu solacak.

Aslında mesele canımızın yanması değil, yakanın canımız olması. Yine de vazgeçemiyoruz sevmekten. Değer bilmek lazım herşeyden önce. Gitmeden, bitmeden, kaybetmeden… Bir de özlemek diye birşey var. Ne zaman göğsümüzde belirse acısı süzüyor gözlerimizden.

Hülaseten; Hep birşeyler yarım, hep birşeyler eksik…


Bir cevap yazın

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Haberdar ol

Yeni yazilardan haberdar olmak icin email adresinizi girin

YAZI ARŞİVİ

Son Yorumlar